Wonen en werken op Ibiza.

Wonen en werken op Ibiza is fantastisch. Maar een zomer vol gasten is ook vooral heel hard werken!

Mirjam is fotograaf en eigenaar van Mirnicology. Samen met man en drie kinderen verhuisde een paar jaar geleden naar Ibiza. De foto’s die regelmatig voorbij komen zijn jaloersmakend. Zo ‘erg’ zelfs dat ik me regelmatig afvraag waarom ik eigenlijk nog in Nederland woon. Mirjam geeft op Mamaschrijft een kijkje in haar leven. 

Terugkijkend op de zomer kan ik eigenlijk alleen maar zeggen dat ik blij ben dat het weer voorbij is. Dat we het gered hebben en dat het nu alweer oktober is. Dat de kinderen weer naar school zijn en dat ik me weer hele dagen op mijn werk mag focussen, me weer kan bezig houden met mijn moestuin en mijn paarden.

Alles went

Waarom? Nou ja, kijk. Toen we vorig jaar in Ibiza aankwamen was het eigenlijk al einde seizoen. Op 2 september 2014 betrokken wij ons nieuwe huis en begonnen we ons nieuwe leven op het eiland. We waren net ná de drukte en de chaos van juli en augustus gearriveerd en vielen eigenlijk met onze neus in de boter; september. Nog lekker een maandje genieten van de warmte, waarna we geleidelijk de winter in zouden gaan. En dat was prima te doen, ofschoon de winter helemaal niet zo geleidelijk zijn intrede deed, maar eigenlijk behoorlijk abrupt.

Kerstontbijt in de tuin

Ondanks het feit dat we ons kerstontbijt gezellig met het hele gezin in de tuin hebben gevierd met 18C graden, was het best even wennen dat we ook hier in januari gewoon op Sorels moesten rondlopen met dikke winterjassen aan. Dat het ook hier af en toe weken regende en dat we ook hier hele perioden non-stop binnen zaten. Rond de open haard, want centrale verwarming, zoals we in Amsterdam gewend waren, hebben we in onze oude finca niet. Die verwarmen we met een simpele houtkachel en een open haard in de keuken. En ik kan me nog goed herinneren dat we voor het eerst hout gingen halen. Zákken vol. Trots dat we waren. We hadden de hele auto volgeladen en voelden ons echt buitenmensen.

Totdat het nog niet eens een week later volledig op was en we veel en veel meer nodig bleken te hebben. Rocket science leek het zo ongeveer; het huis warm houden. Dat begon al vroeg in de ochtend en voor we naar bed gingen moest er nog van alles ondernomen en voorbereid worden wilden we niet in de vrieskou en vocht wakker worden. Kleine desillusie op sommige momenten was het zeker, maar uiteindelijk hebben we ons er kranig doorheen geslagen en konden we er, vergezeld met flink wat flessen rode wijn vaak hard om lachen. Alles went. En zo ook de winter op Ibiza.

Charmante winter op Ibiza

Wat wel heerlijk aan de winter bleek te zijn, was dat we, doordat er weinig tot geen bezoek vanuit het buitenland kwam, het moesten doen met onze vrienden op het eiland. Via de school van onze kinderen en de mensen uit het dorp leerden we leuke, veelal internationale mensen kennen en hadden we vaak gezellige gatherings en lunches, waarbij iedereen van alles maakte en meenam. En zo groeide dus ook onze vriendengroep gestaag. Daarbij zorgde de regen voor het land, en veranderde het roodbruine Ibiza in een groene prachtige oase. Ik keek mijn ogen uit en verbaasde me over de metamorfose die onze tuin en het land eromheen had ondergaan. De winter had zo zijn charme.

Van rust naar volgeboekte guesthouse

Maar toen werd het toch weer lente. Bloeiden de amandelbloesems over het hele eiland en zag je alle bomen hun vruchten weer ontwikkelen. Langzaam maar zeker werd het weer warmer, en zo ook drukker op Ibiza. In plaats van nul toeristen waren er opeens weer scootertjes op onze bergweg en kwamen we zomaar grote lange Nederlanders tegen in de kleine supermarkt in ons dorpje. Ons guesthouse werd volgeboekt en vakanties werden gepland. De hele zomer zouden we onze vrienden en familieleden zien. De een na de ander kwam bij ons logeren, soms overlapten ze elkaar zelfs met een paar dagen. En de kids kregen 3 maanden vakantie! We hadden er zo’n zin in!

Het eist zijn tol

Natuurlijk was het heerlijk en hebben we ontzettend van iedereen genoten. Van het heerlijke weer, en van al die lieve mensen om ons heen. Maar je kunt je voorstellen dat 3, of misschien zelfs wel 4 maanden ‘vakantie vieren’, want dat was het voor iedereen die naar ons toe kwam, best wel zijn tol eist. Ik heb nog nooit zoveel handdoeken in mijn leven gewassen als deze afgelopen zomer, nog nooit zoveel wijn ingeslagen, of ingeschonken, en nog nooit zoveel pubers in mijn zwembad gezien! Ik heb regelmatig boodschappen gedaan voor 20 man, gekookt voor het hele setje, en dito gedronken. De mensen in ons guesthouse schoven vaak genoeg gezellig aan en het gebeurde dan ook dikwijls dat wakker worden, ’s ochtends vroeg, gepaard ging met een flinke kater. Dat feestvieren gaat je niet in je koude kleren zitten.

Nu de kids weer naar school zijn, de laatste familieleden zijn uitgezwaaid, en ons guesthouse (te boeken via Airbnb) officieel zijn laatste gasten heeft gehad, ben ik dan ook dankbaar dat de winter weer in zicht is.

Lees ook:

Het familieleven van Mirjam op Ibiza

Emigreren naar Ibiza.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Type to Search

See all results