Mijn dochter is boos.

De (kleuter)dochter van Petra kan behoorlijk boos worden. En Petra vraagt zich af hoe ze haar het beste kan kalmeren.

Benthe is boos. Héél erg boos. Omdat ik boos ben. Ze is weggelopen bij de opvang nadat een juf haar had aangesproken op haar gedrag. En als Benthe iets niet accepteert, is het een terechtwijzing.

Na een paar angstige momenten hoor ik haar in de verte huilen.

Gelukkig, ze staat bij mijn auto. Maar nog steeds is ze van het terrein afgegaan en dat mag absoluut niet. Resoluut zet ik haar achterin, schuif haar broer op de passagiersstoel voorin en vertrek naar huis. Onderweg hebben mijn trommelvliezen heel wat te lijden – wat kan dat kleine meisje gillen!

Eénmaal thuis ben ik het zat – Benthe mag naar haar kamer en daar even tot rust komen. Maar natuurlijk wil Benthe ook dat niet. Ik til haar op en krijg haar met enige moeite de trap op. Dat valt nog niet mee, aangezien ze van zich afslaat en schopt. Ook op haar kamer gaat ze door met gillen, schoppen en slaan. Ik zet haar op de grond en sla de deur achter me dicht. Prompt doet Benthe die open. Ook dat nog…

Terwijl ik de deurkruk omhoog houd, zodat Benthe niet uit de kamer kan, bedenk ik me dat ik géén idee heb hoe ik haar het beste kan kalmeren. Hoewel onze zoon Jonne van 6 ook zo zijn nukken en grillen heeft, kan ik me niet herinneren dat hij zó boos is geweest als Benthe nu. Ik kan me niet voorstellen dat het feit dat ze de kamer nu niet uit kan haar zal doen kalmeren, dus ik besluit op zoek te gaan naar informatie.

Alle informatie die ik kan vinden op het internet zeggen hetzelfde:

Driftbuien zijn een uiting van frustratie. Die kan overal vandaan komen, maar komt vooral naar voren in tijden dat er een verandering gaande is (geweest). Als een kind deze frustratie niet kwijt kan (door middel van woorden, beweging of op welke manier dan ook), krijg je driftbuien. Met een stappenplan zou je de driftbui moeten kunnen opvangen.

  1. Blijf rustig
    Dat is al mislukt. Als Benthe zo tekeer gaat, merk ik dat ook ik ga schreeuwen. Pedagogisch niet verantwoord dus.
  2. Consequent zijn en blijven
    Met andere woorden: nu ik eenmaal de deurkruk omhoog houd om haar in haar kamer te houden, moet ik daar mee doorgaan. Ook al ben ik er doodongelukkig mee, ik wil dat ze eerst rustig wordt voor ik haar uit de kamer laat. Wel even onthouden dat ik dit de volgende keer dus niet meer doe, ik vind het écht niet leuk!
  3. Stellen van grenzen en structuur
    Zo weet je kind waar het aan toe is, en dat een driftbui niet gaat helpen om zijn of haar zin te krijgen. Benthe is helaas hardleers, dit zullen we wel vaak moeten gaan herhalen.
  4. Lees een boekje over boos zijn met je kind
    Wij hebben het boekje “Draakje Vurig” cadeau gekregen van een vriendin van mij. Toevallig gaat dit over een Draakje dat heel boos wordt als iets niet gaat zoals hij wil. Perfect om te lezen dus.

Langzaam gaat het gillen over in snikken.

En als ze door de deur zegt dat het haar écht spijt en ze graag een knuffel van me wil, ben ik ervan overtuigd dat ze weer aanspreekbaar is. Ik doe de deur open en geef Benthe een dikke knuffel. Ik vertel haar dat ik dit echt niet leuk vind en vraag haar wat zij ervan vond. Ze vindt het moeilijk om dat onder woorden te brengen. Misschien wordt het tijd eens met haar te oefenen wat gevoelens zijn, zodat ze zich beter kan uiten. Voor nu gaan we even gezellig samen op de bank een filmpje kijken.

Lees ook:

Voetbalmoeders en -vaders.

De peuterpuberteit: woedeaanvallen en driftbuien.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results