Over vakantie, schermtijd en een vervelende moeder.

De playstation, de iPad, de iphone... mogen jouw kids onbeperkt achter een scherm tijdens de vakantie? Anouk stelt regels.

De vakantie is inmiddels in volle gang. De drukte van de laatste schoolweken is weg. We zijn bijna helemaal zen! Bijna, ja.

Scoutingkamp

Het scoutingkamp dat meteen in week 1 van de zomervakantie plaatsvindt is achter de rug. De jongens hebben het beide enorm naar hun zin gehad. Het was een week met vriendjes, veel leuke activiteiten, zon, water, laat naar bed, leuke leiding en (best wel) lekker eten. Ze hebben beide een lekker bruin kleurtje en zitten onder de muggenbulten, teken hebben ze gelukkig niet. Mijn oudste noemde het ooit: “De mooiste week van zijn leven”……. Een dikke pluim voor scouting dus.

Eenmaal terug thuis is het eerst tijd om toe te geven aan de vermoeidheid, maar laat ik even voorop stellen dat beide heren “echt niet moe zijn”. Dat is iets wat ik vind, volgens hen. Bij thuiskomst moeten ze van van mij eerst onder de douche en mag er grondig gesopt worden. Na zo’n week zomerkamp is dit echt geen overbodige luxe. Om een voorbeeld te geven: van de meegegeven onderbroeken was meer dan de helft ongebruikt. I rest my case!

Mag ik op de playstation?

Na een nacht goed slapen, komen de verhalen langzaam los. Dan komt de onvermijdelijke vraag: “Mag ik op de playstation, want dat ik heb wel gemist.” Op mijn vraag of ze ons (ouders) gemist hebben, komt als antwoord wat gemompel.

Nu wil ik natuurlijk niet de meest vervelende moeder zijn ter wereld, dus ja, ze mogen gamen. Maar na enige tijd (lees: beide anderhalf uur) vind ik het wel mooi geweest. Helaas ben ik de enige die dit vindt. Er ontstaat luid protest: “ik zit midden in een potje, ik kan nu echt niet stoppen, als ik nu stop ben ik alles kwijt, als ik nu moet stoppen ga “ik” dood” (lees: in Fortnite). Onderhandelingen worden in gang gezet. Omdat ik de beroerdste niet ben, gun ik ze beide nog wat tijd (lees: beide nog een half uur) maar dan gaat de playstation echt uit.

Scherm geen optie

Het half uur is voorbij en wonderwel ontstaat er nauwelijks een discussie. De jongste loopt naar binnen, pakt zijn tablet en koptelefoon en nestelt zich op de bank. Dan begint het feest, want de tablet of welk scherm dan ook is wat mij betreft even geen optie. Blijkbaar ben ik toch die vervelende, hoogst irritante, zeurende, van-jou-mogen-we-ook-niks moeder. Het drama bouwt zich verder op, boosheid en tranen worden ingezet, er worden grote beloftes gedaan (van tafel dekken tot kamer opruimen), alles om nog maar met hun hoofd boven dat scherm te mogen hangen. Maar helaas, deze moeder blijft onverbiddelijk.

De jongste is onze meester-drama-koning, want al zijn vrienden mogen altijd op de playstation en al zijn vrienden mogen zelf bepalen wanneer ze achter de Ipad kruipen. Helaas ken ik de meeste moeders en kan ik met een gerust hart verkondigen dat ik niet de enige “heks” ben. Sorry!

Klaagzang

“Maar wat moet ik dan gaan doen” is de volgende vraag. Ik geef aan dat er genoeg te doen is: trampoline, zwembad, voetbal, spelletjes, lezen etc. , maar dat is allemaal niet naar zijn zin.

Ik besluit om hem en zijn klaagzang te negeren. Na een kwartier mokken staat hij op en loopt hij naar buiten. Hij pakt zijn voetbal en gaat wat trucjes oefenen. Ook de oudste loopt naar buiten en binnen no-time verzinnen ze een spel. Ik geniet even van dit moment want voordat je het weet ontstaat er onenigheid of ruzie en mag ik weer de vervelende, hoogst irritante, zeurende, van-jou-mogen-we-toch-niks moeder uithangen.

Lees ook:

Vijf redenen om een actieve vakantie met kinderen te maken.

Op mama-vakantie.

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results