Opgroeien in Amsterdam: do or don ‘t?

Is Amsterdam geschikt voor kinderen om op te groeien of toch niet? Leonie Lindeboom weet het nog niet zo goed.

Laat je je kinderen wel of niet opgroeien in Amsterdam?

Opgroeien in Amsterdam: yes or no?

Opgroeien in Amsterdam, is dat nou ideaal of ver van ideaal? Doe ik mijn drie kinderen van onder de zes jaar nu wel of geen plezier door ze op te laten groeien in Amsterdam? Ik ben zelf opgegroeid in een klein stadje bij Zwolle en mijn man in het zuiden van Limburg. Mijn jeugd was fijn: ik speelde veel buiten met vriendjes en vriendinnetjes. Maar toen ik ouder werd, was ik er al snel klaar mee en ging ik als het even kon naar Amsterdam om te winkelen, eten of te stappen. Op mijn 19e was het dan ook overduidelijk: ik verhuisde naar Amsterdam! Zo gezegd zo gedaan en inmiddels zijn we 17 jaar verder.

Ik heb in verschillende buurten gewoond en moest regelmatig verhuizen, maar waar ik ook woonde, ik voelde me altijd thuis. Zowel de anonimiteit als de intimiteit van de stad spreken me aan. Er ging een wereld voor me open qua diversiteit aan restaurants, bars, mensen, parken en musea. En wat een luxe om altijd een supermarkt, avondwinkel of leuke boetiek om de deur te hebben. Al kreeg ik regelmatig te horen dat een stad als Amsterdam toch helemaal niks was – zo groot, druk en crimineel -, ik trok me er niks van aan. Ik houd juist van de hectiek en van criminaliteit heb ik nauwelijks iets gemerkt (behalve een zwerver die een fiets jatte).

Big memories, made in Amsterdam

Op mijn 26e ging ik bij een groot Amsterdams bedrijf werken en daar ontmoette ik mijn (inmiddels) man. Na drie maanden gingen we samenwonen in zijn kleine, maar prachtige appartement in de Amsterdamse Pijp. We genoten volop: van onze vrienden, borreltjes, stapavonden, festivals, dagen op onze sloep, en al het andere moois wat Amsterdam te bieden heeft. Vier jaar later raakte ik zwanger en niet lang daarna trouwden we op een boot. We houden van Amsterdam vanaf het water, dus vanzelfsprekend wilden we op een boot al varend elkaar het ja-woord geven. Kort nadat Raf geboren werd zijn we verhuisd van de Pijp naar een heel mooi en ruim appartement elders in Amsterdam, aan het water. We hebben nu een grote woonkamer en drie slaapkamers. Heerlijk die ruimte, maar het duurde echt wel even voor we de drukte en gezelligheid van de Pijp minder gingen missen. Ach ja, prioriteiten veranderen drastisch als je kinderen hebt. Vier jaar geleden werd Izzie geboren en 1,5 jaar geleden Fehla. We wonen hier nu dus met ons vijven. Big memories… made in Amsterdam. Al is ons leven sinds de komst van de kinderen enorm veranderd, we proberen regelmatig met ons vijven leuke dingen te ondernemen en ergens wat te eten of borrelen. Al zijn we vaak na een uurtje weer thuis…

Rondjes om de tafel

We twijfelen regelmatig of we hier wel of niet moeten blijven. Want we doen best veel concessies: zo hebben wij bijvoorbeeld geen tuin waardoor mijn kids alleen onder begeleiding van ons naar buiten kan. Daartegenover staat wel een grote woonkamer waar ze regelmatig rondjes omheen fietsen. Maar als we dan een dag of weekend familie in Limburg bezoeken, die allemaal tuinen als voetbalvelden hebben (zoals ongeveer iedereen daar), dan zie ik hoe Raf daarvan geniet. Hij is nergens meer te bekennen, behalve buiten met een gloeiend rood hoofd van plezier. Moet ik dan toch ook voor een huis met grote tuin gaan? Vervolgens vraag ik me dan af of hoe lang een tuin voor een kind echt belangrijk is. Zodra de kinderen ouder en zelfstandiger zijn, is de omgeving weer een stuk belangrijker.

