Snel zindelijk: voorkom natte broeken door duidelijke communicatie.

Jessica, van Contact in Beeld, geeft advies over hoe je je kind snel(ler) zindelijk maakt.

Van luier naar pot. Zo wordt je kind snel zindelijk.

Veel ouders hebben hun kind zonder al teveel problemen zindelijk gekregen. Het ene kind krijgt rond het tweede jaar interesse in plassen en poepen. Papa of mama haakt daar dan vrolijk op in door de pop en het potje erbij te pakken. Vervolgens vertellen ze het kind alles over hoe de wereld van de plasjes en poepjes eruit ziet. Andere ouders laten de deur van de wc open als zij zelf gaan plassen. Zo kan de kleine spruit meekijken en zien ‘hoe het hoort’. Sommige ouders beginnen al aan de zindelijkheidstraining in de babytijd. Zij focussen op de lichamelijke plassignalen en zetten dan hun dreumes op ‘t potje. Maar wat nu als je jouw zindelijkheidstraining volgens het boekje hebt aangepakt maar je kind er hardnekkig geen zin in lijkt te hebben? Voor veel ouders is dit probleem tegenwoordig aan de orde van de dag. Temeer omdat het beleid van de basisscholen is dat een kind vanaf het vierde jaar zindelijk moet zijn op school. Als je als ouders met zo’n situatie te maken krijgt, waarbij het allemaal niet als vanzelf gaat met die zindelijkheid, dan kun je er radeloos van worden!

Wat vertellen kinderen die niet zindelijk willen worden?

Elk kind is uniek en het is altijd zoeken naar wat een kind nodig heeft als hij ergens vastloopt in zijn ontwikkeling. Met betrekking tot de zindelijkheidsontwikkeling wil ik één opvallende behoefte uitlichten die ik regelmatig bij kinderen zie. Veel van deze kinderen hebben namelijk behoefte aan duidelijkheid van hun ouders. Wat vaak voorkomt is dat wanneer kinderen laten zien dat ze moeten plassen, (wiebelbenen, gespannen gezichtje, gekruiste beentjes, ineens heel stil staan etc.) ouders het kind gaan vragen of ze moeten plassen. Het antwoord luidt vaak ‘nee’. Vervolgens willen papa en mama natuurlijk dat hun kroost toch naar de wc gaat. De vervolgvraag wordt daarom gesteld: “Wil je even naar de wc om een plasje te doen? Maar omdat het kind net heerlijk aan het spelen is, blijft het antwoord over het algemeen genomen steevast ‘nee!’

Als ik in de schoenen van het kind zou staan zou ik ook liever spelen dan naar de wc gaan en dus nee zeggen! Papa en mama worden vervolgens onrustig en misschien zelfs wat geïrriteerd. Wat nu? De vraag wordt nog eens herhaald en ondertussen wordt zoon of dochter aan de arm, soms onder heftig protesteren, mee naar de wc genomen. Of… het kind zegt ‘nee’ en ouders vertrouwen op de woorden van het kind. Alleen heeft dit tien minuten later vaak een natte broek tot gevolg. In beide gevallen brengt het de stemming bij de betrokken partijen beneden peil en zal deze aanpak het kind over het algemeen niet stimuleren zelfstandig te gaan plassen.

Lees ook: De peuterpubertijd: woedeaanvallen en driftbuien

Hoe voorkom je natte broeken?

De meeste kinderen gedijen er bij als je benoemt wat je bij hen ziet en hen duidelijk maakt wat je van ze verwacht. Als we bovenstaande situatie nog eens onder de loep nemen zou dat betekenen dat we de vragen gaan vervangen en we eerst benoemen wat we zien: “Ik zie dat jij moet plassen maar nog niet naar de wc gaat. Dat komt vast omdat je zo lekker aan het spelen bent!” Hiermee merkt het kind dat jij doorhebt wat er bij hem speelt en dat je begrip hebt voor z’n situatie. Vervolgens ga je concreet benoemen wat je verwacht: “Madelief, je gaat nu even stoppen met spelen en naar de wc om een plasje te doen. Toe maar, loop maar naar de wc. Ga maar even rustig zitten om de plas te laten komen. Als de plas klaar is gaan we weer verder spelen.”

Kinderen zullen dan niet altijd zonder morren naar de wc gaan en dat mag. Een heel gezonde reactie zelfs! Ik heb ook wel eens geen zin als ik net lekker met mijn werk bezig ben. Het is bij dit soort emotie-uitingen van het kind van belang om dan opnieuw erkenning aan de gevoelens te geven om daarna te blijven herhalen wat je verwacht.

Verwachtingen van toilettraining

Als je merkt dat jij ook één van die ouders bent die tijdens de toilettraining meer vraagt dan zegt, dan zou ik zeker eens gaan kijken welk effect het benoemen en concrete verwachtingen uitspreken op jouw kind heeft! Een extra tip voor elke ouder: Stel je kind sowieso geen vraag als je tevoren al weet dat je het antwoord ‘nee’ niet wilt horen. Je kind wil veel liever weten waar het aan toe is. Dat geeft rust en duidelijkheid én ruimte om te kunnen ontwikkelen!

Wil jij de taal van jouw kind ontdekken en leren herkennen? Contact in Beeld biedt de helpende hand.

Lees ook:

Mijn eerste maand met drie kinderen.

Nesteldrang na de zwangerschap.

De peuterpubertijd: woedeaanvallen en driftbuien

Share this post:

Volg Mamaschrijft

Type to Search

See all results