Ik ben zwanger…. van de derde!

Ik heb nieuws dat ik eindelijk mag (lees: durf!) te vertellen!

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, want ik heb (al zeg ik het zelf) leuk nieuws. Ik ben namelijk 17 weken zwanger van ons derde kindje! Holy moly, wat spannend! Superleuk om weer zwanger te zijn natuurlijk. En voelt ook nu weer zo bijzonder. Ik blijf het gewoon een heel bizar iets vinden dat er een ander leven in mijn buik groeit. Het is bijna buitenaards.. als je er goed over na gaat denken.

Gelukkig voel ik me goed.

De eerste weken had ik af en toe best wel even moeilijk. Vooral van week 6 t/m 10. Ik was voortdurend heel moe. Soms ging ik even op de bank liggen terwijl de kinderen om me heen speelden en dan viel ik gewoon even heel kort in slaap. Om vervolgens natuurlijk snel weer wakker te schrikken. En die vermoeidheid in combinatie met misselijkheid is echt best wel pittig. Ik hoefde gelukkig niet te spugen, dat heb ik vorige zwangerschappen ook niet gedaan maar wel steeds hongerig en misselijk. Maar dat is nu allemaal weg. Alles gaat dus goed, ook met de baby.

We hadden een wat rommelige start.

Met 10 weken zwangerschap dacht de echoscopiste dat ze een verdikte nekplooi had gemeten waardoor we (pas!) 1,5 week later bij de gynaecoloog langs mochten voor een nieuwe echo. Vol spanning gingen we naar het AMC en al hield ik mezelf steeds voor dat het allemaal slechts een storm in een glas water was, ik voelde wel de onzekerheid. Eenmaal daar hadden we een superfijne gynaecoloog, dokter van Leeuwen. Zij heeft de baby van top tot teen bekeken en zag tot onze verbazing helemaal geen verdikte nekplooi. Waarschijnlijk heeft de echoscopiste het niet goed gemeten eerder. Het was in principe ook niet de juiste termijn om een nekplooi te meten met 10 weken zwangerschap. Wat een opluchting toen we hoorden dat er niks aan de hand is met ons kindje. En wat een onzekerheid in tussentijd. Ik kan er nu weer wat meer van genieten gelukkig.

En dit is natuurlijk ook het fijnste trimester.

Alle symptomen zijn weg en nog geen hele dikke buik om mee te zeulen. Het einde van mijn tweede zwangerschap vond ik wel wat pittig, voor mijn gevoel waggelde ik mezelf vooruit terwijl elke stap aanvoelde als breinaalden in mijn onderlijf. Bij de eerste zwangerschap had ik helemaal nergens last van en sportte ik nog tot en met dat ik 7 a 8 maanden was. Maar… ik kijk niet op tegen het einde hoor.

Hetzelfde geldt eigenlijk voor mijn snelle bevallingen. Beide kinderen heb ik in minder dan vier uur op de wereld gezet. Al vond ik dat op dat moment echt superheftig en intens, liever dat (denk ik) dan uuuuuren lang weeen en pijn. Wie weet gaat het wel allemaal heel anders bij deze derde, maar ik weet inmiddels wel wat ik kan verwachten.

Ik merk wel dat het toch anders is om zwanger te zijn van de derde dan bijvoorbeeld van de eerste.

Zo sluipen de weken wat sneller voorbij zonder dat ik elke dag heel bewust stil sta bij de zwangerschap. Terwijl ik me dat van te voren wel had voorgenomen! Soms weet ik gewoon niet eens meer hoe ver ik nou zwanger ben bijvoorbeeld. Bij de eerste zwangerschap telde ik de weken én de dagen. En dat geldt ook voor mijn omgeving. Iedereen die het weet is natuurlijk superblij voor ons, maar het is niet dat ze elke week aan mijn lippen hangen om te vragen hoe het is. Voor iedereen, inclusief mijzelf, wordt het toch wat meer ‘normaal’ dat ik zwanger ben ofzo. Grappig om te merken!

