Carriere of geen carriere?

Wat is wijsheid. Gaan voor je carriere of eerst lekker thuis blijven bij de kinderen? Een lastig dilemma.

Omringd door zomers geklede Spanjaarden op een Valenciaans terrasje waren we ongepland in een verhitte discussie geraakt over moeders die wel of niet werken. Let wel, een discussie met mijn kinderloze vriendinnen. ‘Als ík ooit kinderen krijg dan blijf ik echt evenveel dagen werken, ik heb ook ambities en vind mijn carriere belangrijk’ en ‘ik vind dat vrouwen met kinderen moeten blijven werken, ook als ze met hun loon alleen de kosten voor de opvang dekken’.

Carriere maken

Ik houd mij wat afzijdig van de discussie en mijn gedachten dwalen af. Voordat ik kinderen kreeg deelde ik ook die sterke meningen. Ik had een vrij strakke planning toen ik nog in Amsterdam studeerde. Ik zou in Mokum een baan zoeken als psycholoog en daar een aantal jaren wonen en werken, in de hoop op korte termijn de gewilde GZ-opleiding te kunnen volgen. Kinderen zouden welkom zijn als ik de ware tegen zou komen, maar ze zouden mijn strakke planning niet in de war gooien. Het bleek een nobel streven….

En daar zit ik dan, de ‘stay at home mom‘, tussen mijn ambitieuze kinderloze vriendinnen.

Ik heb aan den lijve ondervonden dat keuzes van vrouwen op dit gebied een sterk verwachtingspatroon en dus ook meningen van anderen met zich meebrengen. Opvallend genoeg blijken de oordelen extremer naarmate de mensen verder van je afstaan.
Als je thuis voor de kinderen zorgt dan ontwikkel je jezelf niet, werk je fulltime dan vragen mensen zich af waarom je eigenlijk kinderen hebt. Dat eerste vond mijn ‘kinderloze ik’ ook, maar dat moet ik toch echt even rechtzetten.

Drie jaar geleden heb ik mijn baan opgezegd, carriere maken zette ik op een laag pitje.

Ik vertrok samen met mijn gezin naar het buitenland en mijn belangrijkste rol: zorgen dat alles om en rond het huis reilt en zeilt. Wat heb ik daar aan moeten wennen en eerlijk gezegd valt het af en toe vies tegen. Het werk (zo noem ik het voor het gemak maar even) is nooit klaar. Mijn grootste werkcrises bestaan nu uit luiers verschonen die niet bestand bleken tegen het gevolg van het Spaanse eten en pleisters uitdelen aan vallende kinderen. De grootste deadline is inmiddels het kroost aangekleed en fris op school te krijgen en opbouwende kritieken krijg ik niet als mijn oudste weer eens klaagt over mijn keuze voor het avondeten. Maar ook daar heb ik inmiddels mijn weg in gevonden. Ik blijk een organisatietalent, timemanagement is een eitje gebleken, ik ben ontzettend flexibel en kan verzorgen als geen ander. Stiekem moet ik wel toegeven dat school van de oudste en de driedaagse opvang van de kleinste ook een beetje meehelpen. Eerlijk is eerlijk, ik blijk een leukere moeder als ik soms even geen moeder hoef te zijn.

Illustratie: Anna Hammer, www.anna-hammer.com

Lees ook:

Een gezin en een internationale carriere.

Zwanger en solliciteren. Gewoon doen!

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results