Nesteldrang ná de zwangerschap.

Misschien ligt het nog aan mijn hormonen, of misschien toch aan het huis.. maar ik heb serieus (nog steeds) last van nesteldrang.

Misschien ligt het nog aan mijn hormonen, of misschien toch aan het huis.. maar ik heb serieus (nog steeds) last van nesteldrang. Dat denk ik tenminste. Elke dag wil ik het huis schoon en aan kant hebben. Alles moet op zijn plek liggen en ook het interieur moet vooral regelmatig verplaatst worden. 

Voordat ik moeder werd was ik nooit echt een huishoud- en keukenprinses.

Ik was er niet goed in, en vond het ook niet leuk. Schoonmaken en koken deed ik alleen wanneer het niet anders kon. Toen manlief en ik nog samen in de Pijp woonden zonder kinderen, haalden we het liefst elke avond iets af: Surinaams, iets van de traiteur, Thais.. you name it. Of we gingen ergens een hapje eten. Er is zoveel keuze in Amsterdam en het hoeft zeker niet altijd heel duur en ongezond te zijn. Waarom koken als er zoveel lekkers te krijgen is?

Na de geboorte van Raf veranderde er al iets, wij gingen minder vaak de deur uit om te eten maar we haalden nog steeds af. Lekker makkelijk en daardoor meer tijd met de kleine. Raf was 8 weken oud toen we naar onze huidige woning verhuisden, iets verder af van het centrum. Met iets minder afhaalmogelijkheden. Dat merkten we wel. Ik miste het zelfs! Maar langzamerhand moest ik er toch aan geloven.. huishouden en koken hoort er nou eenmaal bij. En toen zijn zusje Izzie geboren werd, waren we echt een gezin. Met een serieus huishouden, schema’s, ritme’s, wassen die gedraaid moeten worden en elke dag een gezond vers gemaakt prakje op het bord. Uit eten gaan deden we nog wel, maar veel minder vaak. Ik moest vooral veel zelf aan de bak. Van vrouw/vriendin werd ik ineens moeder, en daarmee een stuk volwassener.

Opruimwoede

Gelukkig vind ik koken inmiddels wel leuk. Schoonmaken geef ik liever uit handen. Maar opruimen is zo ongeveer een hobby geworden. Sterker nog, ik vind rommel in huis het meest irritante wat er maar is. Maar met drie kinderen is het altijd wel ergens een rommel in huis. Sommige vrouwen zeggen dat ze maar één keer per dag opruimen, maar dat red ik echt niet. Dan breek ik zeker weten mijn been over de dino’s en auto’s. Dus ruim ik geregeld door de dag heen alles op met als toppunt de vaatwasser die elke ochtend netjes vol staat met schone vaat. Klaar om (wéér) uitgepakt te worden.

Het interieur

Ook de muren die we drie jaar geleden helemaal wit zijn gesausd irriteren me af en toe. Ik zie overal rond voet/beenhoogte zwarte vegen en vlekken van alle fietsjes en stoepjes die er tegenaan botsen. Die zou ik graag weer opnieuw verven, maar voor hoe lang blijft dat mooi? Maar dat is niet alles, ook het interieur moet er regelmatig aan geloven. Met drie kinderen in huis is er ruimte nodig, en veel licht. Regelmatig verplaats ik de meubels om het geheel weer een frisse look te geven. Of ik krijg het ineens te pakken en ga alle kasten uitmesten. Wat resulteert in nog meer dozen in de berging. Zodat we die vervolgens weer moeten uitmesten. En met de herfst op komst zou het ook niet verkeerd zijn om eens naar de verlichting in ons huis te kijken. Het kan allemaal net wat ruimtelijker.  

Maar goed, ik weet heus wel dat dit allemaal niet écht nodig is. Maar toch voelt het wel zo. Ik heb echt de drang om alles anders te doen. Waar komt dat vandaan? Ik wuif het maar weg onder een verlate vorm van nesteldrang: een opruim-, schoonmaak- en koopwoede die veel vrouwen in de tweede helft van hun zwangerschap ervaren. … In een onderzoek uit 2013 is vastgesteld dat nesteldrang haar hoogtepunt bereikt in het derde trimester. En in mijn geval dus het vierde trimester. 😉

Ben ik de enige met deze onrust of hebben meer moeders hier last van?

Meer lezen?

Mijn eerste maand met drie kinderen.

Over groter worden, en dat daar geen hol aan is.

Speelgoed opruimen doe je zo!

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results