Mijn eerste maand met drie kinderen.

Vandaag is Fehla precies een maand oud, wat gaat de tijd toch snel! Hoe is de eerste maand met drie kinderen verlopen? Ik vertel het je!

Nu ons jongste meisje precies een maand oud is, merk ik dat iedereen weer een beetje geland is. Het leven als gezin van vijf is nu echt begonnen, het meeste kraambezoek is inmiddels geweest en manlief is alweer volle bak aan het werk. Ik merk om me heen dat veel mensen toch wel respectvol kijken naar een gezin met drie kinderen en ergens begrijp ik dat wel! Ik vroeg ook vaak aan gezinnen van vijf ‘hoe het nu is met drie kinderen’. En die vraag krijg ik nu ook regelmatig. Is het een beetje te doen? Hieronder mijn antwoord!

Broer en zus

Het belangrijkste vind ik natuurlijk hoe Fehla in het gezin past. En hoe de andere kinderen op haar reageren. Ik vertelde eerder al in het blog over de kraamweek dat ze behoorlijk pittig waren naar ons toe. Maar dat is inmiddels weer wat gezakt. Raf en Izzie zijn weer helemaal zichzelf en zijn nog elke dag erg blij met de komst van hun kleine zusje. Een uitspraak die Raf dagelijks ongeveer drie keer herhaalt is: “Mama, ik kan echt niet geloooooven dat Fehla zo lief is!” En Izzie rent ’s morgens meteen naar haar toe om “heel veel kusjes te geven”. Wat wil je als moeder nog meer, toch?

IMG_3309

Aandacht verdelen

Ik merk wel meteen dat de drukte is toegenomen. Het is zomervakantie dus dat betekent dat de kinderen meer bij huis zijn. Een hoop gezelligheid natuurlijk, maar ook een hoop rommel, wasjes en drukte in huis. Het is af en toe flink aanpoten om het huis een beetje begaanbaar te houden en te zorgen dat iedereen aan zijn en haar trekken komt. Vooral het verdelen van aandacht vind ik lastig. Soms ben ik wel een half uur met een flesje bezig, en intussen wil Raf dat ik een Ninja kleurplaat voor hem uitprint, zijn billen afveeg en staat Izzie het vloerkleed in te kleuren. Ik heb handen tekort en naast dat het vrij intensief is dat er soms van drie kanten aan je wordt getrokken, voel ik me eerlijk gezegd ook wel eens schuldig dat ik er niet helemaal kan zijn voor ze wanneer ze erom vragen. Zo wilde Raf gisteren met mij oefenen met letters, moest Izzie een schone luier en was Fehla toe aan een fles. Ze moeten daardoor regelmatig veel geduld hebben, wat best een opgave voor ze is.

Een logisch ritme en duidelijke structuur van de dag is volgens mij de oplossing, maar ook om dát voor elkaar te krijgen met drie kids waaronder een baby van net een maand is… uitdagend. Hetzelfde geldt voor de logistiek. Nu is het zomervakantie, maar daarna begint alles weer: school, creche, voetbal, zwemmen, speeldates…. Het is handen vol werk, maar ik heb er alle vertrouwen in dat ik dit steeds beter voor elkaar ga krijgen. En onder de streep weegt het natuurlijk niet op tegen het genot van weer zo’n kleintje erbij. Ik voel me apetrots als ik mezelf of manlief met de kinderen zie.

Relatie

Want ja, dan is er natuurlijk ook nog je relatie. Laten we vooral onze partner niet vergeten die alles mede mogelijk heeft gemaakt. Want uiteindelijk moet je het toch echt met zijn tweeën doen. Althans, dat is wel zo prettig en gezellig. En dat doen we dan ook volop. Al is hij nu weer aan het werk, hij probeert zoveel mogelijk te ondersteunen waar het kan en is zeker niet te beroerd om ’s nachts op te staan voor een fles. En vaak genieten we samen met samengeknepen slaperige ogen in het holst van de nacht van ons slapende, drinkende meisje. En gelukkig kan ze goed slapen, waardoor de nachten nog redelijk te doen zijn.

