Een bordeaux rode jas.

We hebben het over anders zijn. Geen idee hoe we op dit serieuze onderwerp gekomen zijn, maar we hebben wel vaker mooie gesprekken in de auto. Vaak als ik hem bij zijn vader ophaal uit de Zaanstreek. Gelukkig moeten we dan de A7 over waar altijd wel wat aan de hand is. Nu hadden ze weer 2 weken wegwerkzaamheden in het weekend en dat veroorzaakt flinke files. Maar hierdoor lekker veel tijd om samen te kletsen dus.  

Anders zijn

Ik vertel hem dat ik Robin Tinge (finalist Voice Kids) heb gevraagd om te komen optreden bij een evenement dat ik organiseer. Een jongen die zichzelf opmaakt en stylist wil worden. Duidelijk anders dus. En omdat het voor mijn kind en andere kinderen die anders zijn, belangrijk is dat je af en toe soortgenoten ontmoet, vraag ik Yens of hij Robin tegen die tijd achter de schermen wil ontmoeten. En dat wil hij wel. Hij vindt het leuk om nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe vrienden te maken. Hij weet heus wel dat je niet met iedereen bevriend raakt, maar volgens hem kan je het wel altijd proberen. En dat vind ik een mooie liefdevolle insteek als je mensen ontmoet. Dan ga je er in ieder geval positief in.

Ik ben gewoon zo

Uiteraard krijgt hij ook vaak nul op het rekest. Dan haken mensen af. En dat snapt hij wel, zegt ie, “want als je mij voor de eerste keer ontmoet dan ben ik best een beetje raar. Maar ik ga dat niet veranderen. Ik ben gewoon zo.” Ik kijk hem met grote ogen aan en verbaas mij elke keer weer als hij dit soort uitspraken doet. Ik vraag hem of hij dat niet erg vindt. Nee dat vindt hij niet. Hij accepteert het. Hij denkt gewoon okay ze hebben er vandaag geen zin in. En niet van “ze vinden mij echt heel stom.” Dat denkt hij niet. Voor nu hebben ze er gewoon even geen zin in.

Daar kan ik nog een voorbeeld aan nemen, want ik ben veel meer een pleaser. Ik zou bijvoorbeeld ook niet zo durven te poseren zoals hij nu doet met die nieuwe jas. Maar Yens gaat gewoon staan en laat zichzelf zien. In de bordeaux rode lange jas werd dat weer glashelder.

Een jas ontwerpen

Ik had zo mijn twijfels toen we samen de stof gingen kopen en we ruzie kregen, omdat geen patroon voldeed aan het idee dat hij had van een jas. Maar ik kom erop terug. De mantel (zoals zijn creatie zelf noemt) is geweldig. Wat ontzettend knap dat hij dit eigen ontwerp, na wekenlange inspanning, zelf op naailes heeft gemaakt.

Stylist van het westen

En de stylist van het Westen (zoals ik hem altijd gekscherend noem) staat erbij als een volleerd model en is overtuigd van zichzelf. En dat werkt. Ik zie dat steeds meer kinderen uit zijn klas hem leuk gaan vinden om hoe hij is. Ze gaan zien wat zijn pluspunten zijn i.p.v. dat ze zich focussen op de dingen die ze een beetje raar vinden. Laatst was hij naar een feestje van zijn klas. Het was bloedheet maar meneer moest en zou die jas mee, losjes gedrapeerd over zijn schouders. En de kinderen reageerden enthousiast. Ze weten inmiddels dat dit bij hem hoort en zijn trots dat hij die zelf gemaakt heeft. En dat is heel erg mooi om te zien als moeder. Hij had hem zelfs even uitgeleend aan 1 van de meiden. omdat er een incidentje (dat woord gebruikt hij dan ook) was. Ik dacht meteen aan een ruzie, maar ze waren op hun snoet gegaan, omdat er water op de trampoline lag. En even bijkomen van de pijn is toch een stuk prettiger in zo’n lange jas.

Als je anders bent, hebben mensen soms iets langer de tijd nodig om aan je te wennen. Maar ze kunnen dan even goed je vrienden worden. Yens wist dat allang al. En ik nu ook.

Wil je meer lezen van Brenda? Volg dan Mamaschrijft of neem een kijkje op haar eigen Facebookpagina Moeder Enzo.

Share this post:

Ook leuk om te lezen

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results