De eeuwige strijd om eten.

De jongste zoon van Anouk is een moeilijke eter. Al van baby af aan.

Als hij het voor het zeggen zou hebben, dan zou het dagelijkse kostje beperkt blijven tot: wentelteefjes, lasagne, pizza en pannenkoeken.

Gelukkig heeft hij het niet voor het zeggen!

Van kleins af aan

Al sinds zijn geboorte is eten een “kleine” strijd. De fles melk dronk hij zelden op. Toen hij eenmaal aan de groente- en fruithapjes mocht begon het feest pas echt. Hapjes met verse groenten en fruit waren absoluut niet naar zijn zin. Welke combinaties ik ook maakte, of hoe fijn ik het prutje ook maalde…. het ging er niet in.

Ook wat betreft voeding uit potjes was hij heel kieskeurig. Als ik het me goed herinner waren er 3 smaken die “te doen” waren. Natuurlijk bleven we andere smaken en soorten aanbieden, maar het zette geen zoden aan de dijk. Toen kwam de boterham in zicht: nieuwe ronde, nieuwe kansen. Maar helaas, de strijd duurde voort. Een boterham met smeerworst was de enige combinatie die hij at, maar daar moesten we wel het nodige geduld bij hebben,

Discussies over eten

Inmiddels is hij 10 jaar. Dagelijkse voeren we discussies over eten. Hij wil het liefst elke dag zachte broodjes eten omdat brood “echt niet lekker is”.  In het weekend en soms op woensdagmiddag zorg ik wel eens voor zachte bruine broodjes. Die worden met luid gejuich ontvangen. Het enige wat hij op zijn broodje eet is boterhamworst. Hij begrijpt echt niet waarom je dat niet elke dag kan eten!

Het avondeten is iedere dag gespreksonderwerp. “Mam, wat eten we? “ En geloof me, welk antwoord ik geef, het is nooit goed (tenzij het natuurlijk één van bovenstaande gerechten is). Zijn antwoord is steevast:”Dat lust ik niet, dat is vies”. Steevast zeg ik hem dat eten niet vies is, dat hij het hooguit niet lekker kan vinden, maar dat hij dat absoluut niet kan zeggen als hij niet proeft.

Geloof me als ik zeg dat ik zeker doordeweeks echt geen gekke fratsen uithaal wat betreft de avond maaltijd. Ik weiger om iedere avond 2 à 3 verschillende maaltijden te koken. Dat wat ik kook, dat is het en nee, het is echt geen vergif!  In het weekend wil ik me nog wel eens in de bocht gooien door nieuwe recepten uit te proberen, maar dan zorg ik altijd dat er voor hem een alternatief is.

Honger

Sinds een tweetal maanden heeft meneer ineens “hele erge” honger, en dan met name ‘s avonds na het eten. Na het avondeten mogen ze nog een toetje en wat later mogen ze nog een stuk fruit. Dat is het en daar blijft het wat mij betreft bij.

Ik ben van mening dat hij overdag te weinig eet. Een boterham in de ochtend en een boterham op school is erg weinig. Ook de portie avondeten is aan de krappe kant. Zijn lijf is in de groei en heeft brandstof nodig. Ik probeer hem dit natuurlijk uit te leggen en hij begrijpt het allemaal. Ik stel van alles en nog wat voor, maar hij weigert om een extra boterham mee naar school te nemen, want daar heeft hij geen tijd voor. “En mam, je weet dat ik brood niet lekker vindt. En na school ga ik ook geen extra boterham eten als je dat soms denkt.

Ooit zei iemand tegen me; als ze 18 zijn is alles over. Vooruit, nog 8 jaar te gaan!

Lees ook:

Gezond eten. Het draait om de balans

Vegetarisch eten voor kinderen.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results