Eczeem update: op bezoek bij de Mesoloog.

Wie mij al een aantal jaren volgt of mij persoonlijk kent, weet dat ik een dochtertje van drie jaar heb dat heel erg last heeft van eczeem. Daarom tijd voor een update. Hoe gaat het?

In het verleden heb ik meerdere blogs geschreven over onze hopeloze zoektocht naar de oorzaak en genezing ervan, maar dé oplossing hadden we nog niet gevonden. In afgelopen jaren zijn we op bezoek en onder controle geweest bij verschillende ziekenhuizen, zoals het OLVG, het AMC en het WKZ. Inmiddels ben ik gestopt met bezoekjes aan ziekenhuizen, want elke keer komt het advies op hetzelfde neer: meer hormoonzalf smeren, wisselen van hormoonzalf, een strakker smeerschema. Om gek van te worden. Want naar de oorzaak wordt nauwelijks gezocht. “Het is een huidziekte, waar een kind overheen kan groeien.” Ik geloof daar dus geen ruk van. Het komt van binnenuit, iets in dat kleine kinderlichaampje zit niet goed. En de huid reageert daarop.

eczeem

Izzie kreeg hier ineens heel erg jeuk in haar gezicht en nek.

Verdriet

Afgelopen weken was voor mij het toppunt van frustratie en verdriet. Je zou denken dat na drie jaar eczeem en behandelingen het nu wel beter zou gaan met haar, maar helaas is dat niet zo. Het wordt alleen maar erger. Sommige mensen die haar zien zeggen tegen me: “Het gaat goed met haar eczeem hè, ik zie het niet zoveel meer.” Nee, soms zie je het inderdaad nauwelijks, maar de enige reden daarvoor is dat ze zwaar onder de medicatie zit. Bijna dagelijks smeren we hormoonzalf, elke dag krijgt ze een antihistamine drankje. ‘s Nachts krijgt ze druppels Fenistil, zodat ze weer iets rustiger kan slapen. En we smeerden tot voor kort ook nog eens het medicijn Protopic, maar daar gaat ze nu steeds slechter op en krijgt veel jeuk erdoor. Uiteraard smeren we tussendoor allerlei vette vaseline zalfjes. Maar er zijn dagen dat geen enkel plekje op haar huid eczeem-vrij is. Van haar tenen tot haar gezicht, haar handen, haar nek, haar rug, haar benen. En sinds een half jaar ook haar ogen. Ik kon het afgelopen weken niet meer aanzien. Ze werd letterlijk GEK van de jeuk. Huilend zat ik af en toen’s nachts aan haar bed, me geen raad wetende met haar. Ze wordt vaak zo overstuur en ligt alleen maar te woelen in haar bed. En ik sta er machteloos naar te kijken. Vreselijk. Mijn mooie, lieve, altijd zorgzame meisje… ik gun haar dit zó niet.

Dus tijd voor een nieuw plan.

Van een orthomoleculair arts had ik wel eens gehoord, maar gaat dat nou echt werken? En waar begin ik? Ik wil niet mijn geld uitgeven aan een of andere kwakzalver. Een oproep op social media zorgde voor een paar adresjes, en mijn huisarts stuurde me er eentje toe. Intussen bedacht ik me dat ik met Izzie toen ze drie maanden oud was ook eens naar een mesoloog ben geweest in het Integraal Medisch Centrum (IMC). Dankzij hen kwam ik erachter dat ze koemelk niet goed kon verdragen, wat later bevestigd werd door bloedtesten in het ziekenhuis. Maar een provocatietest met melk leverde destijds niets op. Dus meteen weer een afspraak gemaakt bij het IMC en deze week zijn we weer geweest. Izzie mocht liggen op een bank en moest een gouden staaf vasthouden. De vrouwelijke arts drukte met een soort pen in haar handjes en voetjes en testte allerlei stofjes en voedsel op haar zonder dat zij daar last van krijgt. Een drukmeter geeft  direct aan wat niet goed is voor haar. Ook voelde ze aan haar buik om te constateren of er veel lucht is. Een bijzondere methode wel, en het klinkt best aannemelijk.

In de wachtkamer van het IMC..

Testen…

Conclusie

De conclusie in Izzie haar situatie is dat de slijmvliezen in haar dikke darm verstoord en overprikkeld zijn. Die overprikkeling komt door voeding, en dan is met name melk wederom de boosdoener. Doordat de dikke darm wat opgeblazen is gaan bacteriën daar gisten (I know, klinkt niet al te smakelijk). Het immuunsysteem gaat reageren en maakt histamine aan. En die histamine geeft weer jeuk want het kan niet goed worden afgebroken..

Het plan van de mesoloog

Hoe nu verder? Het plan is als volgt: Izzie mag helemaal geen melk meer in welke vorm dan ook, dus ook niet verwerkt in eten. Ei mag ze ook niet eten in pure vorm, maar wel verwerkt in voedsel. Noten mag ze niet (wisten we al en gaven we nooit) maar wat vooral nieuw was, is dat ze ook geen soya kan verdragen, geen appel en geen tomaat. Die laatste twee zijn beide histamine opwekkers. Wat we meer moeten toevoegen aan haar dieet zijn speltproducten, havermout en ze mag vooral lekker vette vis, avocado en olijfjes eten. Maar dat deed ze allemaal al. Ook heeft ze Go Bambino gekregen, druppels op basis van plantenextract en moet ze een multivitamine slikken om te zorgen dat ze genoeg goede voedingsstoffen binnenkrijgt.

Goed, het is even een aanpassing in het dieet maar ik ben blij dat ik nu een concreet plan heb. Dit gaan we 4-6 weken proberen en dan zien we weer verder.

Wat ik ook wel interessant vond om te horen is dat in de meeste gevallen de slijmvliezen meer gaan sluiten wanneer kinderen 4 of 5 jaar worden, en dat is vaak ook de leeftijd dat kinderen over eczeem heen kunnen groeien. Ik hoop het zo, want dit is echt geen leven voor een kind.

Benieuwd wat mesologie inhoudt? Kijk dan eens op deze website.

Lees mijn vorige blogs:

Eczeem. De oorzaal vinden is een lange weg.

Over eczeem, provocatietesten en hormoonzalf.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results