Het waanbeeld van de knijterstrakke fitmom.

We moeten het elkaar niet meer aan willen doen. Die wedstrijd van zo snel mogelijk je oude broek weer passen en daar trots andere moeders mee aftroeven. Dat slaat toch helemaal nergens op?

Cliche’s zijn herkenbare situaties, die niet erg interessant zijn om extra aandacht te geven. Mijn docent regie pleitte ervoor om buiten de kaders te denken en op zoek te gaan naar nieuwe beelden van liefde, schoonheid of emoties. Dat Romeo Julia een rode roos geeft is hartstikke goed bedoeld, maar wel redelijk slecht bedacht. Neemt niet weg dat clichés geruststellend, lekker herkenbaar en eigenlijk altijd waar zijn. Nu is het alleen zo, dat er een cliché bestaat over het moederschap dat niet klopt en dat cliché moet de wereld uit.

Het is een cliché waar ik in elk geval heel onzeker van word.

Een jaar geleden, controle zoveel bij de verloskundige. Ik ‘’mag’’ weer op de weegschaal gaan staan. Het meest vervelende onderdeel van elke controle. Ik ben niet de aller smalste en ik lijk niet op Doutzen die wél dartelend en lichtvoetig zwanger is. Ik voel me de mammoet uit Ice Age en mijn man lijkt sinds mijn nieuwe vorm, ook echt verdacht veel op die kleine Sid. Affin, de weegschaal. Ik noem het getal dat in beeld kom en grap ‘’dat het vast door mijn grote karakter komt’’ dat dit getal zichtbaar is. De verloskundige glimlacht vriendelijk en zegt ‘’hmm hmm’’. Ik haat hmm’s. Met een zemelende stem vraagt ze of ik wel op mijn eten let, nog bewoog en of ik het gevoel heb dat ik veel gegroeid ben.

Even later vertrek ik naar mijn werk waar ik zowat in tranen uitbarst.

Ik voelde me al enorm en nu heeft die zogenaamd begripvolle verloskundige me doen geloven dat ik rijp ben voor deelname aan Obese. Collega-moeders gaven aan dat het allemaal weer goed zou komen. 9 maanden op, 9 maanden af. Dat stelt gerust. Ook nam ik me voor om vanaf dat moment elke controle een kilo af te trekken van het getal dat ik op de weegschaal zag en dat tegen de verloskundige te zeggen, ha!

Na mijn bevalling verloor ik 11 liter vocht.

Ik was tijdens mijn zwangerschap wel degelijk te zwaar en ik groeide te snel: ik was namelijk ziek. Ik met mijn kilo’s eraf liegen, hoe stom kon ik zijn. Inmiddels is Cas 8 maanden. Vrolijk pakte ik het “ik ben 8 maanden” fotokaartje en kreeg een hartverzakking. 8 maanden! Dat betekent dat ik over een maand de oude alweer kan en moet zijn!? Shit, shit, shit. Hardlopen lukt net weer een beetje, zo’n 8 minuten achter elkaar. Er zitten nog wat verdwaalde kipnuggets en repen Tony op mijn heupen en m’n haar doet kuikenachtig aan.

Ik voel oprecht stress en ik voel me een uitgezakte loser.

Dit probleem, mijn verlangen om alweer de oude te zijn, besprak ik met een vriendin. ‘’Misschien is het op dit moment niet zo belangrijk om heel strak en slank te zijn, Jos.’’ Klopt. Dat is nu niet het belangrijkste. Maar ik voel druk. Ik zie moeders om me heen die allang weer in shape zijn, die volop sporten en ik zie knijterstrakke fitmoms op social media. Ik zie moeders op Instagram die stralend in een lederen legging met perfecte make-up hun kinderen staan te voeren. Het beeld dat wij en anderen schetsen van moeders, geeft mij stress en ik betrek het op mezelf.

Ik ben geen beeldschone fitmom, maar heb het gevoel dat ik er wel aan moet en wil voldoen, het is immers het ultieme beeld van de succesvolle moeder. Het beeld dat geschetst wordt en bestaat, over dat je na 9 maanden weer de oude bent, klopt in mijn ogen niet en ik denk dat ik niet de enige ben die het na 9 maanden allemaal nog niet weer helemaal op orde heeft.

Één van mijn favoriete actrices, Tjitske Reidinga, (Claire in Gooische Vrouwen) zei eens: We moeten het elkaar niet meer aan willen doen.

Die wedstrijd van zo snel mogelijk je oude broek weer passen en daar trots andere moeders mee aftroeven. Dat slaat toch helemaal nergens op? En verdikkeme Tjitske, je hebt gelijk. Eigenlijk slaat het helemaal nergens op. Ik probeer me over te geven aan ‘’mijn eigen weg.’’ En als dat niet lukt? Dan draai ik ‘’Who run the world? Girls! en dan voelt het in elk geval 3 minuten en 54 seconden, alsof het wél lukt.

 

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results