“Mam, dat lust ik dus écht niet!”

Tips en advies wanneer kinderen weigeren te eten.

Jessica Boerema is pedagoog en eigenaar van Contact in Beeld. Ze maakt, samen met ouders, kindertaal begrijpelijk. Deze keer geeft ze tips hoe je de sfeer aan tafel goed houdt, ook wanneer je kind niet eet.

Wat zeg je tegen een kind dat niet wil eten?

Wanneer ik op Twitter, Facebook of in een tijdschrift tips tegenkom die een kind beter laten eten, dan lees ik ze graag even.  Als videohometrainer vind ik het fijn om een breed repertoire aan ideeën te hebben om  aan te kunnen reiken aan ouders met een kind dat moeite heeft om te genieten van eten, erg wisselend eet of soms zelfs niet eet. Wat me eigenlijk altijd opvalt is dat de tips heel praktisch zijn en nooit gericht op wat je het beste wél of niet tegen je kind kunt zeggen dat boos, afwerend, chagrijnig of met een andere negatieve emotie aan tafel zit. Praktisch is fijn maar als dit niet (meer) werkt dan wordt het lastig voor ouders. Wat kunnen zij nog meer doen behalve het goede voorbeeld geven, op vaste tijden eten, geen strijd van het eten maken, een leuk tafelkleed gebruiken of je kind laten helpen met koken?

De crux zit ‘m in hoe je reageert.

Wanneer ik bij een gezin thuis kom om hulp te bieden, dan zijn sommige praktische tips toepasbaar en zelfs belangrijk maar vaak zit de crux in hoe ouder en kind op elkaar reageren. Ik ga twee bekende niet-leuke-aan-tafel-zinnen-van-kinderen gebruiken die iedere ouder vast herkent om hier wat dieper op in te gaan. De eerste zin, die voor elke ouder die z’n best doet om een lekkere maaltijd op tafel te zetten niet altijd even leuk is om te horen is: “Mam, dat lust ik dus echt niet!” De andere veel gehoorde uitspraak is dat een kind na een paar hapjes eten zegt: “Ik hoef niet meer.”

Hoe reageer jij in dit soort situaties? Veel gehoorde reacties zijn: “Ga nou eerst maar eens proeven”, “Het is hartstikke lekker, ik weet zeker dat jij dit ook lust”, “Neem nog maar een paar hapjes”, “Eerst je bord leeg eten anders krijg je geen toetje” of “Je hebt nog maar drie hapjes gehad!!” De reactie van de ouder zorgt voor een tegenreactie bij het kind en dit is dan ook vaak hét moment dat het minder gezellig wordt aan tafel. Het kind herhaalt dat hij het eten écht niet lekker vindt en vaak is daarbij het volume van de stem ineens veel harder en is er een boze toon hoorbaar.

Waar komt de boosheid vandaan?

Wat gebeurt hier nou eigenlijk, waarom worden veel kinderen nou zo boos van dit soort reacties? Het komt er op neer dat kinderen zich door dit soort tegenreacties van hun papa of mama niet begrepen en/of gehoord voelen. Je gaat als ouders voorbij aan de gevoelens van je kind. En juist de erkenning van dat gevoel, het begrepen en gehoord worden is voor je kind op dat moment juíst het allerbelangrijkste!

Luister écht.

Hoe je wel kunt reageren? Laat je kind weten dat je hem begrijpt en écht naar hem luistert. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: “Ach, wat jammer, jij vindt het eten niet lekker hè! Wat balen!” (je leeft mee en erkent de gevoelens van je kind). Of: “Jij hebt geen zin meer, je buik voelt al vol” (vaak zie je dat ’t kind even later toch weer verder eet als je er verder geen aandacht aan schenkt!). Of: “Jij had liever iets anders te eten gehad. Veel liever bloemkool natuurlijk!” (Hierbij benoem je wat je als ouder denkt dat je kind graag had willen eten, zodat er geen nadruk op de ‘negatieve’ uitspraak wordt gelegd). Reageer verder niet, laat het hier maar eens bij en kijk wat het effect is.

De belangrijkste boodschap: Je kind wilde je wat vertellen. Het enige wat hij vervolgens nodig heeft is door jou begrepen worden.

 

 

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results