Recensie Pieter Konijn: ga er niet naartoe (met jonge kinderen).

Afgelopen vrijdag ging ik met de kinderen naar de bioscoopfilm Pieter Konijn. Wat een tegenvaller, de film was heel anders dan de serie op Netflix. Let daarom goed op de kijkwijzer!

Afgelopen vrijdag was het Goede Vrijdag en daarom was mijn zoon van vijf jaar vrij. Samen met zijn zusje, drie vriendjes en daar de moeder van besloten we naar de bioscoop te gaan. Ik had gelezen dat er nu een film van Pieter Konijn in de bioscoop draaide en aangezien mijn kids alle afleveringen op Netflix van Pieter Konijn wel tig keren gezien hebben leek me dit wel een goed idee. We bekeken de trailer en ook die zag er grappig uit. Zo gezegd, zo gedaan!

Pieter Konijn in Pathé Tuschinski

Op vrijdag om 14.30 zaten we netjes op onze zeven stoelen in Pathé Tuschinski, met een bak popcorn op schoot. Wie bekend is met Pieter Konijn weet dat het voornamelijk gaat over de strijd om de tussen Pieter en meneer Verhoef om de groentetuin van de oude man. Ook in deze live-action animatiefilm is dat het geval. De strijd tussen Pieter en meneer Verhoef om de moestuin loopt ontzettend uit de hand. Ook proberen ze allebei in de smaak te vallen bij hun lieve buurvrouw Bea. Zij is gek op dieren, terwijl meneer Verhoef juist een hekel heeft aan het ‘ongedierte’ dat zijn tuin probeert te verwoesten.

Na een dramatisch sterfgeval van de oude meneer Verhoef (Raf heeft er nog steeds nachtmerries van), komt zijn achter- achter kleinkind in het huis te wonen en hij krijgt dezelfde strijd met Pieter als de oude meneer Verhoef. En in die strijd wordt werkelijk alles uit de kast getrokken. Het leeftijdsadvies is zes jaar, maar ik vind dat voor deze film eigenlijk te laag. En heel eerlijk gezegd heb ik me daar niet echt wat van aangetrokken omdat ze de serie echt heel vaak hebben gezien en niet eng vinden (lesson to be learned).

Deze scenes in Pieter Konijn vond ik vooral erg ongepast:

  1. De oude meneer Verhoef krijgt een hartaanval. In close-up zien we meneer Verhoef een soort van stikken en dood neervallen in zijn moestuin. Niet heel erg kindvriendelijk, en behoorlijk beangstigend om te zien ook.
  2. In een scène van de film wordt ‘slechterik’ Mr. McGregor (de jonge meneer Verhoef) expres bekogeld met blauwe bessen omdat hij daar allergisch voor is. Hierdoor krijgt hij een heftige allergische reactie en moet vervolgens zijn EpiPen, een speciale injectiespuit gevuld met adrenaline,  gebruiken waardoor zijn allergische reactie tijdelijk minder wordt. Achteraf las ik op internet dat heel veel mensen over deze scene vielen en inmiddels heeft Sony ook zijn excuses aangeboden met de volgende quote: “V​oedselallergieën zijn een serieus probleem. Onze film had de allergie van Mr. McGregor niet op zo’n luchtige manier moeten belichten. We betreuren dat we ons niet bewust waren van de gevoeligheid van dit onderwerp en bieden daar onze oprechte excuses voor aan.”
  3. De allerlaatste poging van meneer Verhoef om alle beesten uit zijn moestuin te verdrijven is door het inzetten van explosieven en schokdraad. En mevrouwtje egel wordt dan ook geëlektrocuteerd.

Naast het haatdragende en weinig sympathieke gedrag van Pieter Konijn, vond ik ook de dialogen af en toe veel te ingewikkeld voor kinderen. En eerlijk gezegd vond ik de film heel anders dan de boeken van Pieter Konijn en de serie op Netflix. De serie is net zo spannend, maar veel minder ‘gewelddadig’ en plat. Pieter net zo goed iemand anders kunnen zijn. Jammer! Desalniettemin waren er ook scenes waarbij iedereen behoorlijk in de lach schoot (inclusief ikzelf en mijn kinderen). Maar ik vond het een teleurstelling dat de film zo anders is dan de serie.

 TRAILER:

Lees ook:

Review van de Minimeis, een drager voor op je schouders.



Share this post:

Volg Mamaschrijft

Type to Search

See all results