Maar toegegeven, ook een relatie leuk houden is hard werken. Want werkelijk alles moet afgestemd worden. En vaak ben je toch wel vermoeid(er) en prikkelbaar en probeer je tevens nog een eigen sociaal leven erop na te houden. Wat al helemaal een uitdaging is, want eigenlijk is het het beste om af te spreken nadat de kinderen liggen te slapen (in verband met het uitdagende avondritueel), maar dan ben je vaak weer laat thuis. En laat thuis staat gelijk aan.. een korte nacht. En dus vermoeid. Ik denk dan maar zo: dit worden niet voor niets de tropenjaren genoemd. Dan staat het sociale leven maar even stil een jaar, of zelfs een aantal jaar.. Het is super belangrijk om je allebei happy en vooral ook fit te voelen. En dat je blijft praten op een open, relaxte en ontspannen manier. Dan ben ik tenminste een leuke(re) moeder en partner, met meer geduld voor iedereen.

Werken

Naast mijn relatie en gezin, ben ik natuurlijk ook dagelijks (met veel plezier!) bezig met Mamaschrijft. Ook al heb ik zwangerschapsverlof, Mamaschrijft loopt gewoon door.  En elk beetje tijd dat ik niet de met de kinderen of met het huishouden bezig ben, zit ik achter mijn laptop. Van te voren dacht ik: dat doe ik gewoon als de baby slaapt, maar ik merk toch dat dat wat ambitieus was. Gelukkig dat er af en toe lieve opa’s en oma’s zijn die in kunnen springen en dat Izzie af en toe naar de creche gaat.

Op pad

Ik vind het heerlijk om de hort op te gaan. Lekker naar buiten, terwijl mijn kroost fijn met elkaar speelt. Want soms heb ik het gevoel dat ik binnenshuis als een kip zonder kop rond ren. Waar ik links wat opruim, ligt er rechts alweer wat om. En ja, het is zomervakantie. Dus, erop uit!

Zo waren we vorige week bij mijn ouders in Kampen en zijn we aardbeien gaan plukken bij Kalter Aardbeien. Echt een aanrader voor wie daar in de buurt is, want er staat tevens een springkussen, trampoline en zandbak met glijbaan. Allebei de kids hebben een bak aardbeiden geplukt, maar Izzie was eigenlijk nog iets te klein. Ze kon er niet goed bij, dus heb ik haar aardbeitjes geplukt.

FullSizeRender-8

IMG_3341

Family time

Afgelopen weekend zijn onze neefjes en nichtje uit Limburg blijven slapen. En daarom gingen we heerlijk aan de wandel met mooi weer, terwijl Fehla lekker lag te slapen in onze nieuwe Stokke Trailz kinderwagen. Een hele fijne wagen trouwens; super wendbaar en het heeft een ruime wieg waar ze veilig in ligt. Extra handig vind ik de grote waterbestendige boodschappenmand die onderin de kar zit. Daar is genoeg ruimte voor jassen, tassen en boodschappen. En zoals bij de meeste Stokke kinderwagens ligt ze vrij hoog zodat je niet ver hoeft te bukken. Handig voor lange ouders zoals ik, maar ook om je baby dichtbij je te hebben.

WhatsApp Image 2017-07-29 at 16.20.01

En uiteraard kon een bezoekje aan Artis niet ontbreken als je in het verre Zuiden woont.

WhatsApp Image 2017-07-30 at 10.14.41

WhatsApp Image 2017-07-31 at 14.10.48

De overgang van twee naar drie kinderen

Al met al geniet ik heel erg van mijn gezin en om weer een baby in huis te hebben. En eerlijk gezegd vond ik de overgang van twee naar drie kinderen makkelijker dan van één naar twee kinderen. Je zit toch al in dat ritme wanneer er een derde kind zo kort op de tweede komt. Een eerste kind is ook wennen, maar die neem je nog gemakkelijk overal mee naartoe in de wagen of een draagzak. En dan heb je alle tijd om je bezig te houden met schema’s, ritme en borstvoeding. Maar bij de overgang van één naar twee kinderen wordt dat allemaal ineens complexer en moet je al wennen aan het verdelen van aandacht verdelen. En het scheelt ook dat ik inmiddels steeds ervarener ben met babies. 😉

Ik ben benieuwd of ik dit over een paar maanden nog zo ervaar. We gaan het meemaken!

Op naar de volgende maanden…

Lees ook:

7x lunchen met kinderen in Amsterdam.

De 7 leukste speelplekken in Amsterdam.

Als kind opgroeien in Amsterdam: do or don’t

Ouders met drie kinderen ervaring meeste stress.

Share this post:

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results