Liever belonen dan straffen.

Wel of niet straffen en belonen?

Straffen of belonen? Of helemaal niet straffen of belonen? Dus je gewoon houden aan afspraken, je aanpassen en flexibel en lief zijn. Ook als je, ik noem maar iets, vier jaar bent? Ik vind het een prachtig uitgangspunt hoor, niet straffen en ook niet belonen. Ik dróóm van kinderen die zich gewoon aanpassen, aan alles. Is het een kwestie van voorleven? Dat ouders ‘gewoon’ laten zien hoe het moet en daarna een kwestie van geduld, rustig wachten tot je kind dat gedrag vertoond wat je van hem of haar verwacht?

Ons geniale stickervelsysteem 

Hier thuis hebben we van alles geprobeerd. Wel straffen, niet straffen, wel belonen, niet belonen. En om eerlijk te zijn vind ik wel belonen dus een hele fijne. Niet dat ik mijn kinderen bij alles wat ze goed doen de hemel in prijs en kadootjes geef. Zo ben ik zelf niet opgevoed en dat doe ik ook echt niet bij Robijn en Zeger. Want sommige dingen zijn gewoon vanzelfsprekend. Maar waar ik op doel: je hebt soms van die dingen die gewoon even niet lekker gaan. Zo kwam Zeger een tijdje tig keer zijn bed uit voor hij ging slapen en was Robijn een periode té kattig om niks. Beide dingen vond ik oervervelend. We moesten het doorbreken, besloten mijn vriend en ik. Maar hoe… We begonnen met het zogenaamde DIY ‘stickervelsysteem’. Wat heb je nodig? Een vel vol getekende vakjes, in ons huidige geval 20, en per kind een vel toffe stickers (die dingen doen het toch altijd goed). Op sommige dagen, wanneer iets goed is gegaan, belonen we aan het einde dag met een sticker. Ik ben niet gul met geven, ze moeten echt hun best doen en volhouden en daardoor zijn ze oprecht blij wanneer er geplakt mag worden. Het kan zijn dat een van mijn kinderen een sticker krijgt en de ander niet, ook daarin ben ik streng. Is het vel vol, dan is het pas echt feest: dan duiken we de speelgoedwinkel in en mogen ze iets uitzoeken a vijf euro. In sommige gevallen leg ik wat geld bij of mogen ze wat geld uit hun spaarpot pakken wanneer het budget ontoereikend is.

Wel of niet pedagogisch verantwoord?

Op deze manier probeer ik vervelend gedrag zoveel mogelijk te negeren (schijnt ook heel goed te zijn). Het enige wat ik zeg is dan iets als: ‘Je weet wat de consequentie is he, geen sticker.’ Vorm van chantage, I know, maar ben nog even niet op een beter alternatief gekomen. Voor ons werkt het. Geen idee of het pedagogisch verantwoord is. Iemand die het weet mag het zeggen. Wat ik wel weet is dat dit systeem het gedrag van mijn kinderen positief beïnvloedt en ook dat vriendjes en vriendinnetjes onder de indruk zijn van ons stickersysteem. De stickervellen hangen aan de binnenkant van een inloopkast en bij playdates wordt deze kast vaak even geopend om te kijken hoe ver Robijn en Zeger zijn. ‘Oh Robijn, je hoeft nog maar twee stickers!’ Al met al een leuke en positieve manier van het beïnvloeden van gedrag. Wij plakken er voorlopig nog even rustig op los!

Ons geniale DIY stickervelsysteem.

Ons geniale DIY stickervelsysteem.

 

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results