Druk, druk, druk.

In deze tijd van het jaar rent Saskia echt de benen onder haar lijf vandaan. In een andere vorm dan vroeger, dat wel...

Het is druk, druk, druk in ons gezin. Zo heeft onze pleegzoon een drukke tijd met gezin onderzoeken, honkbal toernooien en school gesprekken en heeft onze zoon een fietsexamen, een musical, een concentratietraining en voetbal wedstrijden. In deze drukke tijd probeer je ze natuurlijk te ondersteunen en ren ik van de ene afspraak en training naar de andere. Dan kondigt mijn bonusdochter ook nog eens aan om weer bij ons te vestigen omdat de relatie voorbij is en probeer ik haar bij te staan in deze vervelende situatie.

Denk aan jezelf

Kortom, het is een periode waarin de mensen om je heen zeggen; denk aan jezelf en natuurlijk neem je dat advies met alle liefde aan maar toch hol je jezelf daarin voorbij….

Dus toen mijn vriendin vroeg of ik mee wilde rennen aan een plaatselijke 5 km run dacht ik waarom niet;

  1. Ik ben toch al aan het rennen en;
  2. Ik doe dit voor mezelf en voor niemand anders en zo schreef ik mij in.

Jaren geleden liep ik soepel, had ik een ander lijf en was ik uiteraard jaren jonger. Ging je met mij hardlopen, dan liep ik graag voorop en ik stond garant voor een run met een kletspraatje. Want ik kon lullen en hollen tegelijk. Ik was geen topper, maar als ik meedeed was ik serieus en liep ik voor een goede tijd.

Dam tot damloop

Ik was vaak zelfs irritant. Tijdens de dam tot damloop liep ik halverwege de loop een paar bekenden voorbij terwijl zij – 2 grote mannen-  half dood gingen, maakte ik (slechts 1.60 m lang, toen nog slank) een gezellig praatje en omdat zij nog maar amper konden reageren zei ik ze vrolijk gedag en huppelde ik weer verder alsof ik net het parcours was opgerend. Het ging me dus makkelijk af.

Mijn lijf was destijds strak – oke, bijna dan – en met mijn krullende bos opgestoken haar zal ik er vast sportief hebben uitgezien. In die jaren had niemand een telefoon en was er maar één ingehuurde fotograaf die vaak alleen de eerste snelheidsduivels vastlegde. Je snapt al, veel beeldmateriaal was/is er niet toen ik er op mijn best uitzag en iedereen het mocht vastleggen. Jammer.

Gympies

Nu jaren later en met maar weinig kilometer op de teller met dat nieuwe lijf en nieuwe leeftijd en geverfde haar (om grijs te voorkomen) pakte ik mijn gympies weer eens uit de kast…

Wilde ik nog een beetje de finishlijn halen, dan in ieder geval met moderne gympies. Dus liep ik de hardloopwinkel in en ruilde ik mijn prehistorische gympen in voor een flitsend exemplaar. Mijn schoenen maakte daarbij zoveel indruk dat ik het personeel op ideeën bracht om een schoenenwand aan te brengen met museum stukken. Mijn bijdrage was hierin geleverd.

Sportkleding

Daarna heb ik nog wat sportkleding moeten aanschaffen wilde ik niet als rollade over de finish komen. Want ondanks dat ik ze nooit meer had gedragen of gewassen waren ze toch op 1 of andere manier in mijn kast gekrompen……..

Eigenlijk had ik de run al afgeschreven. Maar ik had ook een afspraak gemaakt met mijn vriendin en met mezelf en dus besloot ik toch te gaan. Waar mijn familie vroeger aan de zijlijn stond voor wat support en gezelligheid moesten ze nu klaar staan om mij op tijd te reanimeren. Ook de hond ging mee om mij op te kunnen sporen als ik nooit meer zou terugkomen.

Dan ga je van start tussen al die personen voor wie 5 km een ommetje is en voor mij een marathon. Zo staan er in deze moderne tijd 300 mobiele telefoons op je gericht en 50 hobby fotografen die met hun telelens elke hobbel in je strakke broek kunnen vastleggen. En als je denkt dat je dan alles hebt ontweken hangt er ook nog een drone boven je hoofd die elke kilometer vast legt ….
Waar was dat alles in mijn beste jaren??

Ingehaald

Tijdens de run werd ik door iedereen ingehaald totdat ik als laatste de rij sloot van de 70 deelnemers. Toen bedacht ik me dat ik dan bij de finishlijn helemaal in de picture zou komen te staan in deze moderne tijd dus ik maakte me kwaad en begon in de laatste kilometer aan een inhaalrace…. dat is gelukt voldaan en kapot kwam ik over de finish!

Voorlopig even geen run heb ik besloten, maar zal ik gebruik maken van mijn huidige ontwikkelde skills….. organiseren en plannen is tegenwoordig mijn grootste talent en tussendoor hol ik wel naar alle afspraken met de kids!

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results