Mama, van wie houd jij het meest?

Een vraag die ieder kind zijn moeder wel eens zal vragen: 'Mama, van wie houd jij het meest?' Moeddha heeft altijd hetzelfde antwoord gegeven.

‘Mama, zeg eens eerlijk, van wie hou je nou het meest?’ Eens in de zoveel tijd krijg ik deze vraag. Van alle vier. Dat wordt niet minder naarmate ze ouder worden. Willen weten of je geliefd bent, liefst het meest, is niet kind-eigen, maar mens-eigen. Blijkbaar.

Liefde is en valt niet uit te leggen.

Ik geef al jaren hetzelfde antwoord: ‘Van jou.’ En dan zeggen zij: ‘Nee, serieus mam, echt zeggen!!’ En dan leg ik ze uit dat ik van hen allemaal hou. Niet te vergelijken. Dat liefde IS, en niet uit te leggen valt. En ik zeg dat ze allemaal anders zijn. Dat ze me stuk voor stuk allemaal op een andere manier raken. Dat ze allemaal bijzonder zijn, op hun eigen manier. Toen ze kleiner waren lazen we vaak het boek: ’ Allemaal de liefste’ van Sam Mc Bratney & Anita Jeram. Vol vertrouwen konden ze dan weer door met waar ze mee bezig waren, voordat ze mij vroegen van wie ik het meeste hield. Nu lezen we dat boek niet meer, maar willen ze weten op welke manier ze dan bijzonder zijn voor mij.

Allemaal de liefste, een fantastisch kinderboek

Allemaal de liefste, een fantastisch kinderboek

Mijn oudste. Mijn enige dochter.

Mijn oudste, mijn enige meisje, zij maakte mij voor het eerst moeder. Dat is bijzonder op zich. Zij vervulde een diep gewortelde wens. Ik had mezelf altijd als jongensmoeder gezien, maar toen ik zwanger was van haar, zag ik ineens overal roze. En wilde ik intens graag een meisje. Of dat kwam omdat ze een meisje is, zullen we nooit weten. Maar ik weet dat ik me enorm gelukkig voelde toen ze op mijn borst werd gelegd en een meisje bleek. Ik ben intens dankbaar dat ik de moeder-dochterrelatie ook als moeder mag ervaren en niet alleen als dochter. Zo jong als ze was, gedecideerd is ze altijd geweest. Alert. Wetend wat ze wil en vooral wat ze niet wil. Redelijk. Verantwoordelijk. Voorlijk. Ondernemend. Niet bang om zich uit te spreken en voor zichzelf op te komen. Leiding te nemen. Te onderzoeken. Grenzen te verleggen. Hoe anders dan haar moeder. Mijn dochter doet en kan wat ik niet deed en durfde. Soms nog steeds niet. Dat kan beangstigend zijn, maar eigenlijk bewonder ik haar er vooral om. En leer ik van haar om mijn angsten onder ogen te zien.

Mijn tweede, mijn oudste zoon.

Qua uiterlijk lijkt hij het meest op mij. En qua innerlijk waarschijnlijk ook. We hebben samen een heftige bevalling achter de rug. Mijn baarmoeder scheurde en ik verloor vier en een halve liter bloed. Mijn zoon kreeg hoge koorts, zuurstofnood en moest twee nachten op de highcare verblijven. Hij is een observeerder, nieuwsgierig, leergierig, een gezelligheidsdier en een kletskous. Hij kan goed verbanden leggen. Doet graag goed en is intuïtief sterk. Hij is sociaal. Een bemiddelaar. Hij is het kind dat feilloos mijn zwakke plekken weet te vinden en hoe ze te bespelen. Hij is zich nog volledig onbewust van zijn eigen kracht. Hij leert mij om in een lijn te zijn. Als mijn gevoelens en daden of woorden niet overeenkomen, dan gaat hij muiten. Anders hoor ik hem niet snel.

Mijn derde, kwetsbaar maar ook open.

Hij is ontzettend enthousiast, open, beweeglijk en motorisch handig. Lief. Vermakelijk, kan geweldig stemmetjes nadoen. Hij is opgeruimd en kan zichzelf goed bezig houden. Gevoelig is hij ook. Puur. Kwetsbaar. Serieus. Zelfstandig. Hij vraagt niet veel. Als ik hem regelmatig knuffel en af en toe bevestig, hoor ik hem niet. Hij leert mij om beter te kijken. Te luisteren naar dat wat niet gezegd wordt. En hij leert mij te vertrouwen.

Mijn jongste. Mijn knuffelbeer.

Wijs is hij. Talig. Hij zegt de meest bijzondere dingen, al van jongs af aan. Hij is ontwapenend. Creatief. Een denker. Ingetogen. Hij vaart zijn eigen koers. Gefocust, sensitief en zorgzaam. En hij heeft behoefte aan zijn eigen ruimte. Ik leer van hem om te voelen. Toe te laten. Me te openen.

Het is fijn om mijn bijzondere viertal zo in een notendop te omschrijven. Ik voel me een enorm bevoorrecht mens.

Lees ook:

Het gemis van liefdevolle rituelen.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

1 comment

  1. Martine

    Wat heerlijk om te lezen; en herkenbaar! Bijzonder is het he, dat je met allemaal zo’n speciale en andere band kunt hebben.

Type to Search

See all results