Bevallingsverhaal: a Gentle Sectio.

Hoera, hij is er! Meer babynieuws bij Mamaschrijft want op 17 juli is de tweede zoon van blogster Mariska geboren: Simon. Hij kwam ter wereld middels een Gentle Sectio!

In een van mijn vorige blogs vertelde ik jullie over mijn too much information momentje rondom de keuzes voor mijn bevalling, aangezien ik bij de geboorte van onze eerste zoon een spoedkeizersnede heb gehad.

Natuurlijke bevalling

Na veel wikken en wegen had ik de keuze gemaakt om voor een natuurlijke bevalling te gaan, met een geplande keizersnede bij 41 weken zwangerschap als de baby zich niet zelf zou aandienen. Dat laatste zou natuurlijk niet gaan gebeuren, ik wilde dolgraag natuurlijk bevallen dus zo moest het gaan. Tja, schijnbaar heb ik bij de vorige zwangerschap en bevalling niks geleerd over moeder Natuur en dat die zich niet laat sturen!

Want ja hoor, het werd de uitgerekende datum, het werd een paar dagen ná de uitgerekende datum, de intake gesprekken voor de keizersnede vonden al plaats en serieus op een lullige voorwee na maakte onze zoon GEEN ENKELE aanstalten om zich te laten zien! Je zou er bijna van naar weeën gaan verlangen (waarschijnlijk ben je er na 2 weer genezen van die wens, maar ja). Ik heb gefietst, gewandeld, pittig gegeten, bitter lemon gedronken, you name it.

Keizersnede

En toen werd het 16 juli, de avond voor de geplande keizersnede. Ik moest er toch aan gaan geloven. Het scenario wat ik eigenlijk echt niet wilde, leek toch realiteit te gaan worden. We brachten Guus bij zijn oma om te logeren en reden met z’n tweeën naar huis. Ik kon wel janken. Correctie: ik heb gejankt. Ik baalde als een stekker dat het nu toch ging lopen volgens het “Babyopbestelling.nl” scenario, zoals ik dat zelf noemde.

In de voorbereidingen was mij wel verteld dat een geplande keizersnede een heel andere ervaring is dan een spoedkeizersnede. Ik heb namelijk bepaald geen leuke herinneringen aan mijn vorige O.K, bezoekje: het ging snel, klinisch, Guus mocht maar een paar minuten bij me en daarna lag ik nog minstens een half uur alleen op die operatietafel omdat ik gehecht moest worden. Vader en kind waren huid op huid contact aan het hebben in een andere kamer ver weg van waar ik was, want op de O.K. was het te koud. Het was zo’n onwerkelijke ervaring.

Gentle Sectio

In de voorbereidende gesprekken vertelden de artsen mij over een Gentle Sectio.  (Lees: https://www.oudersvannu.nl/zwanger/bevalling/gentle-sectio/) Daarbij verloopt de keizersnede op een veel vriendelijker manier dan bij een spoedkeizersnede. Eerlijk gezegd dacht ik bij alles wat de artsen zeiden: ja, dat zal allemaal wel, maar een keizersnede blijft een keizersnede en dat kun je op geen enkele manier ‘vriendelijk’ maken. In mijn hoofd ging het gewoon hetzelfde verlopen als de vorige keer alleen wist ik het nu van tevoren. En vooral: ik had bedacht dat deze keizersnede gewoon niet ging plaatsvinden.

Gelukkig kan ik vertellen dat het uiteindelijk heel positief uitpakte en dat ik een hele andere ervaring heb mogen hebben dan de vorige keer! Het begon met een hele chagrijnige Ik, in een blauw operatie schort en stil en cynisch op bed. Ik dacht bij mezelf: nou, daar gaan we. Doe wat je moet doen, laat het maar gauw voorbij zijn, dan is de baby er tenminste. Aangekomen op de O.K. kreeg ik een uitgebreide introductie en een vriendelijk onthaal, onder andere door een gynaecoloog (niet dezelfde als de vorige keer maar niettemin ook een held 😊) die uitgebreid vertelde over de Maria fotoshoot van Beyoncé. En door een briljante verpleegkundige die mij aan de praat hield over haar twee zoons en hoe ze iedere zaterdag langs de lijn staat, hoewel ze zich zó voor had genomen om dat niet te gaan doen. Zij had als enige taak om op mijn gezondheid te letten. Maar cynische Ik dacht nog steeds: fijn dat jullie het gezellig proberen te maken, maar schiet nou maar op. Ik lag verdikkeme wéér op die operatietafel en wederom kon ik wel janken.

Toen kwam het keerpunt.

De artsen waren even bezig en vroegen me of ik de baby geboren wilde zien worden (dat kan dus met een Gentle Sectio, zie linkje voor meer uitleg). Je kunt dan door een ‘luikje’ in het schot dat op je buik staat als moeder meekijken hoe de baby uit je buik getild wordt. Ik dacht eerst: getver, wil ik dat wel zien? Geloof me, en vertel het tegen iedereen die een geplande keizersnede ondergaat: DAT WIL JE! Het was zo’n prachtig moment, zo’n beloning voor 9 maanden zwangerschap en echt een gevoel van een bevalling. Ik krijg nu nog kippenvel als ik erover schrijf of vertel.

Na de verplichte controle door de kinderarts mocht Simon bij mij komen liggen en ook blijven. Want bij een Gentle Sectio zijn er dus speciale warmhoud dekens voor baby’s zodat ze op de O.K. bij moeder kunnen blijven terwijl die gehecht wordt. Als ik mijn wond nu zie zitten er hechtingen in, maar ik herinner me er niks meer van. Omdat ik samen met Wouter alleen maar heb genoten van onze lieve kleine jongen en hem lekker heb geknuffeld.

Beloning

En waar ik van tevoren dacht: leuk hoor al die “trucjes”, kan ik nu echt zeggen dat dit voor mij een enorm verschil heeft gemaakt! Ik heb nu (denk ik) het gevoel van de beloning na een bevalling mogen ervaren en daardoor hebben we een hele fijne start kunnen maken. En ook nu gaat het erg goed met ons allemaal.

Dus zegt het voort: Gentle Sectio is the word!

Lees ook:

De ontmoeting met mijn gynaecoloog

Mijn eerste maand met drie kinderen.

Mensen zonder kinderen, zwangerschapsverlof is geen vakantie!

Hiep hiep hoera, we hebben er een meisje bij!

Share this post:

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results