Roze sneeuw in april.

25 mei 2017

‘Kijk mama!’ Haar kleine handjes reiken naar de lucht.
‘Kijk, het sneeuwt roze blaadjes!’
Vol verwondering, zij iets meer dan ik, lopen we onder een waterval van roze confetti door.
Ze lacht hardop terwijl ze de bloemetjes probeert te vangen.

En ik, ik word abrupt meer dan dertig jaar teruggeslingerd in de tijd

‘Hoger mama, hoger!’
Ik voel de schommel versnellen. Mijn blote voetjes raken de takken. Bijna.
‘Nog hoger mama, duwen!’
Eindelijk kom ik bij de takken van de kersenboom en een roze bloemenwolk stort zich open. Roze sneeuw. En nog een keer. En nog een keer.

De herinnering is zo levendig dat ik er verdrietig van word, nog net geen tranen.

Verdriet over het besef hoe snel het leven soms lijkt te gaan, over het kleine meisje op de schommel wat ergens in mij woont en haar moeder soms nog zo mist.

Ik laat de herinnering los en adem langzaam uit. Samen rapen we bloemblaadjes van de grond en gooien het wild weer in de lucht. ‘Nog meer sneeuw’, giechelt mijn meisje. Overlopend van vertedering kijk ik haar aan. Dit kind. Mijn kind. Ik vraag me af of mijn moeder met hetzelfde gevoel naar mij keek terwijl ze de schommel duwde. Steeds hoger en hoger.

Een aantal weken geleden reed ik langs het huis waar ik opgroeide.

Op de plek van de boom staat nu een zwarte schutting. Glurend tussen mijn wimperharen door zie ik ons staan. Ik verzin een lach op mijn moeders jonge gezicht, dezelfde vertedering. Zoals moeders naar dochters kijken.

Dankbaar reed ik verder, mijn dochter zich niet bewust van het moment vrolijk neuriënd achterin. Ik hoop innig dat ook zij later een flashback heeft als ze onder een bloeiende kersenboom staat. Genietend van de eerste tekenen van het voorjaar. En dat ze op dat moment zeker weet dat haar moeder op dat moment, al die jaren geleden, intens geluk en tevredenheid voelde.

Dat moment van roze sneeuw in April….

Meer lezen van Marissa?

Simpele antwoorden op moeilijke vragen.

Het gemis van liefdevolle rituelen.

Over jarig zijn en oma missen.

 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Leonie Lindeboom

Mijn naam is Leonie, welkom op mijn website! Ik ben (uiteraard) moeder van inmiddels 3 kindjes. De jongste is nog een baby. Wij wonen in het altijd bruisende Amsterdam. Ons leven is vaak druk en chaotisch, maar bovenal is het heerlijk. Met ons vijven genieten we van alles wat de stad ons te bieden heeft en dat is elke dag weer een feest én een uitdaging. Genoeg om over te schrijven dus. Dit schrijven doe ik overigens niet alleen, maar samen met een aantal andere mama bloggers die allemaal hun eigen visie op hun leven met kids hebben. Veel leesplezier! Ben je ondernemer en wil je je bedrijf presenteren aan de leukste mama’s van Nederland? Of wil je zelf graag bloggen? Stuur een mail of bel even: leonievoormamaschrijft@gmail.com | 06-42204869.

Mis niks! Mamaschrijft op social:

Ook leuk om te lezen

Excuses van een nachtmoeder.

Excuses van een nachtmoeder.

Joske had zich altijd heilig voorgenomen om haar kind nooit bij haar in bed te laten slapen. Maar nu ze zelf een slechte doorslaper heeft, wil ze excuses maken.