Ik heb spijt van de keuzes die ik niet gemaakt heb.

Chantal keek naar haar 10-jarige zoon en zag dat hij al van die zachte donshaartjes krijgt op zijn bovenlip. En ze krijgt spijt.. wat is de tijd snel voorbij gevlogen.

Stiekem, heel stiekem, benijdt Chantal thuisblijfmoeders. Vooral de thuisblijfmoeders die er bewust voor hebben gekozen om er voor de kinderen te zijn.Die jaloezie was er trouwens niet meteen, maar dat gevoel is iets van de laatste tijd. En dan gaat het me niet eens om het thuis willen zijn, maar om het maken van zo’n bewuste keuze.

Als net afgestudeerde jonge vlotte meid, wilde ik de wereld veroveren.

Ik wilde sowieso de journalistiek in en was vreselijk ambitieus. Eerst was het uitzoeken of ik nu bij een tijdschrift, krant, radio, televisie of internet wilde werken. Heb alles gedaan en ben met schade en schande wijzer geworden. Uiteindelijk ging mijn hart naar internet en ging ik er vol voor.

Na mijn eerste kind was ik nog steeds van alles en nog wat van plan en dacht ik er geen moment aan om thuis te blijven. Ja, hallo, ik had gestudeerd en kreeg van huis uit mee dat ik vooral niet afhankelijk moest zijn van een man, bovendien vond ik werken veel te leuk en had ik het lekker druk, kreeg steeds meer verantwoordelijkheden, kreeg tussendoor nog een kind en bleef me een slag in de rondte werken. En nu nog steeds. Ik ga maar door, er komt me van alles aanwaaien waar menigeen jaloers op is.

Maar er is nu een groot verschil…

Laatst keek ik naar mijn 10-jarige zoon en zag dat ie weer een flinke groeispurt had gemaakt. Hij krijgt zelfs al van die zachte donshaartjes op zijn bovenlip. Hij regelt zijn huiswerk, is de hele tijd in de weer met zijn voetbaltrainingen en -wedstrijden… En ook mijn dochter van 7 is ook al zo’n grote meid. Een van de langste van de klas, danst als een tiener, gedraagt zich soms als een tiener en is thuis de grote gangmaker.

Wat ben ik toch een gelukkeling.

Ik klink als een oma, maar wat zijn de jaren voorbij gevlogen…

En toen kwam er ineens een sterk onderdrukt gevoel naar boven. Iets wat ik genegeerd heb, waar ik niet over wilde nadenken en wat ik niet wil voelen. Wat dat is? Ik durf het niet eens op te schrijven, laat staan zeggen… Oké dan… Volgens mij is het spijt? Ik twijfel nog of dat echt het gevoel is dat ik voel. Heb ik er spijt van dat ik niet bewust de keuze heb gemaakt om thuis te blijven? Maar nee, dat kan het niet zijn.

Ik ken mezelf goed genoeg. Het is niet dat ik er spijt van heb dat ik niet thuis ben gebleven toen de kinderen er kwamen. Het is meer dat ik er spijt van heb dat ik vaak niet bewust ergens voor heb gekozen. Dat vaak, vooral carrière technisch gezien, dingen me aan kwamen waaien. Ik heb wat dat betreft zelden een bewuste keuze gemaakt voor wat ik écht wil. En dat ik me soms echt gek laat maken door mijn omgeving die me dan bewondert omdat het bij mij allemaal zo goed uit lijkt te pakken. Waardoor ik me nooit afvraag of ik nu echt met iets bezig ben wat ik écht leuk vindt. Want tja, als je vaak hoort van ‘o, dat past zo goed bij jou’, of ‘jeetje, kreeg ik die kans maar’ of ‘jij hebt echt een droombaan’, dan ga je automatisch je twijfels wegdrukken en jezelf wijs maken dat je niet zo moet lopen zeuren.

Maar ja, ik ben nu 42.

Misschien wordt het nu eens tijd om bewuste keuzes te maken. Keuzes waar ik zelf voor 100% achter sta, en dat ik me dus niet meer moet laten gek maken door wat anderen denken.

Ik loop hier al weken, zo niet maanden over te malen. Inmiddels weet ik wat ik diep in mijn hart wil: ik wil meer bewust genieten van mijn kinderen, van mijn gezin. Ik wil daar meer tijd voor vrij maken. En ik wil iets doen met iets waar ik al zo lang tussen de bedrijven door al mee bezig ben. Ook daar moet ik tijd voor vrij maken om het groter te kunnen maken en wat o zo leuk gaat worden. Maar goed, daar moet ik dus iets voor doen. Iets waar ik nog even geen moed voor heb. Bang om spijt te krijgen, bang om in het diepe te springen. Driemaal raden wat dat is… Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Meer lezen?

Rouw op je dak.

Het waanbeeld van de knijterstrakke fitmom.

Share this post:

Ook leuk om te lezen

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results