Angst versus vertrouwen.

Gisteren stond de lokale social media in het teken van een bericht dat mij bezig houdt.

Een meisje van 15 jaar fietst in een doorgaande straat. Een busje stopt. Vraagt het meisje naar de weg, zij gaat een gesprek aan, de bestuurder vraagt of ze mee wil rijden. Het meisje vertrouwt het niet en fietst door. De avond ervoor wordt een vrouw lastiggevallen, wordt aan haar kleren naar een busje gesleept. Weet godzijdank weg te komen. De politie neemt dit serieus en is op zoek naar deze man. Ik denk aan Julie van Espen, aan Anne Faber. Een meisje van 15. Mijn dochter, ook een meisje van 15. Een prachtig, geweldig, onschuldig, intelligent, zorgzaam, sociaal, beeldschoon meisje van 15. Mijn meisje.

Angst versus vertrouwen

Zij fietst ook regelmatig op die weg. En ik hou mijn hart vast. En ik ben bang. Doodsbang. Ik weet dat ik haar moet loslaten. Dat ik moet vertrouwen. Maar ik heb ook jaren lang gewerkt in een gevangenis. Met zedendelinquenten. Dus ik weet. Kennis is macht, maar in dit geval…. ik vind het lastig. Hoe gaan jullie daarmee om? Angst versus vertrouwen… 
Ik wil haar loslaten. Ik hoop dat ik haar voldoende heb meegeven om zich onbevangen maar bewust van gevaar te bewegen in deze samenleving.  En tegelijkertijd ben ik bang. Doodsbang.

Lees ook:

Een kind met waterangst.

Over zelfstandige kinderen en moederangst.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results