Limonade of bedoel je DIKsap?

Bied je je kind regelmatig een glaasje limonade aan? Lees dan vooral even verder..

Jacqueline van Lieshout (1974) is de auteur van ‘In 28 dagen van gifbelt naar tempel‘, ‘Het Tempelkookboek‘ en ‘In 12 maanden van chaos naar geluk‘ en moeder van een dochter (september 2011). Nadat ze vijf jaar lang een massageschool heeft geleid, opent ze in 2004 een praktijk voor detox coaching en massage. Volg Jacqueline ook op Twitter en Facebook!

 

Afgelopen week las ik op Telegraaf.nl het volgende: Peuters drinken nog vooral zoete drankjes.

Het is toch niet te geloven.. maar kennelijk voor heel veel Nederlanders wel. En voor instanties (zoals kinderdagverblijven en de NSO) waarvan we denken dat ze weten wat ze doen en deskundig zijn, is het ook allemaal heel normaal om kinderen een paar keer per dag limonade aan te bieden.

 

Kijk verder dan je neus lang is. Ik dacht dat we de Roosvicee dagen lang achter ons gelaten hadden maar nee. Nog steeds drinken piepjonge kinderen vele glazen sap, limonade, diksap en noem het maar op. In het artikel dat onlangs op de site van de Telegraaf verscheen wordt duidelijk gesteld dat de mensen kennelijk niet beter weten. Dat snap ik wel, wanneer je niet verder kijkt dan je neus lang is en gewoon gelooft wat de reclame je vertelt. Toch, aan de andere kant, begrijp ik niet dat we, in 2013, nog in een maatschappij leven waarin mensen denken dat wat de voedingsindustrie ons aanbiedt in de supermarkt, goed voor ons is.

 

Vijf suikerklontjes per glas. Wanneer ik hier met andere moeders over praat, lijkt het wel alsof ik, die haar dochter water, kruidenthee en heel soms versgeperste groente- en fruitsappen of smoothies geef, mijn kind tekort doe. Alsof het ‘zielig’ is dat mijn dochter geen limonade krijgt. Het doet mij elke keer denken aan de prachtige Engelse uitspraak: ‘misery loves company‘. Waag het maar eens als volwassene om geen glas wijn te nemen wanneer je in een gezelschap bent waar iedereen wijn drinkt. Je hoort het al: ‘doe niet zo ongezellig!’. Dus moeders en vaders die zelf ook verslaafd zijn aan suiker, veelal zonder het zelf te weten, geven deze destructieve gewoonte ook weer aan hun kinderen door. En wie is de lachende derde? De voedingsindustrie. Die miljoenen kan besteden aan hun marketing omdat ze ook miljarden verdienen aan ons, de argeloze en volgzame consument. Wij zien blije kinderen met een glas sap en hebben geen idee dat ieder glas ervan zo’n vijf suikerklontjes oplevert.

 

Paplepel vol suiker. Laat staan een zakje snoep en een flesje AA in een voetbalkantine. Dit zal niet bij tweejarigen gebeuren hoop ik maar dit ‘hapje en drankje’ levert 28 (je leest het goed, 28) suikerklontjes op. Gaat met gemak naar binnen, de zogenaamde paplepel heeft van meet af aan vol gezeten met suiker..Dus! Lieve ouders, denk even een paar keer na voordat je je kindje iets geeft en laat water en thee de overhand hebben. En ja, er blijft genoeg over, ik ben bezig met een heerlijk boek hierover. Nog even geduld maar het komt!

 

 

 

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results