Mijn dochter zet een helix piercing en ik leg een ei

De dochter van Moeddha mocht eindelijk een helix piercing zetten. Moeddha wilde graag mee, maar haar dochter had een ander plan.

Toen mijn dochter naar de derde van het VO ging, raakte ze bevriend met een meisje met een piercing in haar oor. Een helix piercing zogenaamd, bovenin het randje van het oor. En mijn dochter wilde dat ooooook! Net geen veertien was ze toen. En ik vond haar jong! Dus ik zei dat ik wilde dat ze het wat tijd gaf. Om erachter te komen of dit geen bevlieging was.

Maar het was net als met de gaatjes in haar oren.

Die wilde ze als klein meisje al. Super graag! Ik kon helemaal niet mee in dat gevoel. Ik heb nooit naar gaatjes in mijn oren verlangd. Ik heb op mijn zestiende gaatjes laten prikken, omdat al mijn vriendinnen ze hadden. En omdat mijn moeder het zo gezellig vond staan, oorbellen. Vervolgens heb ik een tijdje oorbellen gedragen. Hele opvallende. Grote ook. Plastic druiven, dat soort werk. Maar al snel was de nieuwigheid er af. En groeiden mijn gaatjes dicht. Gewoon niet mijn ding. Maar dus wel dat van mijn dochter. Jaren heeft ze om gaatjes gevraagd. En op haar negende kreeg ze ze. Eindelijk!! 😉 Dolgelukkig was ze ermee. En nog. Sindsdien heeft ze elke dag oorbellen in. Vier stuks inmiddels, want ze heeft aan beide kanten een tweede gaatje erbij laten prikken.

Schoolziek. Omdat het soms allemaal teveel is

Maar goed, die helix  piercing dus….

Na ruim een half jaar wist ze nog steeds zeker dat ze m wilde. Mijn ‘yogabezwaren’ over kraakbeen en energiebanen in de oren werden honend weggewuifd. Er zaten toch al gaatjes in haar oren? Dat was waar. En ik ken mijn meisje. Als ze iets in haar kop heeft, heeft ze het niet haar kont. Dit was net als met de gaatjes. Ze wilde deze piercing echt. Tijd voor overleg met haar vader. We waren beiden akkoord. En toen moest het dus meteen gebeuren. Ze had al uitgezocht in welke shop de piercing gezet moest worden. Het exacte bedrag aan spaargeld was apart gelegd. Nu alleen nog een tijdstip zien te vinden dat ik met haar mee kon, aangezien je onder de zestien de aanwezigheid en een handtekening van een van je ouders nodig hebt, om een piercing te kunnen laten zetten.

Haar vader, zijn vriendin?

Nietsvermoedend dacht ik het grootste ei rond de helix piercing inmiddels gelegd te hebben. Maar niets bleek minder waar toen mijn dochter me aan het eind van de middag even achteloos vertelde dat haar vader en zijn vriendin haar diezelfde avond nog op zouden halen om de piercing te laten zetten. Auw! Haar vader? Zijn vriendin? Zou zij met mijn dochter bepalen welk ringetje? Welke plek in haar oor precies? Zou zij haar bemoedigend aankijken als het moment daar was? Haar eerste trots, blijdschap en enthousiasme zien als dat ding eenmaal in haar oor zat?

Slik.

Ik was er volledig vanuit gegaan dat wij die piercing samen zouden laten zetten. Had er geen seconde bij stil gestaan dat ze ook met haar vader zou kunnen gaan. Ik vond het zelf nogal wat, mijn dochter een helix piercing. Maar goed, mijn dochter had groen licht gekregen en wilde vooral gas geven. En haar vader en zijn vriendin hadden a la minute tijd om mee te gaan en ik niet. Ik had drie jongens thuis. Dus haar keuze was snel gemaakt. Hoe eerder hoe beter.

Diezelfde avond heeft ze dus dat ding laten zetten. En ik heb thuis een mega ei gelegd 😉

Lees meer van Moeddha:

Waarom schreeuwen we tegen onze kinderen?
Rustig blijven. Juist bij weerstand.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results