Debiteuren, crediteuren 2016: What’s new?

"You really come falling with the door into the house with this". Dit, en andere geweldige taferelen die zich voordoen op kantoor. Mariska somt ze op!

In mijn vorige blog schreef ik over dat er sinds Debiteuren, Crediteuren eigenlijk niet veel veranderd is op kantoor, als je kijkt naar gesprekken over files, koffie en de kantine. Maar je zou ook kunnen stellen dat er gewoon een hele nieuwe versie van Debiteuren Crediteuren is opgestaan. Met dus net zoveel clichés, met alleen paar nieuwe varianten. En als je eenmaal over die clichés gaat nadenken, oh boy, dan kan ik zo tientallen nieuwe Jiskefet afleveringen bedenken!

Conference calls

Als je op kantoor werkt, krijg je er bijna gegarandeerd mee te maken. Er zijn wel 1000 dingen te bedenken die irritant, suf en idioot zijn aan conference calls. Gelukkig voor mij hebben Tripp and Tyler dit op YouTube ge-wel-dig samengevat in hun filmpje ‘A Conference Call in Real Life’. Serieus: als je vaak in calls zit, herkenbaarheid alom. Zeker even afspelen op kantoor en lachen met je collega’s.

Voicemail

Wel of niet inspreken? Wel of niet aan hebben staan? Wat voor een boodschap dan? En werkelijk waar, hoe afgezaagd kan een voicemail boodschap zijn? Ook ik maak me hier schuldig aan hoor, die van mij is zo saai als maar zijn kan. Het leukste vind ik de boodschappen die nogal stuntelig zijn opgenomen, dus met haperingen, versprekingen enzo, en daarna dus niet gecorrigeerd. Heerlijk!

Voicemails zorgen ook voor hele leuke opnames. Hoeveel ‘broekzakgesprekken’ heb jij al afgeluisterd op deze manier? Ik had onlangs een ochtendritueel van een collegaatje met haar dochters op mijn voicemail staan. Zo schattig, oudste is haar jas aan het aantrekken en wil jongere zusje helpen. Moeders probeert een en ander te sturen, maar echt opschieten doet het niet. Maar ook minder schattige voicemails hebben mij al eens bereikt. Zo had een collega mij onlangs uit de auto gebeld, mij niet te pakken gekregen maar vergeten op te hangen. En vervolgens hoor ik: “Godverdomme!!! Kutvrachtwagen! Ja joh, ga lekker links hangen met je klote vrachtwagen.” Het leek zo’n nette man.

Internationale communicatie en samenwerking

Als je in de IT werkt of binnen jouw bedrijf met IT te maken hebt, kun je ook te maken krijgen met Indiase IT bedrijven. In mijn tijd als consultant heb ik zo fantastisch met de Indiase collega’s samengewerkt, veelal slim, super gedreven en heel hartelijke, warme mensen. De cultuur van India en Nederland verschilt echter nogal. Denk bijvoorbeeld aan wat wij ‘zeggen waar het op staat’ zouden noemen, dat heet in andere culturen ‘ontzettend onbeschoft’ (niet alleen in India, eigenlijk over de hele wereld ;-)). Toen ik voor een opdracht een jong Indiaas meisje in Den Haag ontving in November, wist ze niet meer hoe ze het had. Ze had even op mij staan wachten bij de koffieautomaat, waarna een echte Hagenees op haar af was gestapt en had gevraagd (denk hier een lekker plat Hollands accent bij): “Are all people in India that small?”

Aan je kinderen uitleggen wat voor werk je doet. Niet zo makkelijk.

En wij Nederlanders vinden natuurlijk dat wij super goed Engels spreken en dat mensen uit andere culturen ‘maar een gek accent hebben’.

Zo hadden we op één van mijn opdrachten ooit een videoconferentie met het Indiase team (het lijkt dan bijna alsof ze aan het andere eind van de tafel zitten, werkt echt super). Onze Nederlandse Programma Manager hield een tirade tegen het team in Mumbai dat ze niet te verstaan waren en dat ze duidelijker moesten praten. Vervolgens meldde de manager aan de andere kant van de lijn iets dat onze Hollandse collega niet aan stond. En toen sprak hij de legendarische woorden: “You really come falling with the door into the house with this!” En onze Indiase collega’s op de camera maar proberen hun gezicht in de plooi te houden, geen idéé natuurlijk wat onze man bedoelde. Ik zat er met plaatsvervangende schaamte.

Het is voor de internationale collega’s dus even wennen geblazen in Nederland. Een heel mooi voorbeeld vond ik het bordje dat onlangs bij ons op kantoor op de toiletten is opgehangen (dit is geen grap!):

KAntoorhumor en kantoortaal

Management taal

Als laatste dan het cliché van het moment: management taal. Ik had me toen ik afstudeerde zo voorgenomen om niet zo te gaan praten. En toch, je raakt ermee besmet! Paulien Cornelisse schrijft er columns vol over, vol verwondering. “Ik schiet wel even wat in”, “bila”, “win-win-situatie”, “ergens een klap op geven” en “aanvliegen” zijn van die voorbeelden. Maar de ergste vind ik (die probeer ik écht niet te gebruiken): “we hebben het in het snotje.” Gatver, ik zie dat dan meteen voor me!

En valt het jullie ook niet op dat iedere stad en provincie zo z’n kwartiertje heeft? Als iemand 10 minuten te laat komt in Den Haag is het een ‘Haags kwartiertje’. In Den Bosch noemen ze dat een ‘Brabants kwartiertje’. Oftewel: iedereen komt schijnbaar overal te laat voor vergaderingen. Misschien hebben we er gewoon teveel?

Welke clichés uit deze tijd mis jij nog? Ik ben benieuwd!

Lees ook: Werkende mama, dat schuldgevoel is echt niet nodig

Share this post:

Ook leuk om te lezen

    Volg Mamaschrijft

    Leave a Reply

    *

    Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

    Type to Search

    See all results