Het effect van goed communiceren met je kind

Het effect van goed communiceren is zo groot! Contact in Beeld legt het vast op video

Bewust luisteren en kijken naar je kind Jessica is onlangs haar eigen bedrijfje Contact in Beeld gestart. Na jarenlange ervaring als pedagogisch medewerker en video interactie begeleider op een kinderafdeling in het ziekenhuis besloot ze de stap te wagen en unieke (video-) cadeaus op de markt te brengen. Jessica weet door haar werk in het ziekenhuis hoe fijn en belangrijk het is om als ouder goed te kijken en te luisteren naar de manier waarop ons kind zowel verbaal als non-verbaal communiceert. De cadeaus van Contact in Beeld laten dit bijzondere contact van een gezin in beeld komen en zij laat zien wat het belang en het effect van goed communiceren met je kinderen is. Je ogen worden geopend als je videobeelden ziet en het leuke is dat Jessica je er allerlei weetjes en feitjes bij verteld waardoor je ook snapt waarom contact prettig of minder leuk verloopt. Dit inzicht maakt dat rottige situaties die elke ouder herkent, in de toekomst veel gemakkelijker zijn om mee om te gaan. Zelf raak je hierdoor ook minder gestrest omdat je weet wat je kunt doen om je kind blij te laten blijven. Momenten in de supermarkt bij het snoeprek of bij de bewering dat jij de aller stomste mama van de hele wereld bent vind ik namelijk echt vervelend en zou ik graag zo min mogelijk meemaken. Herkenbaar? Voor mij dus ook!

Videomoment Daarom was ik oprecht nieuwsgierig naar de komst van Jessica. Ik keek er naar uit en had vooral behoefte om dingen te léren en had dit aan Jessica voorgelegd. Ik had de kinderen verteld dat er een mevrouw kwam die ons zou filmen en dat het voor mama haar werk was. Ik vond het lastig maar ik heb niet gezegd dat ze perse aan tafel moesten blijven zitten en absoluut niet mochten schreeuwen. Nee, ik wilde het zo waarheidsgetrouw laten zijn zodat Jessica op basis daarvan feedback zou kunnen geven. De lunch verliep verrassend rustig. Er werd aardig goed gegeten, de kinderen bleven aan tafel zitten en we hoefden niet eens te waarschuwen. Nadat Jessica weg was gegaan zeiden we tegen elkaar: ‘Benieuwd wat ze hierover te zeggen heeft.’ Immers, een schreeuwend kind en een dreigende ouder, dáár valt iets over te zeggen. Maar de manier waarop wij met elkaar aan tafel zitten (deze keer dan hè), was voorbeeldig!

Verrassende fragmenten Enkele weken later kwam Jessica opnieuw bij ons. Met een kopje thee op de bank hebben we samen naar zes fragmenten gekeken. Fragmenten waarop goed te zien is dat Robijn en Zeger iets duidelijk willen maken. En, heel verrassend, op de videobeelden zie je ineens bepaalde blikken, van zowel de kinderen als onszelf, die zoveel zeggen en die je normaal gesproken over het hoofd ziet. Een vragende blik, verwarring, bevestiging, blijdschap of liefde. Het heeft geen zin om in detail in te gaan op alles aangezien dat per gezin zal verschillen. Maar een paar dingen wil ik jullie graag meegeven omdat ik denk dat die voor heel veel peuters en kleuters en hun ouders opgaan.

Makkelijk toepasbaar en een groots effect

–        Stel je kind geen ‘grote’ vragen, maar wees specifiek. Zo vroeg ik aan Robijn: Wat heb je vandaag allemaal op school gedaan? Vraag liever: mocht je vandaag weer in de poppenhoek spelen? Bij een vraag als wat heb je vandaag allemaal op school gedaan is de kans groot dat een kind denkt ‘nou, dat weet ik niet meer hoor’ en vervolgens niks vertelt. Gemiste kans!

–        Wanneer een kind, uit eigen initiatief of als antwoord op een vraag iets verteld, geef dan altijd een ontvangstbevestiging: kijk je kind aan en herhaal wat hij heeft gezegd. Dan weet je kind, mama heeft mij gehoord. Doe je dit niet, dan roept dit automatisch weerstand op. Voorbeeld: Je kind zegt: ‘ ik wil geen brood meer!’. Dan herhaal je eerst wat je hebt gehoord: ‘Ik zie dat je geen brood meer wilt’ Maar vervolgens neem je duidelijk de leiding en zeg je: ‘ Je eet deze boterham op. Daarna mag je van tafel.’ (Door de bevestiging neem je iets van de weerstand weg. Bevestig je niet, dan zal de weerstand alleen maar toenemen en je kind de boodschap gewoon nog eens herhalen).

–        Als onze peuter of kleuter druk met iets bezig is en wij als papa of mama iets gedaan willen hebben dan komt het nogal eens voor dat onze kinderen niet luisteren of reageren. Ook niet wanneer je het voor de tweede keer, zelfs met een luidere stem, vraagt. Voor veel ouders kan dit heel irritant zijn (voor mij dus ook).

Jessica legde ons uit dat het moeilijk is voor jonge kinderen om te luisteren als hij ergens anders mee bezig is maar… als je eerst aansluit bij waar je peuter/kleuter mee bezig is (‘wat ben jij een mooi huis aan het bouwen van blokken’) dan zal hij waarschijnlijk lachend opkijken en vervolgens (eerder) luisteren naar wat jij te vertellen hebt.

