Mijn kinderdagverblijfkind.

Er valt genoeg te zeggen over of je je kind wel of niet naar het kinderdagverblijf moet brengen. Maar het plezier dat ze er hebben, kun je thuis op geen enkele manier nadoen.

Mijn (Mariska) kinderen zijn kinderdagverblijf kinderen. Ze gaan al sinds dat ze 3 maanden oud zijn voor 3 dagen per week naar ons kinderdagverblijf Hoppetossa. En in het begin waren ze afgedraaid, kapot. En dat zijn ze nog steeds wel eens. Want dan had een ander kindje ze wakker geschreeuwd in hun slaap. Of hadden ze ruzie gemaakt over dat ene Cars autootje dat alle peuters willen hebben.

Maar het plezier dat ze er hebben, kun je thuis op geen enkele manier nadoen.

En dat bewees mijn peuter ons afgelopen week. Afgelopen zaterdag kwamen we terug van onze vakantie op Mallorca. We hebben twee weken doorgebracht in een heerlijk huisje met een zwembad en een tuin. Meer hadden de kinderen niet nodig. En wij dus ook niet. Er was strand, er waren ijsjes (voor de oudste dan), er was een speeltuin. En ongelimiteerde aandacht van papa, mama en oma. Voor onze oudste van bijna 3 waren er ook een paar uitjes heerlijke uitjes: naar het trammetje bij Soller, een kasteel beklimmen en op een wat bewolkte dag naar het Aquarium in Palma de Mallorca.

En wat was het prachtig in het Aquarium. Guus genoot volop. Hij vergaapte zich aan de vissen, ging op zoek naar die ene roze vis die zich telkens verstopte achter het koraal en staarde ademloos naar een rog die langs het raam gezwommen kwam.

In dit Aquarium zie je niet alleen maar prachtige vissen, haaien en schildpadden, maar er is ook een indoor speeltuin. Guus zag ‘m, rende er op af en klom in de ballenbak. Hij was niet meer te houden.

Hij gierde het uit en maakte direct Duitse, Franse en Engelse vriendjes.

Terwijl ik in het ietwat naar patat ruikende zweethok met een te laag plafond naar hem zat te kijken, realiseerde ik me ineens iets waar ik tijdens 1,5 week vakantie nog niet aan had gedacht.

Bezweet en al kwam Guus na drie kwartier weer tevoorschijn uit het indoor speel festijn. We moesten nu toch echt weer terug naar ons vakantiehuisje, waar papa en Simon op ons zaten te wachten. Uiteraard wilde hij niet mee. “Mis je je vriendjes van de Hoppetossa Guus?” vroeg ik. Hij keek me aan en knikte met een serieus gezichtje. “Ja mama”.

Zo zie je maar, ongetwijfeld heeft Guus genoten van onze vakantie met z’n viertjes, maar het bewijst ook maar weer hoe ontzettend hij het naar zijn zin heeft op het kinderdagverblijf. En vanochtend heeft hij weer heerlijk ruzie gemaakt om een Cars autootje. En hij was totaal afgedraaid, maar met een grote glimlach op zijn gezicht.

Lees ook:

Meivakantie: drie leuke dingen om te doen in Amsterdam.

Dit zijn de tuintrends voor 2018.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results