Co-ouderschap: door het leven als een halve moeder.

Bijna 8 jaar geleden gingen mijn ex-partner, de vader van onze twee kinderen, en ik uit elkaar. De beslissing om uit elkaar te gaan was moeilijk. Heel moeilijk. Juist omdat we samen twee prachtige kinderen hadden. We waren een gezin.

Toch besloten we uiteindelijk een punt achter ons huwelijk te zetten. De periode erna was verwarrend en lastig voor alle partijen. Ik zal jullie niet vermoeien met alle emoties en toestanden. We verkochten ons mooie huis, het huis waar we als gezin ons thuis hadden. We vonden allebei een ander huis, gingen in relatietherapie; hoe moesten we ons ouderschap vormgeven als we uit elkaar zouden gaan.

Ouderschapsplan

Er kwam een ouderschapsplan, we kozen voor co-ouderschap. Ik werd en voelde me een halve moeder. De kinderen zijn de helft van de week bij hun vader en de andere helft bij mij. De weekenden om en om. Dat doen we nu al jaren zo, we wonen bewust bij elkaar in de buurt.

Een halve moeder

De eerste periode van wennen aan de nieuwe situatie; man o man wat vond ik dat lastig. Want wat te doen in de weekenden dat de kinderen bij hun vader waren. Ik kan me dat gevoel nog zo voor de geest halen; ik voelde me zo alleen… een halve moeder.

De tijd verstreek. We wenden allemaal aan de nieuwe situatie. De eenzame weekenden werden weekenden met nieuwe perspectieven, na verloop van tijd kon ik me zelfs verheugen op een “vrij” weekend. Omdat ik wist dat de kinderen het goed hadden bij hun vader. Ik schreef me in op een datingsite; dat leverde geen nieuwe partner op maar wel hilarische dates. Ik vond uiteindelijk de liefste; een knappe, fijne nieuwe man die mijn kinderen omarmde als ware het de zijne, we trouwden afgelopen juni ❤️. Terug naar het co-ouderschap.

Zere vinger

Zojuist, de kinderen zijn dit weekend  bij hun vader, kreeg ik een berichtje van mijn puberella. Ze heeft vanmiddag een hockeybal op haar vinger gehad, vinger dik en rood. En dan, dan zou ik willen dat er geen co-ouderschap was. Dat ik geen halve moeder was. Dat ik de dikke rode vinger kon verzorgen. Op dit soort momenten, wil ik geen co-ouderschap. Wil ik de zere vinger van mijn dochter beter maken. Met icepacks. En aandacht. En liefde. Op dit soort momenten wil ik geen halve moeder zijn maar gewoon een hele… 

Lees ook:

Een boodschap aan alle gescheiden ouders

Scheiden: een praktisch en emotioneel proces

Share this post:

Ook leuk om te lezen

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results