Suiker: afkicken is moeilijk, maar haalbaar!

Wencke is op zijn zachts gezegd niet fan van suiker en heeft haar kinderen inmiddels zover dat ze nauwelijks tot geen suiker meer eten? Hoe? Een suiker-detox tijdens vakantie!

Mijn kinderen hebben een suiker-detox doorstaan. Dit was een lang proces, waarin we steeds een stapje verder gingen, totdat we uiteindelijk terecht kwamen op ons huidige punt. Hoewel ik hiermee behoorlijk tevreden ben, kan het altijd beter met nog minder suiker. En hier raak ik direct aan twee belangrijke tips. Tip 1: Je kunt niet van de één op de andere dag een heel voedingspatroon veranderen. Zeker niet dat van kinderen. Dus neem de tijd. Tip 2: Zet je perfectionisme overboord (daar is ‘ie weer).

Weinig suiker

Ik heb inmiddels drie kinderen die weinig suiker eten. Met wat ze buitenshuis eten, bemoei ik me niet tot weinig, maar hier thuis zwaaien eensgezinde echtgenoot en ik de scepter over wat we elk weekend de drempel over slepen. Niet als in ‘wij hebben een heuse paleo-mammoet verschalkt’, maar als in ‘ook bij de supermarkt vind je heus behoorlijk verstandig spul’. Ook hebben we de snoep en chips er heel behoorlijk uitgewerkt, al zeg ik het zelf.

Toen ik deze revolutie ontketende in mijn gezin, waren de kinderen nog heel jong. Enerzijds was dat fantastisch, want ze werden toen nog niet op dagelijkse basis door klasgenootjes beïnvloed met suikerhoudende snacks (die tegenwoordig een onlosmakelijk deel van de gemiddelde schooldag zijn) en waanideeën over voeding. Anderzijds had ik toen een driejarige peuter ‘from hell’, want meer nog dan zijn soortgenoten steigerde en bokte hij krijsend uren door om alles wat zelfs maar in de verste verte op verandering léék. Hij was echter uitgerekend degene die het sterkst reageert op suiker, en vooral op de onvermijdelijke suikerdip. Dus, na eerdere, nogal halfslachtige pogingen (‘Joh, probeer eens een glaasje water, dat is ook hartstikke lekker…?’), realiseerde ik me al snel dat het nooit makkelijk zou gaan zijn. En dat er grof geschut nodig was om suiker (en andere troep) ons huis uit te krijgen.

Ellendige gevolgen

Met het risico definitief bekend te komen staan als evil ouder, bij deze het detox-verslag. Suiker heeft nogal wat ellendige gevolgen, dus ik wist het zeker. Het is giftig, verslavend en richt behalve overgewicht en rotte tanden veel schade aan. Het verstoort de mineraalbalans in je lichaam, het verzuurt je maag- en darmstelsel, het voedt destructieve schimmels als candida, kan kanker, hart- en vaatziekten in de hand werken, je kunt last krijgen van stemmingswisselingen en vooral het geschommel van de suikerspiegel (in onze tijd waarin we elke dag opnieuw meerdere suikermomentjes hebben) heeft een desastreus effect op een mensenlichaam. Ik kon niet meer ‘ontdenken’ wat ik bedacht had: mijn kindjes waren zo puur en perfect geboren, waarom zou ik er niet naar streven die toestand weer zoveel mogelijk te benaderen?

Maar goed, mijn kinderen waren vanuit de zwangerschap al zoetigheid gewend (vruchtwater met Snickers-smaak en zo), vervolgens zaten ze aan de borstvoeding en daarna ging ik gedachtenloos mee in de tegenwoordig normale stroom van pyjamapapjes, diksap, kant-en-klare fruithap, liga en roosvicee. De avondmaaltijden (groente, brr) waren begrijpelijkerwijze een uitdaging. Daar is dus appelmoes voor uitgevonden.

