Ik ben dus oud. Volgens mijn kinderen.

Ik (Ilja) ben dus oud. 43 jaar, wat in de ogen van mijn kinderen zo goed als bejaard is. Ik merk het ook wel, want de generatiekloof is soms wel erg groot.

Kort geleden ontving ik het eerste appje voor mijn oudste dochter. De moeder van een klasgenootje appte me dat haar zoon een appje aan mijn dochter wilde sturen, of dat kon? Natuurlijk kon dat. En zo ontving onze oudste haar eerste bericht. Of ze morgen met hem wilde spelen.

En met een rood hoofd, giechelend in zichzelf, typte mijn achtjarige een berichtje terug, dat ze gráág wilde spelen. Waarop hij weer antwoordde dat het bij hem thuis kon of bij ons en dat zij mocht kiezen. Bij elke ping die aankondigde dat er een nieuw berichtje was stoof ze naar mijn telefoon, glimlachte in zichzelf als ze zijn berichtje las en typte haar vingers blauw.

Vertederd en licht zorgelijk keken wij het aan.

Daar ging ze dan, onze oudste, zomaar ineens berichtjes uitwisselen, met een jóngen nog wel!! Tot ik haar berichtjes las. Het grootste deel bestond uit honderden emoticons, en de meest gebruikte was de “drol met oogjes”. We zijn voorlopig weer gestopt ons zorgen te maken over het liefdesleven van onze dochter.

Jongste heeft dan weer goede gesprekken over de toekomst met háár vriendje. Niet dat hij veel in te brengen heeft:

Jongste: “Later wil ik op een boerderij wonen. En politie worden”

Vriendje: “Ja, en dan ga ik op een traktor rijden!”

Jongste: “Neehee, in een politieauto!”

Vriendje: “En in een traktor”

Jongste: “Nee, dat kan niet. Dat kost heel veel centjes en die heb ik nodig voor mijn politieauto. Neem maar de fiets”

Vriendje: “OK”

Ik dacht nog wel dat ik best cool was, in de ogen van een 8- en 5jarige dan. Ik werk in de muziek, meestal met mensen die een stukje jonger zijn dan ik (wat licht traumatisch kan zijn als een collega opmerkt: “goh, ik ben dus precies half zo oud als jij!!” maar dat terzijde) en dacht redelijk up to date te zijn. Dat bleek dus wel mee te vallen toen jongste dochter thuis kwam van school met een verhaal over de stagiaire van de Pabo die in haar klas stage liep.

Die is cool

Ze vertelde: “Mam, op school is er een stageloopster, die is echt vet cool”. Oja? Antwoordde ik. In mijn achterhoofd dacht ik: Opletten geblazen, nu kan ik eens horen wat mijn dochter dan cool vindt!
“Ja, ze draagt echte hippe kleren, zeg maar de mode van nu. Ze is echt een hipster, ze was de DJ bij het dansfeestje en ze draaide ook coole muziek!!!” Leuk! Welke muziek draaide ze? (moest ik nu pen en papier maken om aantekeningen te maken welke muziek cool is tegenwoordig?)
“Nou, Kinderen voor kinderen, en van de Sound of music”. Ik keek direct heel anders tegen hipsters aan. En besloot ter plekke dat ik nog wat werk aan de winkel had op het gebied van muziekbeleving. Want als mijn kinderen KvK en The Sound of Music als coole muziek beschouwen…..

Maar ik wist pas echt dat ik oud was toen het volgende gesprek zich ontspon aan onze eettafel:

Oudste: “wist je dat mensen krimpen? Dat ze kleiner worden als ze oud zijn?
Jongste: “oh ja?”
Oudste: “Ja! Mama bijvoorbeeld, die was eerst véél groter!!”
Jongste: “Hoe oud ben jij mam?”
Ik: “43 jaar”
Jongste: “ohja, dat is echt héél oud!!
Oudste: “Niet zomaar oud, ze is bejáárd!!”

Iemand nog een rollator over??

Lees ook: Aan je kinderen uitleggen wat voor werk je doet. Niet zo makkelijk.

Mamaschrijft zoekt bloggers!

Share this post:

Ook leuk om te lezen

    Volg Mamaschrijft

    Leave a Reply

    *

    Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

    Type to Search

    See all results