Carriere of geen carriere?

11 maart 2014

Omringd door zomers geklede Spanjaarden op een Valenciaans terrasje waren we ongepland in een verhitte discussie geraakt over moeders die wel of niet werken. Let wel, een discussie met mijn kinderloze vriendinnen. ‘Als ík ooit kinderen krijg dan blijf ik echt evenveel dagen werken, ik heb ook ambities en vind mijn carriere belangrijk’ en ‘ik vind dat vrouwen met kinderen moeten blijven werken, ook als ze met hun loon alleen de kosten voor de opvang dekken’.

Carriere maken

Ik houd mij wat afzijdig van de discussie en mijn gedachten dwalen af. Voordat ik kinderen kreeg deelde ik ook die sterke meningen. Ik had een vrij strakke planning toen ik nog in Amsterdam studeerde. Ik zou in Mokum een baan zoeken als psycholoog en daar een aantal jaren wonen en werken, in de hoop op korte termijn de gewilde GZ-opleiding te kunnen volgen. Kinderen zouden welkom zijn als ik de ware tegen zou komen, maar ze zouden mijn strakke planning niet in de war gooien. Het bleek een nobel streven….

En daar zit ik dan, de ‘stay at home mom‘, tussen mijn ambitieuze kinderloze vriendinnen.

Ik heb aan den lijve ondervonden dat keuzes van vrouwen op dit gebied een sterk verwachtingspatroon en dus ook meningen van anderen met zich meebrengen. Opvallend genoeg blijken de oordelen extremer naarmate de mensen verder van je afstaan.
Als je thuis voor de kinderen zorgt dan ontwikkel je jezelf niet, werk je fulltime dan vragen mensen zich af waarom je eigenlijk kinderen hebt. Dat eerste vond mijn ‘kinderloze ik’ ook, maar dat moet ik toch echt even rechtzetten.

Drie jaar geleden heb ik mijn baan opgezegd, carriere maken zette ik op een laag pitje.

Ik vertrok samen met mijn gezin naar het buitenland en mijn belangrijkste rol: zorgen dat alles om en rond het huis reilt en zeilt. Wat heb ik daar aan moeten wennen en eerlijk gezegd valt het af en toe vies tegen. Het werk (zo noem ik het voor het gemak maar even) is nooit klaar. Mijn grootste werkcrises bestaan nu uit luiers verschonen die niet bestand bleken tegen het gevolg van het Spaanse eten en pleisters uitdelen aan vallende kinderen. De grootste deadline is inmiddels het kroost aangekleed en fris op school te krijgen en opbouwende kritieken krijg ik niet als mijn oudste weer eens klaagt over mijn keuze voor het avondeten. Maar ook daar heb ik inmiddels mijn weg in gevonden. Ik blijk een organisatietalent, timemanagement is een eitje gebleken, ik ben ontzettend flexibel en kan verzorgen als geen ander. Stiekem moet ik wel toegeven dat school van de oudste en de driedaagse opvang van de kleinste ook een beetje meehelpen. Eerlijk is eerlijk, ik blijk een leukere moeder als ik soms even geen moeder hoef te zijn.

Illustratie: Anna Hammer, www.anna-hammer.com

Lees ook:

Een gezin en een internationale carriere.

Zwanger en solliciteren. Gewoon doen!

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Leonie Lindeboom

Mijn naam is Leonie, welkom op mijn website! Ik ben (uiteraard) moeder van inmiddels 3 kindjes. De jongste is nog een baby. Wij wonen in het altijd bruisende Amsterdam. Ons leven is vaak druk en chaotisch, maar bovenal is het heerlijk. Met ons vijven genieten we van alles wat de stad ons te bieden heeft en dat is elke dag weer een feest én een uitdaging. Genoeg om over te schrijven dus. Dit schrijven doe ik overigens niet alleen, maar samen met een aantal andere mama bloggers die allemaal hun eigen visie op hun leven met kids hebben. Veel leesplezier! Ben je ondernemer en wil je je bedrijf presenteren aan de leukste mama’s van Nederland? Of wil je zelf graag bloggen? Stuur een mail of bel even: leonievoormamaschrijft@gmail.com | 06-42204869.

Mis niks! Mamaschrijft op social:

Ook leuk om te lezen

Excuses van een nachtmoeder.

Excuses van een nachtmoeder.

Joske had zich altijd heilig voorgenomen om haar kind nooit bij haar in bed te laten slapen. Maar nu ze zelf een slechte doorslaper heeft, wil ze excuses maken.