De momenten voor het slapen gaan.

Marissa zou er maar wat voor geven om met de blik van haar dochter naar de wereld te kunnen kijken. Open, nieuwsgierig en zonder oordeel. Vooral op die momenten wanneer ze eigenlijk moet slapen.

 ‘Mama. Mamaaaaaa!Mamaaaaaaaaaaa!’

Ik sjok zuchtend de trap op. Weer. Elke avond hetzelfde liedje. ‘Mama, ik heb dorst! Mama, ik heb jeuk! Mama, je moet nog kriebelen! Kan niet slapen, knuffel weg, deken ligt niet goed, gordijn ziet er eng uit!’ En ga zo maar even door. ‘Wat is er nu weer’, vraag ik onaardiger dan ze verdient.

Ze weet natuurlijk niet dat ik eigenlijk al een beetje klaar was met deze dag en hoopte op een uurtje Netflix en Tony C. hangend op de bank.

Simpele antwoorden op moeilijke vragen.

Grote wakkere ogen kijken me aan.

‘Mama, de maan kan niet uit de hemel vallen hè. En je kan er ook niet met een stok bij. Toch?’ Uitstekende vragen om het slapengaan nog even uit te stellen. ‘Hoe blijft de maan eigenlijk op zijn plek hangen mama?’

Er ontvouwt zich zo’n heerlijk gesprekje. Van die gesprekjes die je alleen hebt aan het begin van de avond. Met kleine vermoeide mensjes in frisse pyjamaatjes die nog helemaal geen zin hebben om te gaan slapen. Ik aai zachtjes haar kleine meisjes buikje, terwijl ik me verbaas over haar verwondering. Kinderlijke verwondering. Met een open blik gevuld met enthousiaste nieuwsgierigheid kijkt ze naar de wereld.

In de groei naar onafhankelijkheid raken we het vervolgens kwijt, om vervolgens de rest van ons leven met heimwee terug te verlangen naar de tijd dat je rondliep met 101 vragen en een blik zonder oordeel.

Terwijl ik op de rand van haar bedje zit en geniet, kletsen we nog wat verder over de sterren en de maan.

Zachtjes gaapt ze, handje voor haar mondje. En terwijl ze bijna in slaap valt murmelt ze: ‘alleen met een kroket kan je er komen, nu weet ik het weer!’ Tevreden met haar conclusie nestelt ze zich in haar dekens. Een moe klein meisje, helemaal klaar voor de nacht. Ik kijk naar hoe ze ontspant en in slaap valt, vol vertrouwen en kinderlijke overgave.

Ik neem me voor deze momenten te koesteren en elke keer als er geroepen wordt na bedtijd naar boven te lopen zonder te mokken en hopend dat ik getrakteerd wordt op een portie verwondering en een grote glimlach.

Meer lezen?

Help! Mijn kind wil niet doorslapen.

De gekste redenen om niet te slapen.

Nee zeggen tegen je kind lastig? Negen tips!

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results