Suiker: wordt er niet teveel gemekkerd?

Er wordt veel gemekkerd over suiker. Terecht, vindt voedingsdeskundige Wencke Merjenberg.

Ik hou eigenlijk helemaal niet van horrorverhalen over voedingsmiddelen, waarvan suiker misschien wel het meeste aan de orde komt. Die zijn er namelijk al zo veel. In mijn praktijk benadruk ik steeds dat gezondheid, welzijn en balans geen zwarte, dan wel witte begrippen zijn. Dat iedereen weer anders is, en dat alles wel goedkomt als je een beetje nadenkt, min of meer zinnig inkopen doet en enigszins aandachtig leeft. Bovendien geloof ik dat we zo langzamerhand onze buik wel vol hebben van alle voedingshypes die elkaar in razend tempo opvolgen, van wetenschappelijke onderzoeken die eerdere resultaten onderuit halen, en van de dikwijls zelfverklaarde experts die met botte bijlen brandhout maken van wat we eerder voor waar aannamen.

Weerstand tegen het uitbannen van suiker

Desondanks heb ik besloten een blog aan suiker te wijden. Ik krijg namelijk geregeld de vraag hoe het nou precies zit; is die hele hel-en-verdoemenis-als-je-nog-suiker-eet-toestand niet erg overdreven? Ik zou op deze vraag echt heel graag bevestigend antwoorden. Niet alleen omdat ik die ‘health-hypes’ dus erg irritant vind, maar ook omdat ik zelf een enorm zwak voor dat zoete goedje heb. Inmiddels ben ik een aantal voedingsgerelateerde opleidingen en een gigantische stapel literatuur verder en dat helpt. Tegenwoordig herken ik de weerstand tegen het uitbannen van suiker als geen ander, want net als veel van mijn cliënten (en vriendinnen, kennissen, kinderen, etc.), wilde ik er niet aan. Zo erg kan het toch allemaal niet zijn? Het moet wel een beetje leuk blijven allemaal.

En mijn oma dan? Die werd 90 en at heel veel suiker. En/of rookte als een ketter, dat kan ook. Wat jij wil. Weerstand dus. Kortom: ik kan niet bevestigend antwoorden op de vraag of die anti-suikerbeweging niet een beetje overdrijft. Want dat is niet zo.

Symptomen van wat suiker doet

Je moet natuurlijk helemaal zelf weten hoe je met suiker omgaat, en hoe je het een plek geeft in je gezin. Maar ik vind wel dat je dan goed geïnformeerd moet zijn. Veel mensen komen niet veel verder dan ‘van suiker word je dik’ of ‘van suiker vallen er gaten in je gebit’. Dat is zeker waar, maar het zijn beide slechts symptomen van wat suiker zoal aanricht in een menselijk lichaam. Met name overgewicht is een uiting van een verstoring in het lichaam die zeer ernstige gevolgen kan hebben (ernstiger dan die overtollige kilo’s an sich).

Suiker: afkicken is moeilijk, maar haalbaar

Pijnlijk hoe kinderen zich van suikerpiek naar suikerpiek slepen

Het blijft een lastig punt: mensen vertellen wat ze anders zouden kunnen doen. Vooral als het hun kinderen betreft, kan dat erg gevoelig liggen. Ik ben dan toch snel een irritante betweter… Oké, sinds enkele jaren ben ik officieel voedingsadviseur en gezondheidscoach, en als zodanig blog ik ook hier, dus zet ik die schroom maar even overboord. Het gaat me namelijk aan het hart hoe kinderen zich van suikerpiek naar suikerpiek slepen, aan onbestemde kwaaltjes of zelfs welvaartsziektes lijden en hoe ze onbewust schade aanrichten die op langere termijn voor grote problemen kan zorgen. Niet omdat het hun ouders niets kan schelen, integendeel! De meeste ouders willen het allerbeste voor hun kinderen, letten goed op de vitamientjes en proberen overgewicht te voorkomen. Maar door het gebrek aan eenduidige informatie, en vooral door gebrek aan concrete tips en begeleiding bij het aanleren van nieuwe gewoontes, worstelen steeds meer kinderen met problemen waar voorheen alleen ouderen last van hadden.

Weinig kennis over wat écht gezond is

Toen ik enkele jaren geleden de opleiding tot voedingsadviseur volgde, leerde ik dat ik de ontwikkeling van mijn kinderen, zowel lichamelijk als geestelijk, direct kon beïnvloeden, manipuleren zelfs. Hoe geweldig is dat?! Ik vond het tegelijk onverteerbaar dat kennis over hoe je kinderen écht gezond grootbrengt slecht toegankelijk, verwarrend, tegenstrijdig of ronduit verkeerd is. Uit eigen ervaring weet ik hoe druk jonge ouders het hebben hun dagelijks leven überhaupt in goede banen te leiden, en dat er dan maar weinig tijd overblijft voor het doorspitten van wetenschappelijke onderzoeken en het volgen van opleidingen. Dat ik daar door zwangerschapsverlof, ouderschapsverlof en zomervakantie (onderwijs), in combinatie met een fel ontvlamde verontwaardiging/passie wél toe in staat was, was een gelukkig toeval. Ik ben dus een zogenaamde bekeerling. Denk niet dat ik zo’n stralende bio-wortelknagende zwangere was. Nee hoor, de plaatselijke snackbar deed goede zaken en het aantal aangekomen suikerkilo’s durf ik tot op de dag van vandaag niet te onthullen. Ook mijn peuters zaten aan de fruithapjes, Nijntje-koek, soepstengels, appelmoes en diksap (‘dan eten/drinken ze tenminste’).

