Debiteuren, crediteuren. Jiskefet anno 2016.

Op kantoor praten we veel 'koetjes-en-kalfjes' met elkaar. Over koffie, het weer en de files. Het lijkt wel Jiskefet. Verandert dat ooit? Mariska licht toe!

Onlangs zat ik op kantoor en hoorde ik een enorm fout vrijdagmiddag gesprek. Omwille van mijn collega zal ik de details over zijn vrouw en hun seksleven maar niet opschrijven. Terwijl ik gegeneerd zat te luisteren (en eerlijk: zat mee te schrijven want Oh My God wat hij zei kon echt niet) bedacht ik me: wat als ‘Debiteuren Crediteuren’ nu opnieuw gemaakt zou worden?

Hoe zou dat er dan uitzien?

Voor de mensen die het niet kennen hierbij een korte omschrijving van Wikipedia: een persiflage op het kantoorleven. Jos (Herman Koch) en Edgar (Kees Prins), hun collega Storm (Michiel Romeyn) en de zwaarlijvige secretaresse Juffrouw Jannie (Annet Malherbe) werken op de financiële administratie en komen de dag door met flauwe kantoorhumor.

Telkens terugkerende gespreksonderwerpen van de heren zijn wat er op de boterham zit, wat Jos ditmaal bij de tramhalte uitspookte, wat Storm bij de commando’s meemaakte en wanneer Juffrouw Jannie met de koffie langskomt. Zeker even de YouTube filmpjes gaan kijken! Deze sketch van de heren van Jiskefet werd voor het laatste uitgezonden in 2005.

Maar in 11 jaar tijd is er toch best wel wat veranderd op kantoor…. Of niet?

Dit is wat er op mijn werk nooit lijkt te veranderen:

Koffie

Koffie…. Koffie…. Koffie. Net als de heren bij Debiteuren Crediteuren kunnen we allemaal uuuuren praten over koffie. Over hoe snel hij uit het apparaat komt, over hoeveel bakjes iemand nog moet en of het dan zin heeft om te wachten. Of die bonen boven in dat apparaat nu echt gemalen worden of dat er alleen voor de sier liggen. Over hoe iemand ‘m drinkt en wat daar zo lekker aan is. Over welke automaten koffie geven die wel te zuipen is en welk slootwater vermeden moet worden (maar op duistere wijze toch iedereen alsnog drinkt?).

Wie er de stiekeme Senseo / Nespresso onder het bureau heeft staan en waar je dus héél aardig tegen moet doen (boefjes!). Het mooiste vind ik als iemand met haast naast je komt staan terwijl je koffie haalt voor 5 collega’s (jaaaaa ik ontneem hen de mogelijkheid om even te lopen en zitten is het nieuwe roken, I know, sorry daarvoor, wilde gewoon aardig zijn). Hoe iemand dan letterlijk probeert of het sneller gaat door heel intensief naar het apparaat te staren. En wat nou als ik er met mijn neus nog nét iets dichter bij ga staan, zou het dan…?

Aan je kinderen uitleggen wat voor werk je doet… Niet zo makkelijk!

Files.

Ok, ten tijde van Debiteuren Crediteuren waren die er vast nog niet zo veel, maar vertraging met het OV en files bestonden toen ook al. Werkelijk, als je een ‘koetjes-en-kalfjes’ gesprek aan wil gaan met een consultant of eigenlijk bijna iedere collega, begin dan over files. Iedereen heeft ze. Iedereen haat ze. Ze zijn de gemeenschappelijke vijand. Al is je collega een Trump-aanhanger, het maakt niet uit: samen haat je de files. Ideaal onderwerp voor een gemoedelijk gesprek dus, mocht je de meer politieke onderwerpen om overduidelijke redenen willen vermijden.

Lunch en de kantine.

Ok, Juffrouw Jannie is niet meer. Maar lunch houdt ons toch nog steeds flink bezig! Een tijdje geleden had onze kantine leverancier het in zijn hoofd gehaald om de looproute om te gooien. Dat….kan….niet! Anarchie! Wij kantoormensen zijn gewoontedieren. Wij kunnen met onze hongerige maagjes niet nadenken en volgen dus het gebaande pad. Punt! Wat een heerlijke klaagzangen hebben we er over gehouden. En dan natuurlijk wat je op je bord hebt liggen. Want waar de broodtrommel van Jos eerder was gevuld door moeder de vrouw en al dat gezonde voer ‘Toedeledokie’ in de prullenbak ging, maken sommige collega’s gewoon vrijwillig allerlei salades en komt er van alles uit de bakjes tevoorschijn. Gelukkig eten de mannen, hoe cliché, gewoon nog steeds stug de kroketten en gebakken eieren.

Adrem

Als we gaan zitten gluren we allemaal even bij elkaar op het plateau (ik hoor gewoon ‘wat heb jij erop?’ maar we zeggen het niet). En toen was daar die collega die mij, destijds 7 maanden zwanger met 2 broodjes en een kopje soep op mijn dienblad, de opmerking toebedeelde: “zoooooo, eten voor twee?” Het mooie aan mijn zwangerschap was dat ik nog nooit in mijn leven zo adrem ben geweest. Dus ik zei wat iedereen in zo’n situatie wil zeggen maar niet durft: “Bemoei je met je eigen lunch!”.

Wat blijft er bij jou op kantoor of op je werkplek altijd en eeuwig hetzelfde?

Welke clichés gaan maar niet weg? Volgende week meer over wat er dan wél is veranderd en wat voor mooie sketches dat zou opleveren voor ‘Debiteuren Crediteuren 2016’.

Lees meer van Mariska:

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

1 comment

  1. Pingback: Debiteuren, crediteuren 2016: What’s new? * mamaschrijft

Type to Search

See all results