Aan je kinderen uitleggen wat voor werk je doet. Niet zo makkelijk.

2 november 2016

Ik werk dus, als freelancer voor concertzalen en festivals. Ik ben soms 4 weken achter elkaar fulltime thuis om te moederen, en soms zit ik 10 dagen in een huisje op een bungalowpark, waarvandaan ik heen en weer fiets naar een festivalterrein in de buurt. Dan ben ik er dus even niet. Gelukkig valt dat prima op te vangen met opa’s, oma’s, een zeer flexibele BSO en uiteraard mijn vriend. Alles valt en staat met een goede planning en organisatie, en laat dat nou juist mijn werk zijn. Kortom, het werkt. Voor ons allemaal, gelukkig.

Alleen: wat dóe ik nou allemaal, als ik weer eens aan het buiten spelen ben?

De meeste volwassenen kan ik het nog wel redelijk uitleggen: ik word bijvoorbeeld ingehuurd als stagemanager, waarbij ik alle zaken op en rondom het podium regel. Techniek, verzorging van de bands, tijdschema’s etc. Als ik productie doe, dan doe ik de voorbereiding van dat werk. Ben ik backstagemanager, dan zorg ik voor coördinatie en overzicht over alles wat er op zo’n festival achter de schermen gebeurt. Leveranciers, voorraad, dat iedereen een plekje heeft. Doe ik de hospitality, dan coördineer ik een team dat de kleedkamers van de artiesten verzorgt. Drankjes, hapjes, een playstation, die ene, specifieke moeilijk te verkrijgen whiskey, het schaaltje met de beruchte M&M’s-maar-zonder-de-bruine. Kortom, ik doe véél verschillende dingen. Al ingewikkeld genoeg om dat uit te leggen aan volwassenen.

Een carriere en kinderen. Keuzes maken!

Leg dat maar uit aan een 4- en 8-jarige.

Deze zomer kwamen ze langs op een festival waar ik bijna 3 weken bivakkeerde. Het festival was op een waddeneiland, dus even tussendoor naar huis lukte niet zo 1-2-3. Dat was echt te lang om ze niet tussendoor te zien, en dus kwamen ze een dagje over. Gezellig, en ik kon ze een kijkje geven in mijn werk. Ik was verantwoordelijk voor een van de festivallocaties, een groot veld met veel horeca, een groot podium waarop internationale artiesten optraden en een paar 1000 man publiek. Ik had een stoer kantoor in een bouwkeet, een zeecontainer vol gereedschap en een tentje met een koffiezetapparaat waar een grote bak snoepjes en koek naast stond. Allemaal super interessant natuurlijk.

Ik hoopte toch enige indruk te maken: mama is de báás van dit alles!

Toen ik twee weken later op het schoolplein stond sprak de juf van mijn jongste dochter mij aan: Wat -eh- bijzónder, mijn vak! Wilde ik misschien eens komen vertellen op school over mijn werk?

Ze hadden een themaweek over recycling namelijk…

Want ja, ik had ook gedemonstreerd dat er voor al het afval dat per dag werd geproduceerd op zo’n festival ook iets nodig was. Een enorme perscontainer die volautomatisch kliko’s leegt was achter het podium geplaatst, en vanwege de veiligheid mocht niet zomaar iedereen die bedienen. Ik als baas van de locatie wel, dus als de kliko’s zich ophoopten dan hing ik er twee aan de pers, drukte op een knop en hup, de kliko’s zwaaiden omhoog en alle rotzooi viel in een enorm apparaat, die het vervolgens in elkaar drukte. Een van de honderden klusjes die er nu eenmaal bij horen.

En wat vertelde mijn dochter vol trots op school?? Dat mama vuilnisman is!

Lees ook:

0 reacties

Trackbacks/Pingbacks

  1. Debiteuren, crediteuren. Jiskefet anno 2016. * mamaschrijft - […] Aan je kinderen uitleggen wat voor werk je doet. Niet zo makkelijk. […]
  2. Een panty voor Sinterklaas * mamaschrijft - […] Aan je kinderen uitleggen wat voor werk je doet. Niet zo makkelijk. […]
  3. Debiteuren, crediteuren 2016: What’s new? * mamaschrijft - […] Aan je kinderen uitleggen wat voor werk je doet. Niet zo makkelijk. […]
  4. Ik ben dus oud. Volgens mijn kinderen. * mamaschrijft - […] Lees ook: Aan je kinderen uitleggen wat voor werk je doet. Niet zo makkelijk. […]
  5. Ik ben dus oud. Volgens mijn kinderen. - mamaschrijft - […] Lees ook: Aan je kinderen uitleggen wat voor werk je doet. Niet zo makkelijk. […]

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Leonie Lindeboom

Mijn naam is Leonie, welkom op mijn website! Ik ben (uiteraard) moeder van inmiddels 3 kindjes. De jongste is nog een baby. Wij wonen in het altijd bruisende Amsterdam. Ons leven is vaak druk en chaotisch, maar bovenal is het heerlijk. Met ons vijven genieten we van alles wat de stad ons te bieden heeft en dat is elke dag weer een feest én een uitdaging. Genoeg om over te schrijven dus. Dit schrijven doe ik overigens niet alleen, maar samen met een aantal andere mama bloggers die allemaal hun eigen visie op hun leven met kids hebben. Veel leesplezier! Ben je ondernemer en wil je je bedrijf presenteren aan de leukste mama’s van Nederland? Of wil je zelf graag bloggen? Stuur een mail of bel even: leonievoormamaschrijft@gmail.com | 06-42204869.

Mis niks! Mamaschrijft op social:

Ook leuk om te lezen

Excuses van een nachtmoeder.

Excuses van een nachtmoeder.

Joske had zich altijd heilig voorgenomen om haar kind nooit bij haar in bed te laten slapen. Maar nu ze zelf een slechte doorslaper heeft, wil ze excuses maken.