Sjamadag.

Het is de laatste dag van de vakantie en Ties is ziek. Hij heeft koorts en wil alleen maar bij papa en mama zitten de hele dag.

Moe

Ik denk dat hij gewoon moe is van de vakantie. Dat klinkt misschien raar, maar tjonge jonge wat heeft dat jongetje het druk gehad in de vakantie. En dan met name in zijn hoofd als je het mij vraagt. Op school gaat het al als een trein, maar deze vakantie leek de ontwikkeling nog sneller te gaan.

Voldaan

Alsof hij extra tijd had om alles nog beter in zich op te nemen, nog meer nieuwe woorden in zinnen te gebruiken, nog harder te fietsen, nog sneller te rennen, nog meer dieren om te onderzoeken enz. enz. Eigenlijk zijn we allemaal een beetje moe merk ik. Moe, maar voldaan. We hebben zoveel leuke dingen gedaan en nog meer dingen bedacht die we nog willen doen of uitzoeken. Het was wel echt een vakantie waar we alles uitgehaald hebben, niets moet en alles mag. En op de een of andere manier gingen alle creatieve kanalen ineens open.

Ruimte voor nieuwe ideeën

Ties heeft naast andere leuke uitjes, vooral de zeediertjes bestudeerd. Urenlang met zijn garnalennet door de zee sjouwen. Meters naar links en dan weer meters naar rechts. Papa en mama om de beurt mee en je bent zo een uur verder. Heerlijk door de zee slenteren en zoeken naar garnalen, kleine kreeftjes, zeenaalden en wat je maar tegenkomt. Hele mooie zeesterren die aangespoeld waren, het kon niet op. Het maakt je hoofd leeg en dan is er ineens ruimte voor nieuwe ideeën en plannen.

Waarom..

Ties vraagt ineens veel vaker naar het waarom van dingen en hij legt ineens nog meer verbanden. Maar het is niet genoeg voor hem. Hij wil groot worden. Hij wil vijf worden. De mijlpaal van vier jaar lijkt ineens mijlen ver weg. Want waarom kan hij niet alles tekenen wat hij wil en is dat soms nog te moeilijk? Hoe voelt een schildpad? Wanneer kan ik zwemmen? Waarom kun jij dat wel en ik nog niet? Hij heeft zoveel vragen en gelooft het niet als ik zeg dat dat echt allemaal wel goed komt.

Pyamadag

We hebben een “sjamadag” (hele dag in je pyjama een beetje aanklooien in huis) nodig. En al zou ik eigenlijk wat in huis moeten opruimen of schoonmaken, we doen lekker niets. Allemaal kussens en kleedjes op de grond, af en toe wat eten als je ergens zin in hebt, beetje tv kijken, beetje tekenen, beetje kleien, heerlijk. Ons mannetje met koorts is eraan toe en hij is de hele dag op zijn gemak. Af en toe even liggen op de bank bij papa of mama en dan toch maar weer even verder met de klei. Even rust voordat alles weer begint. Maar als hij ’s nachts nog een keertje wakker wordt moet hij het toch even vragen: “Mama, ben ik al vijf?” “Nee schat, dat duurt nog even.” Acht maanden nog zelfs, maar ik ben bang dat ze zo voorbij zijn.

Share this post:

Ook leuk om te lezen

Volg Mamaschrijft

Leave a Reply

*

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Type to Search

See all results