Oud & Nieuw voor- en nadat ik kinderen had…

Oud en Nieuw voor- en nadat je kinderen had… Het is even anders. Mariska ondervond dat dit jaar ook. Maar desondanks ging ze stikkend van het lachen het nieuwe jaar in!

Oud & Nieuw. Zo’n feest dat chronisch overrated is.

Waar de verwachtingen altijd hooggespannen zijn en heel vaak niet waargemaakt worden. “We gaan helemaal los tot in de vroege uurtjes”, eindigde in het verleden voor mij en een groepje vriendinnen al eens gapend om ons heen starend in de enige tent in Utrecht waar je geen kaartjes voor hoefde te kopen. Waren we maar gezellig thuis gebleven, waar we heerlijk aan de wijntjes zaten en gezellig zaten te kletsen. Ik besloot tijdens mijn studententijd al om zo vaak mogelijk te ‘vluchten’ naar het buitenland met Oud & Nieuw. En ik moet zeggen, dat heeft me dan wel weer een paar mooie Oud & Nieuw verhalen opgeleverd.

In het buitenland

Eén jaar zijn we met een groep vrienden een weekend naar Berlijn gegaan, waar we kaartjes kochten voor de Kulturfabrik. Een oud fabrieksterrein met allemaal verschillende muziek in verschillende ruimtes, variërend van hoempapa tot hardrock tot keiharde dance. Een ander jaar waren we op ski-vakantie in Valthorens, waar we er achter kwamen dat Fransen niet aan middag après-ski doen, maar dat dat ons er niet van hoeft te weerhouden om toch los te gaan in een lege bar.

Maar het mooiste jaar was toch wel de trip naar Belgrado met mijn maatje Stijn. Waar we in een half verbouwd museum belandden op ‘het hipste feest in town’ met kartonnen maskertjes en plastic capejes voor de dresscode ‘Vanilla Sky’. Waar de ‘bar’ een bier koelkast bleek te zijn met liter blikken pils. Waar het toilet een Dixi midden op de gang was. Wat hebben we ons suf gelachen en de meest vreemde mensen ontmoet! En de volgende middag in het, sowieso ietwat obscure, hostel stapte Stijn de woonkamer binnen met zijn brakke hoofd en sprak de legendarische woorden: “Als je het jaar zo kut begint, kan het alleen maar beter worden”.

Betutteling begint bij het pierenbadje

Van drankfeest naar ‘sleep-je-complete-huisraad-mee-en-bid-dat-de-kleine-niet-wakker-wordt-van-het-vuurwerk’ feest

Ok, voor een overrated feest heb ik dus toch wel paar mooie verhalen. Maar ja, toen was mijn lieve zoontje er natuurlijk nog niet. De komst van een kleine verandert Oud & Nieuw van een drankfeest naar een ‘sleep-je-complete-huisraad-mee-en-bid-dat-de-kleine-niet-wakker-wordt-van-het-vuurwerk’ feest. Niet echt de verhalen die je jaren later nog eens opschrijft, zou je zeggen.

En toch ben ik dit jaar om 00:00 volledig met de slappe lach het nieuwe jaar in gegaan. En weet je waarom? Omdat we onszelf vooral niet al te serieus namen. We waren in totaal met 4 stellen bij ons thuis dit jaar, wat betekende dat er boven 6 kindjes lagen te slapen. Om 22:00 werd de eerste tafelgenoot uitgelachen omdat die begon te gapen en kwamen anderen er ter plekke achter dat het pas 10 uur was (shit man nog 2,5 uur!). Om 23:30 hebben we, helemaal volgepropt en rozig van al het eten, de tafel afgeruimd en de champagne erbij gepakt (voor wie er niet zwanger was).

Het Nationale Aftelmoment

En toen kwam het: om 23:55 stond het Nationale Aftelmoment aan toen één van de kindjes boven begon te huilen. We stonden rond de televisie en één van de mama’s snelt naar boven, legt de kleine weer terug en komt de trap af. Inmiddels is het 23:59:50 en wil iemand beginnen met aftellen. “Sssssssssst” roept ze, want het huis is nogal gehorig en die kleine aap ligt nog te pruttelen. “Sssssst” roepen we allemaal en we moeten zó hard om onszelf lachen. En zo stonden we met een groep volwassenen om middernacht in onze huiskamer elkaar fluisterend en ondertussen stikkend van het lachen Gelukkig Nieuwjaar te wensen.

Lees ook:

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results