Luiers, is dat hét probleem?

Ik (Rianne) vind het opmerkelijk dat mensen steevast hetzelfde zeggen als ze al wat oudere kinderen hebben en de vraag krijgen of ze nog een baby zouden willen: ‘Ik moet er niet aan denken om weer tussen de luiers te zitten.’ Vroeger -toen ik nog kindloos was- vond ik dat een heel normale opmerking want die luiers dat zal vast een heel ding zijn, gezien mensen altijd zulke opmerkingen maken over luiers.

Mysterie rond de luiers

Nu ik zelf moeder ben met een kind dat inderdaad nog in de luiers zit, vind ik deze opmerking eigenaardig. Luiers, is dat hét probleem van jonge kinderen? Want ik kan echt zonder te stotteren honderd dingen opnoemen die ik erger vind dan luiers. Sterker nog, ik vind die luiers helemaal niet erg. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk, want dan heeft de luier zijn werk niet goed gedaan en is alles er langs gelopen. Wat is toch het mysterie rond de luiers? Is dat het enige wat mensen zich herinneren van de babytijd tot pak hem weg een jaar of 2,5 van hun kinderen, dat ze luiers moesten verschonen?

Gedoe

Ik zou het overigens niet raar zou vinden als het brein van de mens inderdaad zo geprogrammeerd zou zijn dat we alleen de luiers én de leuke dingen herinneren, want het is natuurlijk niet niks zo’n baby dat een peuter wordt. Sommige mensen hebben er dan ook nog meerdere tegelijkertijd. Handig vinden ze dat, want anders gaat er één naar school en de ander naar de opvang en dat is toch wel een gedoe. Dat is blijkbaar meer gedoe dan twee kleine kinderen die allebei niet zelfstandig zijn en je geheel moet verzorgen? Mij een raadsel, ik moet er niet aan denken om een tweede op de wereld te zetten, mijn dochter is net één en ik heb m’n handen vol aan haar.

Doorkomende tanden en huilen

Maar goed die luiers dus, speciaal voor de aanstaande moeders die graag willen weten wat ze te wachten staat met de komst van een eerste kind: Luiers zijn het probleem niet! Zo is dat ook de wereld uitgeholpen bij deze hoop ik. Wat wél een probleem is of veroorzaakt zijn doorkomende tandjes, en nog erger kiezen! Sprongetjes (mijn god hoeveel van die dingen zijn er wel niet?), niet willen slapen, niet alleen willen slapen, niet in het eigen bedje willen slapen, niet door willen slapen. Wél willen slapen in een autorit van tien minuten waardoor ze daarna weer niet willen slapen en continue huilen. Huilen, huilen en had ik al gezegd huilen? Ik dacht dat ik een aardig relaxed persoon was, hoewel ik eigenlijk beter had moeten weten. Maar als ik heel eerlijk ben vind ik dat gehuil het ergste. Ik weet me er soms geen raad mee, vaak houdt het huilen verband met de tandjes of kiezen die doorkomen of het niet willen slapen, maar dat maakt het voor mij niet minder draagbaar.

Zijn luiers het ergst?

Als iemand mij zou vragen, wanneer Yve ouder is want als ze een beetje verstand hebben, zien ze namelijk aan mijn wallen en slecht uitziende blik wél dat ik voorlopig geen tweede wil en soms zelfs overweeg de eerste op marktplaats te zetten. Maar goed als iemand mij zou vragen of ik nog een tweede wil, wil ik diegene graag blij maken door een weekendje op te passen, dan kunnen ze zelf de vraag beantwoorden of de luiers nou het ergste zijn of dát het misschien synoniem is voor alles wat we liever niet willen delen, want een baby is natuurlijk ook wel heel leuk..

Lees ook:

Ziek door het kinderdagverblijf

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results