10x Waarom tante worden te gek is.

Mariska heeft zelf een kind en is zwanger van de tweede, maar nu haar broer ook een kindje heeft merkt ze ineens hoe leuk tante worden is.

Op 6 april ben ik voor het eerst in mijn leven tante geworden. Van tevoren leek me dat natuurlijk heel erg leuk, maar ik had er niet echt een beeld bij. Ik dacht vooral: wat leuk voor mijn broer en zijn vriendin dat ze een kindje krijgen. Het concept tante worden hield me niet zo bezig, dacht dat dat ongeveer hetzelfde was als een vriendin die een kindje krijgt.

Maar sinds 6 april weet ik: het is toch wel iets anders en tante zijn is echt he-le-maal te gek!

Er zijn wel minstens 10 redenen waarom tante worden te gek is:

  • Je houdt instant van je nichtje. Zo’n cliché dat het familie is en dus ‘eigen’ maar zo werkt het dus wel.
  • Je ziet je eigen broer als kersverse vader. Trotser kun je als grote zus niet worden hoor! Zie ook mijn vorige blog over Respect voor papa’s.
  • Je ziet je schoonzus als kersverse moeder. Trotser kun je als schoonzus ook niet worden!
  • Je kunt bevallingsverhalen uitwisselen die iets recenter zijn dan de verhalen van je eigen moeder.
  • Je mag lekker vaak op kraamvisite komen om met je mooie nichtje te knuffelen want je bent immers FAMILIE.
  • Vooral voor mij, aangezien mijn tweede ook een jongetje wordt: je mag helemaal los op lieve en hippe meisjes kleren. Sorry schoonzus en broer: ik heb de kaartjes er voor de zekerheid maar aan laten zitten, hihi.
  • En in dezelfde lijn: voor de meisjes activiteiten ga ik dus later mijn nichtje meerdere malen kapen. Ik kan weliswaar voor geen meter vlechten, staartjes maken of leuke knutseltjes maken (het universum maakt mij zeer terecht een jongensmama), maar ik ga het absoluut uitproberen op mijn nichtje. Shoppen, make-up, you name it! Weten jullie het vast!
  • Je kunt soms nog van dienst zijn met wat praktische tips ‘van nu’. Uitkoken met een pannetje? Hier is de magnetronsterilisator. En nou maar hopen dat ik niet teveel de ‘grote zus’ uithang 😉.
  • En natuurlijk ga ik dit ook niet ontkennen: je hebt wel de lusten niet de lasten. Dus als de kleine huilt kun je denken: och meiske, het komt wel weer goed, en och kersverse ouders, het komt echt ooit een keer goed. Maar je hoeft er mooi niet om 03:00 uit. Nou ja, over 3 maanden zijn we zelf weer aan de beurt dus misschien moet ik op dit punt niet een al te grote mond hebben….
  • In mijn specifieke geval ‘last but not least’: als je zelf ook zwanger bent, kun je even wegdromen bij het idee van zo’n kleine hummel. Je bent na 2 jaar baby, dreumes en nu een flinke peuter pubertijd toch echt vergeten hoe lief en klein zo’n new-born is.

Ben jij ook oom of tante (geworden)? En waarom vind jij het helemaal super?

Lees ook:

Een puber in liefde loslaten. En vertrouwen.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results