Over jarig zijn en oma missen.

1 februari 2017

Ze is jarig. Mijn meisje is vier jaar geworden. Zo lang naar uitgekeken en dan eindelijk is het zo ver. Ze was al een poosje vier. Niet echt natuurlijk, maar al wel zo groot, en zo verstandig. Dat ook. Ze is heel erg jarig. Met oh’s en ah’s, handje voor haar mond, vol verwondering over al het moois. ‘Is dat allemaal voor mij?’

Een kleine diva in haar pyjama.

‘Ik hou zó van roze mam’, zegt ze glunderend. Ja meidje, ik weet het. Je houdt net zoveel van roze als van snoepjes. Van jurkjes met roezels, prinsessen in mooie jurken, nagellak, schoenen met hakjes, taart en slagroom, knuffels, tekenen, verkleden en tutten. Je lievelings. Jouw wereld is nog een grote vriendelijke roze wolk met alleen klein kinderverdriet. Waar overigens wel hartstochtelijk om wordt gehuild. Een geschaafde knie, je mooiste sokken die in de was zitten. Dat soort. En toch…

Je bent al de hele dag vier en ik breng je naar bed.  Je houdt me vast zoals jij alleen dat kan, en dan komen de tranen. ‘Ik mis oma zo’, huilt mijn kleine meisje. ‘Oma werd ziek en ging dood, en nu komt ze nooit meer terug.’ Hele, hele dikke tranen.

Heb jij een bijzonder verhaal?

En daar schuurt haar kleine meisjes verdriet heel rauw langs dat van mij.

Heel echt en heel puur. En daar komen ook mijn tranen. Mijn kindtranen. Ik huil om mijn moeder, die inderdaad ziek was en nu heel erg dood. Mijn moeder die niet op de vierde verjaardag van haar jongste kleindochter was om roze taart te eten en te dansen op woezel en pip.

Samen in haar prinsessenbed hebben we verdriet om hetzelfde gemis. Het missen. Om dat wat ooit was en nu nooit meer. En ik kan alleen maar denken; kind wat ben je al wijs, en zo groot.

Je bent echt al heel erg vier…

Meer lezen van Marissa?

0 reacties

Trackbacks/Pingbacks

  1. De échte reden waarom een ziek kind vervelend is. - mamaschrijft - […] Over jarig zijn en oma missen. […]
  2. De juiste middelbare school kiezen: hoe doe je dat? - mamaschrijft - […] Over jarig zijn en oma missen. […]
  3. Over benoemen wat er niet meer is... - mamaschrijft - […] Over jarig zijn en oma missen. […]

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Leonie Lindeboom

Mijn naam is Leonie, welkom op mijn website! Ik ben (uiteraard) moeder van inmiddels 3 kindjes. De jongste is nog een baby. Wij wonen in het altijd bruisende Amsterdam. Ons leven is vaak druk en chaotisch, maar bovenal is het heerlijk. Met ons vijven genieten we van alles wat de stad ons te bieden heeft en dat is elke dag weer een feest én een uitdaging. Genoeg om over te schrijven dus. Dit schrijven doe ik overigens niet alleen, maar samen met een aantal andere mama bloggers die allemaal hun eigen visie op hun leven met kids hebben. Veel leesplezier! Ben je ondernemer en wil je je bedrijf presenteren aan de leukste mama’s van Nederland? Of wil je zelf graag bloggen? Stuur een mail of bel even: leonievoormamaschrijft@gmail.com | 06-42204869.

Mis niks! Mamaschrijft op social:

Ook leuk om te lezen

Excuses van een nachtmoeder.

Excuses van een nachtmoeder.

Joske had zich altijd heilig voorgenomen om haar kind nooit bij haar in bed te laten slapen. Maar nu ze zelf een slechte doorslaper heeft, wil ze excuses maken.