Roze sneeuw in april.

De eerste bloeiende boom in het voorjaar is de kersenboom, de omslag van winter naar lente. Van naar binnen gericht zijn en cocoonen naar openstaan voor wat de dag gaat brengen. Eindelijk…...

‘Kijk mama!’ Haar kleine handjes reiken naar de lucht.
‘Kijk, het sneeuwt roze blaadjes!’
Vol verwondering, zij iets meer dan ik, lopen we onder een waterval van roze confetti door.
Ze lacht hardop terwijl ze de bloemetjes probeert te vangen.

En ik, ik word abrupt meer dan dertig jaar teruggeslingerd in de tijd

‘Hoger mama, hoger!’
Ik voel de schommel versnellen. Mijn blote voetjes raken de takken. Bijna.
‘Nog hoger mama, duwen!’
Eindelijk kom ik bij de takken van de kersenboom en een roze bloemenwolk stort zich open. Roze sneeuw. En nog een keer. En nog een keer.

De herinnering is zo levendig dat ik er verdrietig van word, nog net geen tranen.

Verdriet over het besef hoe snel het leven soms lijkt te gaan, over het kleine meisje op de schommel wat ergens in mij woont en haar moeder soms nog zo mist.

Ik laat de herinnering los en adem langzaam uit. Samen rapen we bloemblaadjes van de grond en gooien het wild weer in de lucht. ‘Nog meer sneeuw’, giechelt mijn meisje. Overlopend van vertedering kijk ik haar aan. Dit kind. Mijn kind. Ik vraag me af of mijn moeder met hetzelfde gevoel naar mij keek terwijl ze de schommel duwde. Steeds hoger en hoger.

Een aantal weken geleden reed ik langs het huis waar ik opgroeide.

Op de plek van de boom staat nu een zwarte schutting. Glurend tussen mijn wimperharen door zie ik ons staan. Ik verzin een lach op mijn moeders jonge gezicht, dezelfde vertedering. Zoals moeders naar dochters kijken.

Dankbaar reed ik verder, mijn dochter zich niet bewust van het moment vrolijk neuriënd achterin. Ik hoop innig dat ook zij later een flashback heeft als ze onder een bloeiende kersenboom staat. Genietend van de eerste tekenen van het voorjaar. En dat ze op dat moment zeker weet dat haar moeder op dat moment, al die jaren geleden, intens geluk en tevredenheid voelde.

Dat moment van roze sneeuw in April….

Meer lezen van Marissa?

Simpele antwoorden op moeilijke vragen.

Het gemis van liefdevolle rituelen.

Over jarig zijn en oma missen.

 

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results