De nachtelijke aarzelingen van een moeder

Mama is wakker

Mama is wakker

Nachtouders. We hebben gemiddeld 7,5 uur slaap per nacht nodig. Ik stond er nooit zo bij stil, behalve na een gezellige avond doorzakken met teveel wijn en een te vroege wekker de morning-after. Maar over het algemeen haalde ik de benodigde uurtjes slaap per nacht prima. Tot de komst van dochterlief. Ineens maakte ik deel uit van de club van de nachtouders. Natuurlijk krijg je er iets heel moois voor terug, maar als je midden in de nacht slaapdronken een schreeuwende baby in je armen hebt, moet je hard je best doen om dat moois te blijven zien.

Zo ook een paar weken geleden. Mijn inmiddels 1,5 jarige dochter bedacht dat half vier ‘s nachts een goed moment was om van zich te laten horen. Omdat mama op de een of andere manier bij het minste kreetje wakker schiet (en papa niet, hoe kan dat toch?) stapte ik uit mijn heerlijke warme bed richting kinderkamer. Maar op de gang bleef ik staan:

“zal ik nu wel of zal ik nu niet”?

Vakliteratuur of moederinstinct. Volgens veel ‘moeder vakliteratuur’ en deskundigen kun je je kind  het best ongeveer 10 minuten laten huilen, daarna even stilletjes gaan kijken, weer tien minuten laten huilen, weer kijken etc. Je kind zou zo leren om zichzelf te troosten en weer alleen in slaap te vallen. Mijn ervaring is dat je zo rustig een uur bezig bent tot je dreumes vanzelf een keer in slaap valt, moe van het overstuur zijn.

Leuk die literatuur, maar je moederinstinct zegt iets anders. Namelijk dat je als de wiedeweerga naar je kind moet rennen, hem of haar troosten en vooral dicht tegen je aan blijven houden (in je eigen bed natuurlijk, zodat je misschien nog wat slaap kan meepikken). Want je arme schatje laten huilen, zo alleen in de diep donkere nacht? Liever niet. Dus tja, wat te doen, de deskundigen of je moedergevoelens volgen…

De oplossing in een bekertje Zo bleef ik op de gang dralen, wikken en wegen, en besluiteloos de voors en tegens analyseren. Zou ik nou wel of zou ik nou niet? Plots stond manlief achter me en bromde wat onverstaanbaars. Hij liep naar beneden, haalde een bekertje water, en liep zonder aarzelen de kinderkamer binnen. Dochter dronk vervolgens met grote teugen het bekertje water leeg, draaide zich om en viel weer in slaap.

Eenmaal in bed kon ik de slaap niet meer vatten. Ik klom mijn bed weer uit, stommelde naar de keuken en zette de waterkoker aan. Zo moeder, zo dochter…

 

Share this post:

Ook leuk om te lezen

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

1 comment

  1. Pingback: Solliciteren voor VrouwenTerug van weg geweest » Solliciteren voor Vrouwen

Type to Search

See all results