De momenten voor het slapen gaan.

20 juni 2017

 ‘Mama. Mamaaaaaa!Mamaaaaaaaaaaa!’

Ik sjok zuchtend de trap op. Weer. Elke avond hetzelfde liedje. ‘Mama, ik heb dorst! Mama, ik heb jeuk! Mama, je moet nog kriebelen! Kan niet slapen, knuffel weg, deken ligt niet goed, gordijn ziet er eng uit!’ En ga zo maar even door. ‘Wat is er nu weer’, vraag ik onaardiger dan ze verdient.

Ze weet natuurlijk niet dat ik eigenlijk al een beetje klaar was met deze dag en hoopte op een uurtje Netflix en Tony C. hangend op de bank.

Simpele antwoorden op moeilijke vragen.

Grote wakkere ogen kijken me aan.

‘Mama, de maan kan niet uit de hemel vallen hè. En je kan er ook niet met een stok bij. Toch?’ Uitstekende vragen om het slapengaan nog even uit te stellen. ‘Hoe blijft de maan eigenlijk op zijn plek hangen mama?’

Er ontvouwt zich zo’n heerlijk gesprekje. Van die gesprekjes die je alleen hebt aan het begin van de avond. Met kleine vermoeide mensjes in frisse pyjamaatjes die nog helemaal geen zin hebben om te gaan slapen. Ik aai zachtjes haar kleine meisjes buikje, terwijl ik me verbaas over haar verwondering. Kinderlijke verwondering. Met een open blik gevuld met enthousiaste nieuwsgierigheid kijkt ze naar de wereld.

In de groei naar onafhankelijkheid raken we het vervolgens kwijt, om vervolgens de rest van ons leven met heimwee terug te verlangen naar de tijd dat je rondliep met 101 vragen en een blik zonder oordeel.

Terwijl ik op de rand van haar bedje zit en geniet, kletsen we nog wat verder over de sterren en de maan.

Zachtjes gaapt ze, handje voor haar mondje. En terwijl ze bijna in slaap valt murmelt ze: ‘alleen met een kroket kan je er komen, nu weet ik het weer!’ Tevreden met haar conclusie nestelt ze zich in haar dekens. Een moe klein meisje, helemaal klaar voor de nacht. Ik kijk naar hoe ze ontspant en in slaap valt, vol vertrouwen en kinderlijke overgave.

Ik neem me voor deze momenten te koesteren en elke keer als er geroepen wordt na bedtijd naar boven te lopen zonder te mokken en hopend dat ik getrakteerd wordt op een portie verwondering en een grote glimlach.

Meer lezen?

Help! Mijn kind wil niet doorslapen.

De gekste redenen om niet te slapen.

Nee zeggen tegen je kind lastig? Negen tips!

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Leonie Lindeboom

Mijn naam is Leonie, welkom op mijn website! Ik ben (uiteraard) moeder van inmiddels 3 kindjes. De jongste is nog een baby. Wij wonen in het altijd bruisende Amsterdam. Ons leven is vaak druk en chaotisch, maar bovenal is het heerlijk. Met ons vijven genieten we van alles wat de stad ons te bieden heeft en dat is elke dag weer een feest én een uitdaging. Genoeg om over te schrijven dus. Dit schrijven doe ik overigens niet alleen, maar samen met een aantal andere mama bloggers die allemaal hun eigen visie op hun leven met kids hebben. Veel leesplezier! Ben je ondernemer en wil je je bedrijf presenteren aan de leukste mama’s van Nederland? Of wil je zelf graag bloggen? Stuur een mail of bel even: leonievoormamaschrijft@gmail.com | 06-42204869.

Mis niks! Mamaschrijft op social:

Ook leuk om te lezen

Excuses van een nachtmoeder.

Excuses van een nachtmoeder.

Joske had zich altijd heilig voorgenomen om haar kind nooit bij haar in bed te laten slapen. Maar nu ze zelf een slechte doorslaper heeft, wil ze excuses maken.