Geen suiker is niet realistisch

Waarom is suiker zo moeilijk te weerstaan? Ik zal jullie het technische verhaal besparen (iets met oermensen, fruit en een vetlaag kweken voor de winter), maar wij hebben van oudsher een drang naar zoet. Een ander, verraderlijk aspect van zoet is dat het niet alleen voor overleving staat, maar ook voor troost en liefde. Zo is borstvoeding mierzoet (of je moet echt iets asociaals gegeten hebben). We hebben onze eigen zielige momentjes waar écht een stuk chocola aan te pas moet komen. Onze kinderen krijgen een snoepje als ze pijn of verdriet hebben (en als jij de daar niet schuldig aan maakt, dan doen opa en oma dat wel). Als ze geen pijn of verdriet hebben, dan ‘hoort het er gewoon bij’. Hoe vaak wordt ik wel niet om m’n oren geslagen met ‘Maar al m’n klasgenootjes hebben koek mee!’ Of ‘Iedereen krijgt ranja, behalve ik.’ Ben ik daar gevoelig voor? Absoluut. Is het ook waar? Ik ben bang van wel, enkele uitzonderingen daargelaten.

Snoepen buitenshuis

Als gezondheidscoach en als moeder bemoei ik me nu direct met andere mensen en hun eetpatroon. Met sommigen omdat ze dat graag willen, met anderen omdat ze, nou ja…. m’n kinderen zijn. Zijn mijn kinderen nu dan helemaal suikervrij? Nee zeg! Want ook wij leven in de gewone wereld, waarin getrakteerd wordt, het soms vakantie is, en mama soms haar chocola-monstervriendin op bezoek heeft. Het is me teveel gedoe om alle suiker te vermijden. En ja, ik geef het eerlijk toe, ik vind het ook een beetje zielig (terwijl het dat écht niet is!). Desondanks heb ik vergeleken met veel anderen strenge regels wat betreft de suikerconsumptie van mijn kinderen. Sommigen hebben medelijden met ze en stoppen de arme schaapjes stiekem eens wat extra’s toe. Ik vind dat eigenlijk wel prima. Want enigszins gemakzuchtig als ik ben, komt het me wel goed uit dat mijn kinderen buitenshuis wél snoep en winkelmeuk peuzelen. Fijn voor ze, laat ze ervan genieten. Zo lang ze het elders scoren, kan ik namelijk prima verkopen dat ze het thuis niet krijgen.

Geen maatschappelijke buitenbeentjes

Inmiddels weten ze niet beter dan dat ze thuis en op school water drinken. Zelfgemaakte koekjes, taart en cakes (het moet wel leuk blijven, weet je nog?) zijn een grote hit en inmiddels begrijpen ze ook zelf waarom teveel suiker niet zo’n goed idee is. Het zou natuurlijk mooi zijn als ze nooit meer suiker binnenkregen, maar niet realistisch. Ik wil namelijk niet dat ze maatschappelijke buitenbeentjes worden. Ze moeten normaal mee kunnen doen als er ergens een feestje is. Jammer dat die bijna zonder uitzondering gepaard gaan met suiker-overkill, maar helaas. Ik bedenk me maar dat mijn kinderen héél veel minder suiker binnenkrijgen dan wanneer ik ze thuis ook nog eens van alles zou toestoppen, en dat hun gezondheid daar enorm bij gebaat is. Alle beetjes helpen!

P.S. Ook mijn kinderen groeiden hun eerste jaren op met het Nederlandse eetpatroon volgens het Voedingscentrum. Ik had geen idee wat suiker precies met ze deed en hoeveel ze er precies van binnenkregen. Het viel niet mee hun eetpatroon na verloop van tijd aan te passen. Mocht jij ook willen minderen met suiker, of zelfs willen proberen het zoveel mogelijk uit jullie eetpatroon te weren, dan kun je in mijn volgende blog lezen over ons eigen afkickproces. Hopelijk heb je er iets aan!

Lees verder:

Suiker: afkicken is moeilijk, maar haalbaar

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

3 comments

  1. Mariëlle

    Mooi artikel. Is het vervolg al online? Ben nieuwsgierig naar het vervolg!

    • Wencke

      Ben ermee bezig Marielle, waarschijnlijk begin volgende week online!

  2. Pingback: Een goed ontbijt zorgt voor de beste start die je je maar kunt wensen. - mamaschrijft

Type to Search

See all results