Maar wat me nou écht opvalt aan een derde zwangerschap, is het volgende:

  1. Sinds kort kan ik natuurlijk het nieuws wereldkundig maken. Maar inmiddels ben ik de tel kwijt van het aantal keren dat mensen me in plaats van feliciteren me met open ogen aankijken en vragen of het een ‘ongelukje‘ was. Je zou toch denken dat drie kinderen best wel normaal is tegenwoordig. Ik ken zoveel gezinnen met drie kinderen…. Ik snap het wel een beetje hoor, de meeste mensen kennen ons drukke leven en zien dat het met twee kinderen al aanpoten is. Laat staan met drie. Maar ja, het (baby)bloed kruipt waar het niet kan gaan he.. Dus lieve mensen, deze baby is net zo welkom als zijn/haar broer en zus.
  2. Ik merk ook dat ik me meer zorgen maak om de gezondheid van dit kind dan dat ik deed bij de vorige twee. Dit spreek ik natuurlijk niet direct uit tegen jan en alleman, maar misschien is dat ook waarom veel mensen vragen of het een ongelukje was. Zo van: dat je dat aandurft?! Wat ik ook niet gek vindt trouwens. Ook al ben ik ‘nog maar’ 34 jaar, het risico op een kindje dat niet helemaal gezond is neemt wel toe elk jaar. En dat terwijl ik al twee gezonde kinderen heb. Maar we gaan natuurlijk uit van het beste!

Ik besef namelijk heel goed hoe fijn het is dat ik twee gezonde kindjes heb. En nu Raf al op de basisschool zit, komt er steeds meer vrijheid terug. Dat gaat rigoreus veranderen straks, en dan nog niet gesproken over de slapeloze nachten die ermee gepaard gaan. Maar al met al, het idee van een groot gezin heeft me altijd aangetrokken. Lekker chaotisch, rommelig, een drukke en volle eettafel en altijd iemand om mee te spelen. Nu nog even de praktijk afwachten… 😉

Wat wordt het geslacht?

Er is ons tijdens de 11-weken echo al verteld wat ze denken dat het geslacht is… en afgelopen week is dat bevestigd! Ons maakt het niet uit. We hebben al een jongen én een meisje, maar ik ben ook altijd heel benieuwd wat anderen denken dat het wordt. Anyways, ik vertel het sowieso snel!

Wie heeft er ook drie kids? En vroegen ze bij jou ook of het een ‘ongelukje’ was?

Lees ook:

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

6 comments

  1. Jolanda Keijzer

    Leuk gefeliciteerd, de zwangerschap van de 3e (en 4e5e6e) is zo leuk. Wij hebben 6 kinderen en juist nu de oudste al studeren geniet ik dubbel van de 2 jongste. Geniet ervan en hoe meer kinderen je krijgt hoe relaxter je wordt en hoe meer je geniet, dus ….

    Groetjes Jolanda

    • Leonie Lindeboom

      Leonie Lindeboom

      Wauw, 6 kinderen… supergaaf! En dank je wel voor je felicitatie.

  2. Judith Habraken

    Judith Habraken

    Hee, wat een leuk nieuws, gefeliciteerd!
    Uit ervaring kan ik zeggen dat drie kinderen echt heel leuk is. De overgang van 1 naar 2 kinderen vond ik veel lastiger dan van 2 naar 3. Bij ons vroeg iedereen tijdens de zwangerschap of we hoopten op een meisje (na 2 jongens). Het maakte ons echt niet uit, maar nu nummer 3 dan ook echt een meisje blijkt te zijn is het wel een heel leuke aanvulling!
    Geniet van je zwangerschap, en groetjes van Judith (van IKnutsel)

    • Leonie Lindeboom

      Leonie Lindeboom

      Dank je Judith! Ik ben heel benieuwd hoe ik het ga ervaren.. 😉

Type to Search

See all results