Ook is het zo dat een kind eerst iets moet horen, dat de boodschap daarna moet landen en dat het daarna pas kan reageren op wat hij hoort. Door deze informatie is bij ons de irritatie nu zo goed als verdwenen. Je moeten er gewoon vanuit gaan dat je minimaal 3 keer iets moet zeggen (‘We gaan nu eten’) voor je kind reageert en er iets mee doet. Luistert hij daarna nog niet, dan kun je een waarschuwing geven.

–        Boze peuters en kleuters, daar ontkomen we niet aan. Maar onthoud dat begrip tonen essentieel is zonder dat dat betekent dat je je kind zijn of haar zin geeft. Laat je kind zien dat je begrijpt dat hij boos is. Doe je dit niet (omdat je nu eenmaal een hoop andere dingen aan je hoofd hebt, boodschappen doen en die mail nog versturen), dan zal de reactie van je boze peuter nog explosiever zijn. Ik kan hiervan een mooi voorbeeld met je delen: Ik haalde Robijn van school en ze had die ochtend al met een van haar beste vriendinnetjes afgesproken dat ze ’s middags samen zouden spelen. Maar er was iets tussen gekomen (zo gaat dat nu eenmaal bij kinderen) en het vriendinnetje had besloten om met een ander meisje te gaan spelen. Robijn was intens verdrietig terwijl de meisjes die wel zouden gaan spelen huppelend over het schoolplein gingen. Ik begreep volkomen dat Robijn hierom moest huilen. Op de fiets was haar verdriet omgeslagen in boosheid. Haar allerbeste vriendinnetje was ineens het stomste meisje van de klas. Ik was geneigd om te zeggen: ‘Nou, dat is niet aardig dat je dit zegt. Jullie hebben gisteren nog zo leuk gespeeld dus ik vind dat je je wel een beetje aanstelt.’ Maar ik dacht, ik pak het anders aan en ik zei (ik ben er nog steeds heel trots op): ‘Ik begrijp dat je nu heel boos bent. Het is ook echt niet leuk dat ze nu niet met je wil spelen. Jullie hadden zelfs een speelafspraak!’ Robijn keek me aan en ik zag in haar ogen de opluchting: ‘Mama begrijpt me tenminste’. Daarna zijn we samen de stad in gefietst en hadden we een geweldige middag. Ze heeft het nooit meer over het vervelende voorval gehad.

–        Het woordje nee, daar kunnen kinderen niet zoveel mee. Zeg duidelijk wat je verwacht zonder het woord nee te benadrukken. Voorbeeld: ‘Op je stoel blijven zitten’ in plaats van ‘Nee, je mag niet van tafel.’ Hierdoor blijf je zelf positief en vooral ook concreet zodat je kind weet wat ie wél kan/mag doen!

–        Omdat ik voor mijn gevoel nooit genoeg interesse heb in wat mijn kinderen beleven, denken of voelen bombardeer ik ze vaak met vragen. Altijd gedacht dat dit alleen maar lief was en het kinderen een goed gevoel zou geven. Tot Jessica beelden liet zien van Robijn die een verhaal wilde vertellen over een gebeurtenis tijdens een schoolreis. Robijn nam het initiatief en begon te vertellen en al snel stelde Demian de eerste vraag. Hierdoor was Robijn min of meer een beetje afgeleid. Maar, ze gaf antwoord en aan de hand van dat antwoord ging ze verder met het verhaal. Maar misschien was het wel een heel ander verhaal geworden, echt háár verhaal, wanneer Demian geen vraag had gesteld maar alleen maar had gezegd ‘oh?’, jeetje etc. Want, zei Jessica, kinderen hebben hun eigen verhaal in hun hoofd. Dus ontvang het verhaal, wacht af en het kind zal vervolgens verder vertellen. Door je zo op te stellen, dus wel geïnteresseerd maar zonder (al teveel) vragen te stellen, geef je een kind de rust en de ruimte om zijn verhaal te vertellen.

Nóg leuker Ach, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar uiteindelijk gaat het erom dat de kracht van dit concept zit in de kennis van Jessica die ze combineert met beelden die veelzeggend zijn en daarover hele waardevolle en leuke informatie kan delen. Fijne interactie tussen kind en ouders is zo belangrijk. En we doen allemaal ons best om de allerbeste ouder te zijn, maar soms zie je bepaalde signalen over het hoofd of ben je je niet bewust van de manier waarop jij met je kind communiceert. Jessica biedt daarin een enorme verrijking. Wij zijn in ieder geval ontzettend blij dat ze bij ons is geweest. Heel veel van de dingen die ze ons heeft verteld en vooral liet zien, passen we nu in het dagelijks leven toe. Het werkt en het is zoveel (voor zover mogelijk) leuker en relaxter.

Een hulpvraag De cadeaus van Contact in Beeld geven ouders positieve en leuke informatie waar je echt iets mee kunt. Wil je begeleiding bij specifieke opvoedingsvragen of begeleiding bij een kind die slecht slaapt of eet, geobstipeerd is, veel huilt, angsten heeft of anderen problemen? Dan kun je ook met videobeelden geholpen zijn. Bij de huisarts kun je informeren waar een ziekenhuis is met video interactie begeleiding of welke instantie in de buurt zit voor video home training. Deze begeleiding wordt veelal vergoed door de zorgverzekeraar.

ACTIE! In de maand augustus ontvang je 10% korting! Geef het kado – je kunt kiezen uit Baby babbel (het perfecte kraamcadeau), Peuter praat of Kleuter klets – aan iemand of juist aan jezelf…

Meer informatie vind je hier.

Bewuste aandacht geeft een onvergetelijke reactie.

Bewuste aandacht geeft een onvergetelijke reactie.

 

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results