Volhouden

Toen mijn goede voornemen een klein beetje vorm aan begon te nemen, en ik bijvoorbeeld geen zoete drankjes meer tapte maar alleen nog water, bleef dat natuurlijk staan. Vies, namelijk. ‘Vies’ als in ‘niet zoet’. En geef ze eens ongelijk! Na een sporadisch snoepje of croissantje heb ik zelf ook altijd de grootste moeite het spul de volgende dag weer te laten staan. Mijn *Tip 3 is dan ook: Gewoon volhouden (dit is vaker mijn devies, klinkt lekker makkelijk namelijk). Ik moet wel toegeven dat mijn eigen zwak moederhart dit doorgaans niet verdraagt, want één dag slecht eten of drinken en ik sla op tilt. Dat werd dus niets.

Toen brak de zomervakantie aan.

En reken maar dat ik was voorbereid. Bewapend met dichtgetimmerd actieplan, watertap, gesneden groenten in bakjes, blender en een streng geïnstrueerde man trokken wij zuidwaarts richting camping. Ik zou ze krijgen!

‘Mag ik snoepzak?’ Dat was Peuter 1. Op de IJsselbrug, anderhalve kilometer van ons huis. ‘Nee.’ ‘Ja maar, we zitten in de auto en we gaan op vakantie!’ Peuter 2 kreeg op dat moment zijn eerste zenuwinzinking van de dag. Het zou heel goed kunnen dat de consumptie van suiker aan ritueel en gewoonte gebonden is, trouwens… Het ligt een beetje aan het type kind(eren) dat je hebt, maar je doet er doorgaans goed aan je voor te bereiden op een paar pittige dagen. Je vraagt je misschien af hoe het dan met jóuw vakantie zit. Niet zo goed dus. Maar hou vol, het wordt snel beter. En het is het heel erg waard.

Geen snoep

In eerste instantie werden de bakjes gesneden groente net niet tegen de voorruit gesmeten. Man en ik deden net alsof niet snoepen onderweg de normaalste zaak van de wereld was. En och och, wat misten wij onze eigen traditionele vakantie-dropzak! Na verloop van tijd klonk er alsnog konijnengeknaag van de achterbank, want vergis je niet: snaaien is vaak een kwestie van gewoonte, en ‘van iets te doen hebben’. Is er écht geen snoep voorradig? Dan is iets anders ook best oké (*Tip 4). Zorg dus dat je ook echt niet ergens een stiekeme zak verstopt hebt. Dan heb je namelijk al aan jezelf toegeven dat het niet gaat lukken. En als je peuters kent, dan weet je dat het goed zou kunnen dat ze schreeuwend en vechtend ten onder gaan. Wees daarop voorbereid. Er ís geen snoep. Echt niet. Vanaf vandaag gaat het anders. Jij, als ouder, hebt de langste adem. Knaag knaag.

Een moeilijk etend kind. Wat te doen?

Watertap

In Italië was het 40 graden. Ideaal. Reken maar dat ze dan uitdrogen. Bovendien was de watertap (zo’n geval met een kraantje, zelf te bedienen) leuk speelgoed (*Tip 5). Wij hadden er één van plastic, die dus de hele dag in de zon stond te branden. Daardoor hebben de kinderen die zomer weliswaar geen suiker, maar waarschijnlijk wel een sloot aan lekkend plastic binnengekregen, maar de bedoeling was goed. Mocht je iets dergelijks willen proberen, neem een tap van glas (*Tip 5a). Die kun je in een tas met een gaatje ophangen. De regel was dat elk getapt glas ook op moest. Ik ben nog nooit zo vaak naar toiletgebouwen geklept als tijdens die vakantie. Alles voor het goede doel!

Nieuwe voornemens

Toen we weer thuis waren van vakantie, vroegen de kinderen de eerste dag uit gewoonte om roosvicee, ik zette een glas water voor ze neer en ze dronken het op. Kortom (dit is *Tip 6, maar dit is écht een vetgedrukte want nogal overkoepelende): het is echt (een) aan te raden nieuwe voornemens in een uitzonderlijke situatie te introduceren. Het is namelijk heel moeilijk gewoontes aan te passen als je in je gebruikelijke situatie zit.