Op de fiets door Amsterdam

En wat als ze met de fiets naar de middelbare school moeten, is dat wel veilig? En hoe ver moeten ze dan fietsen? Fietsen in Amsterdam is natuurlijk heel normaal. Wij bewegen ons met drie kids door Amsterdam in een elektrische bakfiets. En dat is niet vreemd. In een stad zoals Amsterdam zie je heel erg veel mensen rijden op een elektrische fiets. Maar goed, hoe gaat dat als zij op hun eigen fietsje naar de andere kant van de stad moeten. Allerlei vragen waar ik mee worstel.

Ik besloot mijn voors- en tegens van wonen in Amsterdam op een rijtje te zetten. Hier komen ze:

Tegen:

  • Het is niet gemakkelijk om als kind zelfstandig veilig buiten te spelen, bij jonge kinderen moet je er altijd bij zijn en grote tuinen in Amsterdam zijn schaars.
  • Minder ruimte binnenshuis, de meeste mensen in een grote stad wonen toch kleiner vergeleken met mensen in een dorp of kleine stad
  • Minder groenvoorziening, terwijl onderzoeken aantonen dat een groenrijke omgeving gezonder is en dat kinderen daar gelukkiger van worden
  • Meer gevaar en drukte in openbaar vervoer, je moet oren en ogen altijd open houden
  • Meer luchtvervuiling dan in dorpen of kleine steden
  • Sommige dingen zijn echt een onderneming en heel onpraktisch, zo moet je bijvoorbeeld in de binnenstad regelmatig lang zoeken naar parkeerplek en moet je hoge uurtarieven betalen voor parkeren
  • In ons geval, geen ouders in de buurt. Gelukkig proberen ze wel regelmatig deze kant op te komen.

Voor:

  • Diversiteit in onderwijs/scholen en daardoor meer ruimte om zichzelf te ontplooien
  • Ruim cultureel aanbod, ook hierdoor hebben ze meer mogelijkheden om de wereld en zichzelf te ontdekken
  • Ruim aanbod van restaurants/cafés & bars, boetiekjes en koffietentjes, vooral leuk voor ons maar ook voor hen als ze wat ouder zijn
  • Diversiteit aan mensen zorgt er (hopelijk) voor dat ze veel leren en respect hebben voor elkaars cultuur doordat de kans dat ze iemand kennen uit een andere cultuur veel groter is
  • Ruim(er) aanbod van werkgelegenheid, dit is vooral interessant als ze ouder worden natuurlijk maar ook voor ons als ouders
  • Kinderen lijken weerbaarder, doordat ze op jonge leeftijd in aanraking komen met hoe de wereld is, zijn daardoor minder snel onder de indruk van iets en experimenteren ook minder (dit hoop ik althans).

Moet ik de stad nu verlaten, terwijl ik er zelf met veel plezier woon? Tuurlijk, het is soms onmogelijk om vlakbij ons huis te kunnen parkeren en we hebben relatief weinig opbergruimte. En als ik Raf bezig zie op ons balkon van 10m2, dan vind ik het jammer dat hij niet kan ravotten in de ‘struikjes’ zoals ik dat vroeger deed. Maar als onze kinderen lijken op ons, dan wonen ze ‘later’ denk ik ook liever in een grote stad. Dus, baseer ik mijn keuze op de huidige situatie, of beter de toekomstige?

Mama kijk, de tram!

Terwijl ik dit schrijf en tegelijkertijd weer eens op Funda aan het windowshoppen ben, staat Raf voor het raam en roept: ‘Mama kijk, de tram, wauw!’ Ach ja, zijn leven is goed zo, hij weet niet beter en vindt het heerlijk hier. Dus tot de dag dat we definitief een beslissing hebben genomen, stel ik mezelf gerust dat het leven dat ze nu hebben goed genoeg is, en dat ik als moeder er alles voor doe om ze genoeg buiten te laten spelen, vriendjes te maken en de natuur te proeven. En al is het soms echt onpraktisch en even bikkelen met drie kleine kids in de grote stad, als ik met ze door de stad fiets of wandel dan besef ik nog steeds waarom ik verliefd werd op Amsterdam.

Ik ben heel benieuwd hoe andere mama’s (of papa’s) hierin staan. Laat jij ook je kinderen opgroeien in Amsterdam, of in een andere grote stad?

Lees ook:

De leukste kinderkledingwinkels in Amsterdam.

De 7 leukste speeltuinen in Amsterdam.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Type to Search

See all results