Bedankt voor afdankertjes.

Als tweede kind had Yvonne de pech dat ze de afdankertjes van haar vier jaar oudere zus kreeg. Fietsen, speelgoed, kleding...

Als zij een fonkelnieuwe, hippe tuinbroek kreeg, wist mijn moeder ergens uit een doos op de zolder ook altijd een iets gedateerde tuinbroek op te duiken waarmee ik in mijn ogen de plank net een beetje mis sloeg. Had zij blauwe schoenen met vrolijke franjeklosjes, dan verfde mijn oom een oud paar soortgelijke maar bordeauxrode schoenen in dezelfde tint blauw. Onze kleren kwamen daarna ook weer bij anderen terecht. Zo droeg mijn buurmeisje mijn kleding als ik eruit was gegroeid. Ik vergeet nooit dat ik de jongen op wie ik smoorverliefd was toen ik negen jaar was in mijn joggingpak zag. Hij was de neef van mijn buurmeisje en kennelijk gaf de buurvrouw de tweede- en derdehands kleding gerust nóg een keertje door.

Sociaal spektakel

Ik had me natuurlijk heilig voorgenomen om dat mijn eigen kinderen nooit aan te doen! Mijn moeder zou denk ik trots op me zijn als ze zou weten dat ik het nog veel bonter maak dan zij. Ik heb kleding doorgeven verheven tot een sociaal spektakel met evenementen en een appgroep. Ons huis is een distributiecentrum van rompers in alle maten en soorten, van zomerjurkjes en winterjassen en van ladingen schoenen, slippers en regenlaarzen. En het leuke is dat de basis van dit tweedehandskledingimperium is gelegd door mijn oude buurmeisje, inmiddels zelf moeder van drie. Toen ik zwanger was van de eerste en wist dat het een jongetje zou worden, nam ik dankbaar tassen vol rompers, handige skipakken voor op de fiets, lakentjes en hydrofiele luiers in ontvangst. En na gebruik vond ik ze nog niet rijp voor de zak van Max maar gaf ze door aan zwangere vriendinnen.

Duurzaam

Inmiddels heeft het netwerk zich uitgebreid tot wel tien bevriende moeders. Twee keer per jaar komen we bij elkaar en vullen we een woonkamer, keuken of tuin met shoppers vol doorgevertjes. En blij dat we worden van al die kleren! Het geeft een goed gevoel om duurzaam bezig te zijn. Fijn om te weten dat die net iets te dure spijkerbroek die ik eigenlijk net iets te klein gekocht heb en door Quirijn dus nauwelijks gedragen is toch nog een goeie bestemming krijgt. De aanwas van babyjongetjes was de afgelopen tijd nogal groot dus het was strijden om de favoriete boxpakjes en korte broekjes. Maar iedereen gaat tevreden met tassenvol aanwinsten naar huis en de foto’s van vrolijke kindjes in kleding van voorgaande dragers gaan over en weer in de appgroep met de naam De zak van… Zo’n kledingruilmiddag maakt altijd sentimenteel: er komen dingen die zoveel herinneringen oproepen. Ach kijk nou! Dat rompertje kochten we de dag nadat we hoorden dat we een jongetje kregen en ach, dat jurkje stond haar zo schattig!

Afdankertjes

Altijd op het moment dat ik denk dat mijn kasten voorgoed gevuld blijven met babykleding in maat 50, is er steeds wel weer een vriendin of collega die haar zwangerschap aankondigt en die ik kan overladen met voedingskussens, overslagrompertjes en hydrofiele luiers. De kinderen zelf zijn dolgelukkig met hun nieuwe aanwinsten en vinden het maar wat cool om in de pyjama van een ouder vriendje te slapen of rond te paraderen op muiltjes en in een prinsessenjurk van een vriendinnetje. Ze weten niet beter. Philipa heeft een paar dingen waar ze zo dol op is, dat ze ook aan wil als de weersomstandigheden daar niet geschikt voor zijn. Een roze teddyberenjasje dat ze rustig wil dragen bij 28 graden en slippers die ze per se aan moet als het nog net niet vriest.

Toen ik er tijdens de vakantie achter kwam dat die slippers toch eigenlijk echt twee maten te klein zijn, besloot ik ze onopvallend het huis uit te smokkelen voor de dochter van een vriendin. Onderweg in de bakfiets viste te ze toch uit de tas en ik verwachtte een groot drama toen ik vertelde dat we ze weg zouden geven. Hoogst verbaasd was ik dan ook toen ze bij aankomst enthousiast met de slippers op haar vriendinnetje afstapte en zei dat de slippers voor haar waren en ze plechtig zonder een traan te laten afstond! Ik blijf enthousiast verzamelen en distribueren totdat het moment daar is dat ze net zoals ik vroeger bedanken voor afdankertjes.

Yvonne schrijft over leuke dingen doen met kinderen op haar blog: www.lattesenlimonade.nl.

Lees ook:

Bedankt lieve mensen, voor deze mooie dag!

Gevangen tussen oud en nieuw.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results