Ontspullen moet.

Mijn huisgenoten en ik zijn goed in het verzamelen van spullen. Ik heb het niet over postzegelverzamelingen of een verzameling kostbare handbeschilderde eieren van porselein. Nee, ik heb het over kleding, schoenen, tijdschriften, Doppers, rugzakken, sneakersokken, tassen, telefoonkabels, Flying Tigertroepjes, vazen, hockeysticks, stripboeken. Dat soort werk. Tel daarbij op dat we met z’n vieren niet in een landhuis wonen en je kunt je voorstellen dat het hier in huis regelmatig ‘te vol’ is.

Verhuisplannen

Aangezien we voorzichtige verhuisplannen hebben en dat ook betekent dat we dit huis dan moeten verkopen breekt het zweet me nu al uit. Ik denk aan de foto’s voor Funda, aan de smetteloze opgeruimde huizen die ik daar dagelijks bekijk. “Hoe dan?” denk ik dan meestal. “Wónen daar mensen? Waar zijn hun spullen?” Nu ben ik wel eens eerder verhuisd en ik weet ondertussen wat er vooraf gaat aan dat soort foto’s. En ik kan je vertellen, dat is pure ellende. 

De laatste keer sleepte ik allerlei manden en dozen met spullen van woonkamer naar gang en vice versa, had het zweet op m’n rug staan terwijl de fotograaf probeerde het geheel zo wit, leeg en ruimtelijk mogelijk vast te leggen. Toen de bedrieglijke foto’s eenmaal op Funda stonden begon de ellende pas echt. De bezichtigingen. Elke keer weer opnieuw alles poetsen, opruimen, spullen in de auto schuiven en verse bloemen neerzetten. 

Ontspullen

Vandaag ben ik eraan begonnen. Ontspullen. Ik heb alvast mijn hele kledingkast uitgemest. De kast in de kamer opgeruimd, administratie uitgezocht en boeken weggegeven. Ik ben bang dat dit slechts het topje van de ijsberg was… de komende weken ga ik gestaag verder met deze missie. En mijn huisgenoten ook. Al weten ze dat nog niet haha.

Lees ook:

Een capsule wardrobe voor je kind.

Share this post:

Ook leuk om te lezen

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results