Help! De oppas is ziek.

Yvonne is best goed in plannen en heeft behoorlijk wat organisatietalent maar als het gaat om het rondkrijgen van de familieagenda is het toch altijd ingewikkeld.

Een week heeft 168 uur en daarvan werk ik er maar 28. We hebben maar twee kinderen wiens eigen sociale leven nog maar beperkt is tot school en crèche en af en toe eens een speeldate of een kinderfeestje. En tóch is het afstemmen van onze agenda’s altijd een operatie vergelijkbaar met het organiseren van de Olympische Spelen. Een vergadering midden op de dag op mijn vrije woensdag waar ik écht bij moet zijn. Nadat ik van alles bedacht heb, lijkt de enige optie dat ik tijdens dat overleg met mijn tweejarige op schoot zit, terwijl een goeie vriend het grote kind uit school haalt. Gelukkig heeft de crèche dit keer toch een plekje op woensdag. Imago op het werk gered.

Weekendje weg

Een weekendje weg met mijn enige zus, al vijf maanden van te voren vastgelegd, blijkt precies samen te vallen met het schoolreisje van Quirijn én natuurlijk met de barbecue op het werk van manlief die hij niet mag missen omdat hij de spin in het web is. Oppas geregeld, dus iedereen blij. Oppas op het laatste moment ziek en alle andere oppassen hebben natuurlijk al een afspraak, want het is vrijdagavond en ook nog eens lekker zomers.

Vriendinnen als oppas

Vriendinnen die me al zo vaak hebben toegeroepen dat ik ze écht moet inschakelen als ik echt een keer omhoog zit, kunnen zo kort dag ook toevallig allemaal niet. Stuk voor stuk laten ze wel allemaal weten zeker te willen. Dat is de fijne kant van zo’n approndje dat niet meteen het probleem oplost maar wel laat zien dat onze vrienden goud waard zijn.

Een klein beetje jaloers ben ik soms wel op mensen om ons heen die gezegend zijn met vier (of zelfs nog meer) gezonde ouders die ook nog eens om de hoek wonen en altijd lijken bij te kunnen springen. Die luxe hebben we helaas niet. Lang leve de meiden van ons oppasbureau. Een organisatie gestart door twee studentes die ooit zelf meerdere oppasadresjes hadden en altijd de vraag kregen die ik ook altijd gretig stelde als ik op de één of andere manier een goeie oppas had gevonden: of ze niet nog vriendinnen hadden die ook oppassen.

Oppasbureau

Ze startten na hun studie samen hun eigen oppasbureau met een netwerk van andere studenten die in hun vrije tijd oppassen. Ik word enorm blij dat ik ze zelfs ’s avonds als ik echt met de handen in het haar zit kan appen dat ik omhoog zit en als antwoord krijg: “Ik ga er morgen direct mee aan de slag. Lukt 100 procent!” Ik weet zeker dat zij ook prima een complete Olympische Spelen zouden kunnen organiseren.

Yvonne schrijft over leuke dingen doen met kinderen op haar blog: www.lattesenlimonade.nl.

Lees ook:

Hoezo, oma wil niet oppassen?!

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results