Ouderwets

Ik wil tere zieltjes doorgaans niet bevuilen met extra zorgen, maar vanaf een bepaalde leeftijd ben ik de kinderen toch ook gaan vertellen over het waarom van mijn beslissingen op dit gebied. Uiteindelijk moeten ze toch hun eigen keuzes gaan maken, ook op dit gebied, en ik wil graag dat dan wél goed geïnformeerde keuzes zijn. Ik heb ze ook verteld dat het prima is om af en toe gewoon te snoepen, en dat je je daar dan fijn op kunt verheugen. Ze mogen hier in de weekenden een snoepje, óf een zakje chips (*Tip 7). Daar verheugen ze zich enorm op, heel ouderwets. Mij lijkt daar niets mis mee. Integendeel. Waar ik problemen mee heb is de tegenwoordige vanzelfsprekendheid van elke dag snoep en/of koek, broodbeleg vol suiker en sowieso een hele sloot aan zoete drankjes.

Verborgen suikers

Ik ben er nog niet eens aan toegekomen te beschrijven dat snoep en ranja weliswaar de meest in het oog springende ‘boosdoeners’ zijn, maar niet het grootste probleem. Ze staan voor slechts 20% van de suiker die we gemiddeld binnenkrijgen. 80% komt uit voedingsmiddelen die op het eerste gezicht misschien geen associatie met suiker oproepen. Denk aan pastasaus, soepen, brood, vleeswaren etc. Suiker is goedkoop en het conserveert. Ideaal dus, voor onze tegenwoordige supermarkten. Bovendien werkt het sterk verslavend en zijn de producenten van voedingsmiddelen ook niet gek.

Toen ik voor het eerst echt etiketten ging screenen, schrok ik me dood. Ook raakte ik nogal ontmoedigd, want dat doet het besef dat je je voedingspatroon misschien toch eens flink onder de loep moet nemen met je. Ik heb een hartig woordje met mezelf moeten spreken om verlammend perfectionisme uit te bannen. Kleine beetjes helpen óók! En je kunt steeds een stapje verder gaan, als je wilt. Je zou bijvoorbeeld eens met de drankjes kunnen beginnen. Vervolgens kun je minderen met snoep en koek. Kijk eens rond of je betere opties tegenkomt, en kies een vast ‘zoetmoment’. Misschien kun je zelf iets maken, op zondag bijvoorbeeld. Ook in (bio)winkels vind je altijd een paar betere opties. Pastasaus, soep en broodbeleg zijn een paar van die voedingsmiddelen die relatief makkelijk zonder suiker (en andere toevoegingen) zijn te krijgen/maken.

Als je kinderen al iets ouder zijn, kun je ze prima uitleggen wat je doet en waarom. Zijn ze jonger en/of koppiger? Ze laten zichzelf echt niet uithongeren of uitdrogen, naar het schijnt. En heb jij er één die dat toch doet? Dan chanteer je hem maar. ‘Geen water? Dan hoef jij vandaag dus ook niet naar het zwembad,’ bijvoorbeeld (ik schrijf een health-blog, geen opvoedblog, dus wat je met dit advies doet, is volledig voor eigen risico).

Wil je graag meer tips of advies? Laat het me weten. Succes! Ik ben heel benieuwd hoe het jullie zal vergaan.

Lees ook:

Opa en oma: verwennen of verpesten?

Gezond eten. Het draait om de balans.

Vegetarisch eten voor kinderen.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

5 comments

  1. Pingback: Een goed ontbijt zorgt voor de beste start die je je maar kunt wensen. - mamaschrijft

  2. Pingback: Kinderen en groenten. - mamaschrijft

  3. Pingback: Afvallen? Weet dan in elk geval waarom je te zwaar bent. - mamaschrijft

  4. Pingback: Suiker: wordt er niet teveel gemekkerd? - mamaschrijft

  5. Pingback: Onderzoek wijst uit: zo kan je elk kind leren om gezond te eten * mamaschrijft

Type to Search

See all results