De ellende die zomertijd heet.

Joske had net het gevoel dat ze dat slapen een beetje, soort van, onder controle hadden, voor zover je iets van het ouderschap écht onder controle hebt. En dan wordt de klok verzet..

Cas slaapt in zijn eigen bed. Hij zet geen complete sterfscenes meer op touw wanneer hij alleen gelaten wordt en als hij ’s nachts wakker wordt, geven we hem een speen, een aai over zijn bol en slaapt hij meestal weer verder. Wat een verschil met een aantal maanden geleden en wat heeft het ons een moeite gekost om dit te bewerkstelligen.

Slaaptraining

Het was met recht slaaptraining, voor ons alle drie en vooral voor mijn hart. Mijn zoon heeft mijn vurigheid en standvastigheid en dat is bij het niet naar bed willen echt hartverscheurend en vervelend. Gelukkig hebben we een modus gevonden zonder strijd, die voor ons allemaal meer rust oplevert. Het daadwerkelijke slapen houdt nog niet over, hij is vroeg wakker (c.a. 05.00 uur -05.30 uur) en wordt nog regelmatig tussendoor wakker, maar het grote gedoe is er vanaf. Ontzettend fijn!

Griep, griep, griep

Zoals het ouderschap vaker verloopt, denk je dat iets goed gaat en word dat gevoel ingehaald door iets wat je niet aan zag komen. Een sprong, een regeldag, noem het maar op, niets is blijvend. Of bijvoorbeeld Influenza B, de bitch. Ze kwam in verschillende gedaantes. Als we de dokter moeten geloven zweven er een verkoudheidvirus, Influenza A en B en nog talloze andere storende bacteriën door de lucht, die er voor zorgen dat de griepepidemie meer voelde als een ingrijpende uitbraak van de gekke koeienziekte, dan een gewoon griepje. Influenza heeft ons flink te grazen genomen.

Ik heb het gevoel dat we Influenza A tot en met Z gehad hebben: Snot met hoesten, hoesten zonder snot, niet eten en niet hangerig, hangerig en niet eten, kotsen over je ouders heen, kotsen tegen de muur op, kotsen langs de spijlen van je bed, hoge koorts, koortsstuipen, hoestaanvallen zonder koorts, oprispingen, kokhalzen zonder kots, verhoging en een gek hoestje, benauwdheid, ontstoken ogen, totale lamlendigheid en peuterige wanhoop, maar Influenza zorgde vooral voor…. WEINIG, HEEL WEINIG SLAAP. Ik wil het niet zeggen in deze Paastijd, maar JEZZ……. SERIEUS?! We hadden net dat slapen een béétje op orde, krijg je dit!

Back to normal

Influenza heeft volgens mij geen enkel gezin gespaard en ook weinig volwassenen zijn de dans ontsprongen. Het is wat het is, het loopt zoals het loopt, griep is griep. Ik was dan ook vreselijk opgelucht dat de laatste groene klodders van Cas’ neus geveegd waren en dat de kotsemmers weer de kelder in konden, zo. Die uitdaging hadden wij als ouders en hij als minimensje ook maar weer doorstaan! Een aantal dagen was het relatief rustig in huize Mol. Het ritme kwam er weer een beetje in en de eetlust nam bij een ieder (bij mij was ‘ie nooit afgenomen) weer toe. Ook sliep iedereen weer behoorlijk goed in zijn eigen bed. Yes! We zijn er weer!

En dan wordt de fucking klok verzet!

Is dit een grap? Oke, griep gebeurt. Griep overkomt. Griep velt. En griep gáát. Maar dat gerommel met die klok, daar word je toch helemaal simpel van als ouders van een ritmegevoelig klein kind? Omdat Cas de laatste tijd best lekker ging, dacht ik dat we dat uurtje wel even recht zouden trekken. De weerbarstige praktijk haalde mijn naïviteit gauw in. Sinds tijden waande ik me weer in Jurrassic Parc; wat een toestand, wat een verzet, wat een gekrijs en wat een overtuigende vertolking van een T-Rex. En niet alleen bij het naar bed gaan was er heibel, ook bij het uit bed komen. ’s Middags was de kleine fossiele filmster hangerig, jankerig en lui. Moe en zoekend. Net als wij, na het gedraai aan de klok.

Politiek, God, iemand?

Stop alsjeblieft met het draaien aan die klok. ‘’We’’ hebben al genoeg gedoe rondom het slapen en we zijn zo blij als het gewoon een beetje normaal gaat. Spaar ons, ouders, door van die klok af te blijven, zodat we weer heel even kunnen ervaren hoe het voelt om een paar uur achter elkaar te slapen, zonder veel gedoe. En als jullie besluiten dat dat klokdraaien blijft, redden we ons ook wel weer. Inmiddels hebben we namelijk geleerd dat elke T-Rex, groot of klein, soms moet bijkomen. We hebben geleerd dat een prehistorische periode uiteindelijk weer voorbij gaat. En we willen dat het liefst met zo min mogelijk klokgedraai. Alvast bedankt, namens alle ouders van jonge kinderen.

Lees ook:

Gender disappointment.

Over ‘goed bedoelde’ opmerkingen tijdens de zwangerschap.



Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results