Oma is ziek.

Hoe vertel je je kinderen dat oma ziek is? Niet zomaar ziek, maar heel ziek. Petra stond voor het dilemma..

Mijn kinderen zijn gezegend met een Pake en Beppe en een Opa en Oma. Daarnaast hebben ze nog een oerpake en hadden ze tot voor kort een “oud opaatje”; overgrootvader dus.

Oud opaatje is eind 2016 overleden op 100-jarige leeftijd.

Hij zag niet meer zo goed, hoorde niet meer zo goed en wist vaak ook niet meer zo goed welke van zijn kinderen, kleinkinderen of achterkleinkinderen hij voor zich had. Een echte band konden de kinderen dan ook niet met hem opbouwen, al hebben ze heus wel een traantje gelaten toen oud opaatje overleed. Maar het concept van ouder worden, ziek zijn en uiteindelijk dood gaan, was een ‘ver-van-hun-bed-show’.

Maar nu is oma ziek.

Echt ziek. Zó ziek dat ze een zware behandeling krijgt en haar haren verliest. De nare ziekte met de grote K: kanker. Voor iedereen natuurlijk heel erg moeilijk, maar bijna niet uit te leggen aan de kinderen. Want je wilt ze niet bang maken met nare verhalen die hun begrip te boven gaan, maar ook niet doen alsof het om een simpel griepje gaat. Omdat ik zelf ook nog worstelde met mijn verdriet, boosheid en angsten (het gaat tenslotte wel over je moeder en ik ben er nog láng niet klaar voor om afscheid van haar te nemen), vond ik het lastig de kinderen hierover te vertellen.

Over jarig zijn en oma missen.

Grote boom is ziek

Een boek waar ik toevallig over gelezen had, bracht uitkomst. Het boek heet “Grote boom is ziek” en is geschreven door Nathalie Slosse, nadat zij gediagnosticeerd werd met kanker. Het boek gaat over Snuiter, wiens vriend Grote Boom ziek wordt van houtwormpjes in zijn boomschors. De dokter komt om Grote Boom beter te maken, maar eerst wordt Grote Boom zieker.

Dit boek was een prima manier om mijn kinderen, Jonne van 6 en Benthe van 4, te vertellen over oma en haar ziekte. Benthe begreep het op zich wel, maar ging al gauw weer over op de orde van de dag. Dat oma er nog is om mee te knuffelen, is voor haar genoeg. Jonne is wat gevoeliger voor dit soort zaken en vroeg verder door. Wat gaat er gebeuren met oma? Gaat oma dood? Mag ik haar nog wel knuffelen? Doe ik haar geen pijn?

Aanknopingspunten

Het boek gaf me mooie aanknopingspunten om antwoord te geven op zijn vragen. Het boek eindigt positief, Grote Boom wordt weer beter. Maar mocht het in het echte leven niet positief aflopen na de behandeling, dan bestaat er een aanvulling op het boek: Afscheid van Grote Boom. Dit boekje kan helpen bij de ondersteuning van rouwverwerking bij kinderen.

Het lijkt erop dat ik het laatste boekje gelukkig niet nodig heb. Oma slaat zich goed door haar behandeling heen en krijgt binnenkort te horen of de behandeling aanslaat. Ondanks dat ze haar haren verloren heeft, ziet ze er niet ziek uit. Dat is voor de kinderen ook fijn. Wat oma betreft is ze nog lang bij ons om van de kleinkinderen te genieten en zo hoort het ook!

Lees ook:

Wanneer het moederinstinct je faliekant in de steek laat.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results