Kinderen maken je oud.

Joske voelt zich sinds ze moeder geworden is oud. En dat beseft ze maar al te goed tijdens oud en nieuw.

Van kinderen krijgen word je oud. Ik weet niet welke gek rondbazuint dat kinderen je jong houden (waarschijnlijk bejaarden), maar ik voel me sinds ik moeder ben geworden ronduit oud. En dat komt niet doordat ik the big 3 0 nader.

Autodebielisten

Zo zie ik mezelf regelmatig nee-schuddend en diep zuchtend in onze straat staan. We wonen in een wijk waar je in de straat 15 kilometer per uur mag rijden en waar elke maand kinderstraat georganiseerd wordt. Als er kinderstraat is, wordt de weg afgezet en kunnen kinderen op straat spelen met buurtkinderen. Ondertussen kunnen ouders met elkaar bijpraten en een chippie nuttigen in de zon. Ondanks deze kindvriendelijke praktijken rijden er naar mijn smaak veel te veel autodebielisten in en om onze straat. Levensgevaarlijk rijgedrag, roep ik dan. ‘’Hebben zeker zelf geen kinderen! Onbegrijpelijk!’’ Ik krijg flashbacks naar mijn moeder. Ik zie haar nog zo staan, met haar getuite mond. Woest wuifde en seinde ze naar welke automobilist dan ook: ‘’Rustig aan, rustig aan, mijn kroost loopt hier rond.’’

Ook de keren dat ze letterlijk haar adem inhield omdat het van rechts ‘’ECHT BIJNA VERKEERD GING!’’ kan ik me nog helder voor de geest halen. Ik vond dat mijn moeder zich aanstelde. Je bent niet zomaar dood, er rijdt niet zomaar iemand over je heen! Nou. Sinds ik Cas heb sta ik dezelfde doodsangsten uit, foeter ik me suf op rondsjezende gepimpte Golfjes en overweeg ik serieus om de gemeente aan te schrijven over hun passieve houding aangaande dit immense probleem. Het moge duidelijk zijn: ik word oud.

Oud en nieuw

Neem dan oud en nieuw. Een feest waar je in de verschillende fases van je leven anders tegenaan gaat kijken. Als kind is het vooral lang opblijven en hopen dat je de 12 uur haalt, om vervolgens met een sterretje in je hand tegen je moeder aan te kruipen. Dan komt er zo’n ingewikkelde periode die de puberteit heet en daarna is het als twintiger serieus stressen geblazen. Welk kaartje koop je? Bij wie sluit je je aan? En wanneer moet je dat beslissen? Om vervolgens (in mijn leven tenminste) op een budfeest aan te komen en het gevoel te hebben dat precies jij weer de verkeerde keuze hebt gemaakt.

Oud en nieuw met kinderen

Ook oud en nieuw is anders. In onze kindvriendelijke wijk wordt er ruim voordat het mag vuurwerk afgestoken, waardoor mijn eigen vaatje buskruid zeer onrustig slaapt. Ik vind het bloedirritant dat mensen zich niet aan de vuurwerk-afsteek-richtlijnen houden, want daardoor wordt oud en nieuw voor ons een slapeloze sessie van drie dagen, in plaats van één onrustige nacht. Op 30 december was manlief op stap en zat ik in mijn eentje op de bank. De knallen klonken rijkelijk en ik wond me er behoorlijk over op, omdat ik al een paar keer naar boven moest om een geschrokken jongetje te troosten. Na een ferme lawinepijl vlak voor de deur, zag ik het tuig voor m’n raam langs rennen en twijfelde ik geen seconde. Ik gooide de voordeur open en vroeg ‘’Of ze niet even konden opzouten naar verderop, vanwege mijn kleintje.’’ De jongens keken verbaasd. Ze leken lichtelijk onder de indruk van mijn furie en beloofden beterschap. Een dikke vette leugen natuurlijk, want ze zijn jong. Wat boeit hen ‘t nou dat een mopperend zwanger gevaarte die lawinepijlen niet leuk vindt? Onder het genot van een glaasje water met citroen zat ik mijn eigen frustraties te overdenken en kwam ik tot de conclusie: Jos, je bent 29.5 en je bent oud.

Oude doos

Ik kan zo nog talloze situaties noemen waarin ik mezelf een ontzettende oude doos geworden vind. Ik kan het journaal niet meer verdragen, betrek veel kinderleed op mezelf en mijn eigen kind, wil vooral rust en geen gedoe in huis en houd van momenten van stilte. Het is grappig hoe je meegroeit en verandert door het krijgen van een kind. Ik ben nu iemand geworden die ik vroeger oud zou noemen, terwijl ik mezelf helemaal niet oud vind.

We verwachten onze tweede spruit rond mijn dertigste, komend voorjaar. We zijn straks zo’n stel dat (als alles goed mag gaan) met twee kinderen, een enorme lading teringzooi, een uitpuilende koelbox en uitpuilende wallen van een hysterische heenreis aankomen op het strand. Ik ben oud. Eerder oud dan ik zelf had gedacht. En weet je wat het mooie is? Ik voel dat nieuwe ouderdom tot in m’n vezels en ondanks dat ik het niet altijd leuk vind, voelt het wel heel eigen. Ik neem nog een slok van m’n glas water met citroen, app met de overbuurvrouw over de lawinepijlen van het buurtschorem en berust.

Lees ook:

Waarom straffen contraproductief is.

Meest bijzondere momenten van 2017.

 

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results