Ik ga op vakantie en neem mee..

Wat ik meeneem moet ik nog beslissen, maar ik weet wel wat ik niet mee neem.

Mijn dochter van 1,5. Dat klinkt natuurlijk heel gemeen, maar dat heeft niks met haar te maken en alles met mijzelf. Vroeger dacht ik altijd dat het heel galant was van de vliegmaatschappijen om kinderen van 0-2 gratis te laten vliegen, maar inmiddels snap ik de misleiding van deze eeuwige stunt, want wie wil er nou vliegen met kinderen van 0-2 jaar?

Vliegen met jonge kinderen

Vorig jaar hebben we het wel gedaan, toen was Yve zes maanden, en ik moet zeggen dat ik dat achteraf gezien ook wel de enige leeftijd vond waarop het inderdaad kon. Maar dat is dan wel los van het feit dat ik bij de landingen doodsbenauwd was dat haar nek zou breken door de klap en dat ik tijdens de turbulentie mezelf heb zitten haten. ‘Ja hoor, nu gaan we allemaal dood, leuk he Rianne? Dat krijg je als je je baby van zes maanden meeneemt in een vliegtuig, dat is vragen om ongelukken.’ En ondertussen was ik bijna aan het huilen en aan het bidden tot god dat we het zouden overleven. Ik ben niet gelovig, dus geloof mij maar als ik bid tot god dat ik doodsangsten uitsta.

Waar naartoe?

Het bidden heeft zijn vruchten afgeworpen want inmiddels zijn we er een jaar laten nog allemaal en lopen we tegen een bekend dilemma aan: ‘Waar gaan we heen op vakantie met onze dochter van 1,5?’ Ik heb heel veel bewondering voor mensen die wel vliegen met hun kleine kinderen, maar voor mij is dit echt een no go. Nu is Yve ook ontzettend druk, snel afgeleid, wil niet stil op schoot zitten en wil het liefst de hele dag op haar fietsje achter mij aan fietsen, iets wat natuurlijk onmogelijk is in een vliegtuig.

Driftbui in een vliegtuig

Als Yve niet krijgt wat ze wil, volgt er een (mini) drift- of huilbui en gaat ze op de grond liggen. Een tafereel wat ik niet graag af wil laten spelen in een vliegtuig. Ik geloof best dat er kinderen zijn van haar leeftijd die wel (even) stil op schoot kunnen zitten, maar over het algemeen is het wel een dingetje om te vliegen met een kindje wat net kan lopen en op ontdekkingstocht is. Nu is het natuurlijk helemaal niet erg om een beetje door de wandelgangen te lopen om er maar voor te zorgen dat de kleine niet in een driftbui uitbarst, maar ik hou daar dus niet van. Ik zit liever stil in een hoekje met een boekje, iets wat al helemaal geen optie meer is sinds Yve er is..

Dus heb ik besloten dat ik dit jaar niet ga vliegen met haar en zijn we ons aan het oriënteren op een alternatief. Ik heb nog overwogen om iemand in te huren die een vlucht later neemt met Yve zodat we toch naar een mooi warm land kunnen, maar iemand je kind met haar paspoort geven is ook weer zo’n risico..

Stress besparen

Lang in de auto zitten is ook geen optie, want dan zet Yve het op een huilen dus veel mogelijkheden hebben we niet en ik denk dat we eindigen in een bungalowpark of camping, maar dat is prima! Maar eerst gaan we wel met het vliegtuig voor een lang weekend Rome en neem ik alles mee, behalve hetgeen waar ik het meest van hou. Puur om mezelf de stress te besparen van het vliegen met een dreumes. Dat ik waarschijnlijk ’s avonds in bed mijn kleine meisje mis en wou dat ze mee was, is een side effect waar ik maar mee moet dealen. Nu maar hopen dat er geen huilende kinderen in het vliegtuig zitten, want daar heb ik toch wel zo’n hekel aan…

Lees ook:
Zo overleef je een vliegreis met kinderen

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results