Kinderen en social media

Met vier kinderen in huis vindt Moeddha het gebruik van social media een inbreuk op haar privacy. Toch leverde het onlangs een mooie ervaring op.

We kunnen hier in huis nogal eens ‘gedoe’ hebben over het continue gebruik van mobiele telefoons. Of natuurlijk niet zozeer we, maar vooral ik. Gek word ik soms van die dingen. Vooral vanwege het feit dat mijn kinderen constant met hun neus op dat apparaat geplakt zitten. Youtube filmpjes, spelletjes, Whatsapp en de hoeveelheid Snapchats die de hele dag gemaakt, gestuurd en ontvangen worden!! Ik blijf het bizar vinden. Dat poseren vooral. En dan Facetime. In tijden van prille liefde is helemaal killing. En met vier kinderen in huis, speelt een nieuwe liefde nog wel eens. Een regelrechte inbreuk op mijn privacy. De hele dag zijn de lovers ‘samen’ terwijl ze allebei in hun eigen huis zijn. Huiswerk maken, film kijken, thee drinken, álles samen via Facetime. Ik kan geen scheet in mijn eigen huis laten. We zijn nooit meer ‘gewoon’ onder ons.

Een bijzonder appje

Maar goed, uiteraard heeft dit hele social gebeuren ook een andere kant. Net als bij al het andere. Afgelopen vakantie waren mijn kinderen een weekje met hun vader naar Italië. De laatste avond van hun reis kreeg ik om een uur of half tien ’s avonds een whappje van mijn jongste: ‘hoi’. Sinds zijn oudere broer van zijn spaargeld een nieuwe mobiel heeft gekocht, heeft hij de oude. De berichtjes van mijn jongste zijn nog kort. Zijn antwoorden ook. Dat alleen al is genoeg om mijn moederhart te doen smelten. Als de kinderen bij hun vader zijn, zoek ik vrijwel nooit zelf contact. Maar als zij mij contacten reageer ik wel. Zo ook nu, ‘Hoi!’ schreef ik terug. ‘mam?’ ‘Ja, kan je niet slapen lieverd? ‘nee.’ “Wil je even op Facetime?’ ‘ja.’ Zo gezegd, zo gedaan. Mijn mannetje bleek alleen in een onbekende hotelkamer te liggen en kon de slaap niet vatten. Hij deelde die kamer met zijn zus, maar zij vond het nog te vroeg om te gaan slapen. Ze was gaan buurten bij haar andere broers in de kamer ernaast. En dus besloten mijn jongste en ik te doen wat we thuis ook doen. Voorlezen. Mijn lievelings. Ik hou ervan. Met mijn mobiel in de hand liep ik naar zijn kamer en liet hem een boek kiezen uit zijn eigen boekenkast. Hij koos drie prentenboeken, zijn favorieten. Daarna deed hij het licht uit en ging lekker in zijn hotelbed liggen. Ik nestelde me op de bank bij mijn kaarsjes om te gaan voorlezen. Mobiel op mijn buik voor de plaatjes. Tip van mijn zoon 😉

Op afstand verbonden

Het was een intens dierbaar uur. Alsof alles om ons heen wegviel en wij samen op de wereld waren, in onze eigen bubbel. Tijdens het lezen van het laatste boek kwam mijn oudste terug in de kamer. Zij dook naast haar broertje in bed en luisterde doodstil mee. Toen ik mijn telefoon uitdrukte, met het beeld van mijn oudste en jongste, samen tot aan hun neuzen onder het dikke dekbed bij schemerlicht, op mijn netvlies gedrukt, voelde ik me intens rustig. Verbonden. Gelukkig. Geluk zit in de kleinste dingen. Onverwachte dingen. Als je ervoor open staat. Zelfs in mobiele telefoons. En Facetime.

Share this post:

Ook leuk om te lezen

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results