Een kind met waterangst.

Net als waarschijnlijk alle andere jonge ouders, kon ook Yvonne niet wachten om Quirijn als baby kennis te laten maken met de wondere wereld van het water.

Mijn ouders hebben allebei nooit zwemles gehad, dus mijn zus en ik waren vroeger geen waterratjes. Voor mijn gevoel heb ik er eeuwen over gedaan om mijn zwemdiploma te halen. En toen ik uiteindelijk A en B in de pocket had, probeerde ik samen met mijn zus mijn vader en moeder te leren zwemmen. Dat was bij voorbaat kansloos want hun angst voor water zat blijkbaar ontzettend diep.

Afdrijven op de Atlantische Oceaan

Een keer zag ik mijn moeder een ware heldendaad begaan. Toen ik een jaar of zes was en alleen in een opblaasbaar roeibootje was gestapt, dreef ik af op een klein meertje van een Veluwse camping. Voor mijn gevoel zat ik midden op de Atlantische Oceaan en zou ik me elk moment onder dezelfde condities als Robinson Crusoe bevinden maar ineens stond daar mijn moeder naast de boot om me terug te begeleiden naar veilig terrein. Ik geloofde in een wonder: mijn moeder had in deze noodsituatie superkrachten gekregen waardoor ze ineens in staat was om de oceaan over te zwemmen om mijn leven te redden.

Babyzwemmen

Net als waarschijnlijk alle andere jonge ouders, konden ook wij niet wachten om Quirijn als baby kennis te laten maken met de wondere wereld van het water. Als baby dreef hij tijdens vakanties tevreden rond in een babyfloat. Altijd even een moeilijk momentje als het water iets kouder was dan hij waarschijnlijk verwachtte. Toen ie anderhalf was sprong hij met zijn zwemvleugeltjes moeiteloos van de kant. Maar ergens in het volgende jaar had hij blijkbaar een traumatische ervaring met water. Al kan ik me geen situaties herinneren die de waterangst hebben kunnen veroorzaken.

Maar vanaf een jaar of twee, leek ie helemaal geen plezier te kunnen beleven aan zwemmen. Als een aapje hing hij rond mijn nek. Als ik voorzichtig probeerde hem los te peuteren, klemde hij zijn armpjes nog steviger om me heen. Natuurlijk probeerden we hem heel spelenderwijs weer watervrij te maken. Ik begon het behoorlijk irritant te vinden dat we tijdens weekendjes weg of vakanties de mooiste zwemplekjes bezochten maar dat hij er niet van leek te kunnen genieten.

Leren zwemmen

Toen hij drie was, waren we met goeie vrienden op vakantie in Spanje in een huis met eigen zwembad. Ik was het hele aapjesgedrag alweer vergeten maar ook nu leken zijn zuignapjes sterker dan ooit en doorkruiste ik het zwembad met een hardnekkige luiaard om mijn nek. Vriend Tim zag me worstelen en sommeerde me om even iets anders te gaan doen. Liefdevol legde hij Quirijn uit dat zwemmen ontzettend leuk en eigenlijk best eenvoudig is. De magische term die het voor hem deed was: wegduwen. Gewoon met je armen en je benen het water wegduwen: dat was de hele kunst om zelf in het zwembad rond te kunnen spartelen.

Terwijl ik ze bezig zag, hoopte ik dat Quirijn aan het einde van de week echt helemaal zelfstandig door het zwembad zou kunnen gaan. Zolang had hij niet nodig. Nog diezelfde middag maakte hij zelfverzekerd bommetjes om indruk te maken op zijn zwemleraar Tim. Morgen heeft Quirijn zijn eerste zwemles. Hij kan niet wachten en ik eerlijk gezegd ook niet! De afgelopen twee weken waren we op vakantie en zwommen we iedere dag.

Zwemlessen

Aan het begin van de vakantie besloten we dat het tijd was om eens voorzichtig te beginnen met zwemmen zonder bandjes in het ondiepe gedeelte van het zwembad. We leerden hem de spreid- en sluitbewegingen met zijn armen en benen zoals wij die vroeger tijdens onze zwemlessen hadden geleerd. We kochten een schuimrubberen zwemstaaf zodat ie in het diepe water houvast zou hebben. Na een paar dagen liet hij die staaf steeds vaker aan de rand van het zwembad liggen. Vol vertrouwen sprong hij in het diepe naar ons toe en tot mijn verbazing kwam hij na een duik weer boven en bleef ook boven water. Van keurige zwembewegingen is natuurlijk nog niet voortdurend sprake maar hij weet zich inmiddels boven water te spartelen en van de ene kant van het zwembad te komen zonder hulpstukken. De (water-)wonderen zijn de wereld gelukkig nog niet uit. Nu moet ik ‘m alleen nog even goed leren roeien in een opblaasboot.

Yvonne schrijft over leuke dingen doen met kinderen op haar blog: www.lattesenlimonade.nl.

Lees ook:

Over zelfstandige kinderen en moederangst.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results