Op citytrip naar Londen.

Brenda is één van de nieuwe bloggers op Mamaschrijft. Ze is 50 jaar en heeft een geadopteerde zoon Yens van 12 jaar die een klein beetje anders is. Hij heeft lang haar dat hij laat groeien om te kunnen doneren. Hij zit op naailes, omdat hij later modeontwerper wil worden. Zijn grootste hobby is knuffelen en anderen een goed gevoel geven dus het moet haast wel een kind van een monnik zijn. Op Mamaschrijft deelt Brenda alles wat ze samen meemaken en dit is haar eerste blog.

“You got a tip. Not much of a tip, but it’s a tip.”  

Aan het woord is mijn zoon van 12. Hij zegt het met een uitgestreken gezicht en doelt op de fooi die ik net aan de ober heb gegeven in het Italiaanse restaurant waar we samen gezellig hebben gegeten. Dat hij mij met deze schaamteloze opmerking genadeloos voor schut zet, deert hem niets. Tja, zo zijn pubers. De ober lacht hard en ik lach maar een beetje schaapachtig mee.

Choose your battles

Voor het gemak zijn we vanavond naar de pizzeria aan de overkant van ons hotel gegaan, omdat mijn kind na een lange dag slenteren te moe was om nog 1 stap te zetten. Dat we hierdoor voor de tweede keer op rij pizza eten, neem ik ook maar voor lief. Choose your battles zeg ik altijd. Zo gaat dat nu eenmaal met kinderen en eerlijkheidshalve moet ik ook zeggen dat ik het end in de bek heb.

We zijn een paar dagen samen naar Londen. Een moeder zoon uitje, omdat mijn kind zo ontzettend graag naar de stad van Harry Potter wilde. Maar stedentrips zijn best prijzig en dus moest ik wel even sparen hiervoor en daarom heb ik maar wat overbodige spullen verkocht op Marktplaats. Om vervolgens de vurig gewenste reis naar Londen te kunnen boeken.

Klotsende oksels

En nu zijn we er. Ik moet je zeggen dat ik het opeens erg spannend vond om te gaan. Plotseling besef je dat je best wat verantwoordelijkheid hebt in zo’n grote stad. Je gaat met een kind en dus komt alles op jou aan. Ik kreeg er nog net geen klotsende oksels van als ik eerlijk ben. Zo raar dat je dan gaat twijfelen aan je eigen kunnen. Want hoezo zou je de weg daar niet kunnen vinden? Je bent toch niet opeens achterlijk geworden? En je spreekt toch redelijk Engels dus je kan toch alles vragen? Ik zeg bewust redelijk, omdat mijn kind echt veel beter Engels spreekt dan ik. Het is best gênant om te zeggen dat ik het, na een HBO studie met Engels als eindexamenvak, moet afleggen tegen een lagere school kind. En helaas heeft mijn zoon er ook een handje van om mij dit duidelijk te maken door mij en plein publiek te verbeteren. Een hele irritante eigenschap (netjes gezegd) voor een kind dat juist heel erg lief is en iedereen knuffelt.

In het vliegtuig had hij nog zo te doen met een jongedame die de slaap niet kon vatten en in allerlei standen probeerde te slapen. Zonder succes. Zelf wilde ik ook wel een klein dutje doen, want voor mijn gevoel was het nog nacht. Als je namelijk tegen een redelijke prijs op reis wilt gaan, zijn de vroege en laten vluchten voor jou. Een paar uur later kost je zo weer 60 euro meer per ticket. En op het moment dat je boekt, vind je dat extra geld doodzonde. Je kan voor dat geld namelijk ook een Harry Potter toverstok kopen. Of twee zoals wij hebben gedaan – je kan ze maar beter hebben.

Mijn monnik

Maar op het moment dat ik de vrouw zie worstelen, ben ik zelf ook misselijk van het vroege opstaan en vraag ik mij af waarom ik niet wat meer geld heb neergelegd voor een knappe vlucht. Als ik eerlijk ben, ben ik er ook een beetje chagrijnig van. Ik ben namelijk niet zo’n ochtendmens. Maar Yens heeft medelijden met de vrouw (en niet met mij). Hij wil zelfs zijn plek afstaan, zodat ze haar hoofd tegen het raam kan leggen. Mijn monnik.

De reis verloopt voorspoedig en Londen is fantastisch. Wat een geweldige stad! Mijn kind wil  modeontwerper worden en denkt erover om er later te gaan wonen. Wat mij heel goed zou uitkomen, want dan kan ik lekker op bezoek bij hem. Alleen de rokende mensen op straat en de drukte in de metro’s tijdens de spits zouden nog roet in het eten kunnen gooien. Hij ergert zich er namelijk groen en geel aan en laat dit bij tijd en wijle ook duidelijk merken door heel hard te gaan zuchten of overdreven met zijn handen te gaan wapperen om de rook weg te wuiven – ook heel erg opvallend waardoor ik mij een klein beetje ongemakkelijk voel, maar eigenlijk heeft hij wel gelijk. Maar we maken voornamelijk heel veel plezier samen.

Lees ook: Een kind met ADD

Goed gezelschap

Het is geweldig om te zien hoe groot mijn kind al is en zonder morren zijn eigen koffertje trekt op de heen en terugreis, meedenkt in de metro als we weer kunnen kiezen uit 10 verschillende routes en mijn rugzak dichtritst als ik deze weer eens open heb laten staan. Hij is goed gezelschap en kletst heel gezellig met de mensen die we tegenkomen tijdens de fietstocht die we hebben geboekt (aanrader!) of tijdens de busreis naar de gloednieuwe Harry Potter Warner Bros studio’s waar hij de dag van zijn leven heeft.

Hij wenst de caissières in de winkels “a very nice day” en de verkoper in de Harry Potter winkel krijgt zelfs een knuffel van hem. Ook in de restaurants kijkt hij niet op zijn telefoon – wees gerust, is ook wel eens anders geweest –  en voert een gesprek met mij als hij geen stuk pizza in zijn mond heeft. Of iets anders want hij eet echt de hele dag door tegenwoordig. In tegenstelling tot de vader en volwassen zoon die naast ons zitten in het restaurant en nauwelijks iets tegen elkaar zeggen, omdat de zoon de hele tijd op zijn telefoon kijkt.  Ik krijg er plaatsvervangende schaamte van, een onhandige eigenschap van mij. Het valt mijn kind ook op. “Okay mam, die jongen is knap maar boring ”. En wederom heeft hij helemaal gelijk.

Kostbare tijd

We hebben deze dagen veel tijd samen doorgebracht, mijn zoon en ik. Kostbare tijd, want in het dagelijks leven ben ik regelmatig aan het werk als onderneemster. Ik besef maar weer hoe bevoorrecht we zijn dat we dit samen hebben kunnen doen. Maar ook dat ik niet aan mijzelf moet twijfelen en meer kan dan ik denk. We zijn een team, mijn kind en ik en we redden ons overal. En daar ben ik best trots op. Wat mij betreft is dit voor herhaling vatbaar.

Binnenkort maar weer wat spullen op Marktplaats zetten. 

Wil je meer lezen van Brenda? Volg dan Mamaschrijft of neem een kijkje op haar eigen Facebookpagina Moeder Enzo.

Lees ook:

Op citytrip naar Hamburg

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results